Alle inzendingen over Jan Luyken

Jan Luyken werd geboren in 1649 te Amsterdam. Hij was het vijfde kind van Hester Coores en Caspar Luyken. Zijn vader was schoolmeester en hij schreef ooit het boek 'Winst zonder verlies'. Ze waren doopsgezinden, volgelingen van ene dr. Galenus.…

Dan wat van Revius, en andere religieuze dichters, veel van Jan Luyken. Verder Wolff en Deken, wat van Bilderdijk en van Da Costa, de Camera Obscura, iets van Potgieter en vrij veel van Huet, iets van Kloos en van Van Deyssel en wat meer van Verwey, H.Roland Holst en Leopold, en de Vlaamse lyrici Gezelle en Van den Woestijne en verder Couperus.…

In de tweede wereldoorlog zat hij een periode ondergedoken, hij was joods, en hij publiceerde enkele illegale dichtbundels onder pseudoniemen als Hector/Hendrik Mantinga, Victor Langeweg en Jan Luyken jr., al met al publiceerde hij zelfs zesenveertig dichtbundels, de laatste in 1986, 'Altijd de aarde'.…

Je kreeg eerst twee maanden les van de onbekende, matige, historische schilder Martin Zaagmolen, net als Jan Luyken, die tevens dichter was. Je kreeg zeven lessen van Gabriël Metsu en je was drie maanden in de leer bij de rijke Adriaen van Ostade, in zijn comfortabele atelier in Haarlem.…

Eerst loopt Jan Luyken goed, maar later traag. Het wordt dàn min dàn plus, ik kon het weten: haar past geen stijve renaissancekraag. Ik kijk weer op en zie: ze heeft haar torens nu halverwege in de strijd gegooid. Eén tafel tussen ons, zij leunt naar voren, slim vosje, onschuldig azend op haar prooi.…

ô Welkom, schone Dageraad, Die uit een gulden kamer gaat, Met glans van held're stralen; 'k Ontsluit mijn venster voor uw licht, Om met een vrolijk aangezicht U minnelijk in te halen. Gij wacht niet als ik open doe, Maar dringt teneerste mild'lijk toe; Ja, eer ik kom t'ontsluiten, En nog in 't nare duister zij, Zo staat en wacht gij al…

Droom is 't leven, anders niet*; 't Glijdt voorbij gelijk een vliet, Die langs steile boorden schiet, Zonder ooit te keren. D' Arme mens vergaapt zijn tijd, Aan het schoon der ijdelheid, Maar* een schaduw* die hem vlijt, Droevig! wie kan 't weren*? D' Oude grijze blijft een kind, Altijd slaap'rig, altijd blind; Dag en ure,…

Nimphje, als ik 'er uw oogjens zo zoet, Zo lief, zo lodder, vol heldere gloed, Bekijke, zo vliegt 'er mijn zieltje gebuid Op wiekjens van zuchjes ten aderen uit. Dan blijft het hangen als 't bijelijn doet, Aan kaakjes of lipjes, vol gloeiend bloed, Of kropje, dat, zacht op en neder geaamd,…

Als enig ding de loop des waters wil beletten ’t Zal maken groot getier waar ’t anders vloeide stil: Zo de fortuin of iets de Liefd’ verhind’ren wil Hij gaat met meer gewelds zijn kracht daar tegen zetten.…

In 't rijzen van de koele dag, Als ieder nog te slapen lag, Zat Appelona, die ik zag - ‘t Zijn mij geen dromen – In de schaduw der bomen En streelde een luit, Terwijl zij uit Een heldere boezem zong. Stil hield de tong, Die ’t geveert’* Van het hele woud braveert*. Het zingen, ’t Springen, ’t Fluiten, ‘t Tuiten En ‘t zwieren, Gieren…

Spijtig* Klaartje zou zich baden Moedernaakt in ene beek, Die langs klavere boorden streek, Overschâuwd van wilge-bladen; Grage Reinoud zat en keek, Watertandend door de rietjes; En hij riep eens zoet met een: Nog wat dieper, tot de knietjes; Daar mee droop zij schaamrood heen. ---------------------------------------- Spijtig - ongenaakbaar…

burgemeesters willen een ware coryfee liefst de nummer één men heeft de oplossing gezocht in spreiding grotere mobiliteit van het aanbod meer aansluiting op de regio Vondel deed nu het westen Slauerhoff het noorden Roemer Visscher het oosten Guido Gezelle het zuiden vrij invliegbare gastdichters waren Bredero Elsschot Kloos Luyken…

Ik zag je niet zo vaak, omdat we vrienden waren en dan hoef je elkaar niet vaak te zien. Wat vaker had ook wel gekund misschien, maar kansen worden meest pas achteraf ervaren. Jij liet mij zien dat heel veel grote levensdoelen onecht zijn en kunstmatig opgeboend, en dat er wordt gezopen en gezoend, en je wel denken kan, maar beter nog kan voelen…

'Dat kan ik ook', moet Jan Slagter gedacht hebben toen hij meneer Kaktus in de weer zag met een 40 jaar jongere Virginia. Maar het Peter Jan Rensje van Jan slaat alles, niet qua leeftijd, want daar zit hij met Lillian Marijnissen nog even 10 jaar onder, maar de catch is verpletterend. Vooral voor zijn huwelijk en carrière.…

Sprakeloos – Zachtjes wiegend Op de wind. Sprakeloos – Mijn handen op je heupen. Vergeten dat er ooit Een verleden is geweest. Slechts het nu En hier – Bij jou.…

Zwevende jongen, met zijn hoofd in de wolken of in muzikale sferen wil hij zijn. Maar soms landt hij even, en verstrooid vliegt hij verder, sluit zijn ogen en oren voor de wereld. Hij komt wel weer terug, ooit.…

Zij lag op haar rug in het gras en ik was een wolk, gehoorzaam aan de wind net als het gras, dat wuivend de schoonheid beweende. Haar tranen waren dauwdruppels geworden, en als je lang genoeg staarde hoorde je vergulde violen weerklinken. Bespeeld door de wind, terwijl haar handen zachtjes dirigeerden. Bewaarde prille jeugd werd plotseling…

“Geen mens begrijpt mijn humor, potverdikke. Toen ‘t komisch geintje uit mijn mouw geschud was dat ik een stijve saaie burgertrut was toen lachte niemand, men zat “ja” te knikken ! Zo gaat het nou ook met mijn leiderschap, toch duidelijk een kolossale grap.”…

Ze heten Jan, en Klaas, en Ko, Hun burgernaam maakt hen verlegen, Die glimt en geurt u muffig tegen Gelijk een appel uit het stro. Geboorte, trouw en overlijden Zien ’t plechtige familiestuk. Dan stellen zij het weer terzijde, Blij met hun alledaags geluk.…

Spelers haken demonstratief af en alom wordt getwijfeld of Jans de zaken onder controle houdt, zeker als de Euroborg-bespelers binnenkort zouden verliezen van hun Noordelijke concurrenten uit Heerenveen. Niet raar: ik vond Ron als topdog een prettiger indruk maken dan als underdog.…

Jane Eyre draait, in de nieuwste versie.…

Hij had zijn hart verpand aan de blues, Jan Pet, RIB.…

De rollatorbrigade van Jan Nagel en de pensionado's van de SGP bezetten nu immers een sleutelpositie in de Eerste Kamer. In dit land zal meer dan ooit naar opa en oma moeten worden geluisterd!…

Rust bij Nederland België en in de radiostudio heeft Jan de Cler het verslag van de eerste helft al op rijm gezet. Hij zingt het samen met kinderkoor de Karekieten.…

Zie ginds komt Jan-Peter Ik zie hem al staan Zijn knecht staat te lachen Laat Gerrit maar gaan Hoe huppelt daar Boris Dit tweetal achterna Zal hij misschien denken Aan een letter van chocola Maar dit kan hij vergeten Die tijden zijn geweest Dit is de tijd van inkrimpen En van een sinterklaasfeest Dus lieve bejaarden Geduldig en…

jan was simpel, maar heel dapper en toch doodsbang voor een kapper want zo'n vent had in 't verleden jantjes lip haast afgesneden daar die slager, na het knippen nog wat haartjes bij jan's lippen met een scheermes weg wou snijden maar dat scherpe ding liet glijden en daarna de diepe wonde met wat plakband had verbonden waardoor jan, niet…

Jan, lieverd, ga door met pennen, waar je ook bent, we zien mekaar vast, ooit, eens, toch? Veel liefs enne: vergeet me niet, dan vergeet ik jou ook niet en intussen: R.I.P.... Dag Jan, liefs van An…

Het is merkwaardig dat Ron Jans nooit een topclub heeft mogen trainen. Als coach is hij buitengewoon succesvol: bij Heerenveen, bij Groningen, bij PEC, bij Twente en nu bij Utrecht (vorig jaar bij zijn komst nog onderaan, nu bijna bovenaan!) heeft hij voor stabiliteit en successen gezorgd. Waarom?…

Jan Marijnissen wel, onlangs zelfs op het laatste nippertje. Foutje, Jan. Je hebt de ideale gelegenheid laten lopen om te laten zien dat je een kerel bent. Zeg nooit een interview op het laatste moment af, maar pák die kans!…

Ze ging wel veel uit en zo ontmoette ze Jan in Café Reynders. Ze woonde op een kamer in de Uiterwaardenstraat, op korte loopafstand van Jans atelierwoning in de Zomerdijkstraat. Jan was nog getrouwd met Maria de Roo, met wie Annemarie het heel goed kon vinden.…