Alle inzendingen over Jean Fermate

zijn dochter, zijn zoon) WOORDEN, EEN GEDICHT Woorden zijn het credo in het leven het zijn de meesten van ons gegeven ze uit te spreken of op te schrijven om aan te horen of om te blijven taal is het teken van ieders kracht die zelfs bij onmacht leven bracht Ik schreef deze woorden`, dit gedicht in 2009 onder pseudoniem Jean…

Uitgesproken teksten, toelichtingen en hartenkreten bij de dankdienst voor haar leven, gisteren, 27 juli 2020 Beste tante Akke, oom Atze, beste Familie en aanwezigen toelichting: Toen ik 3 weken geleden hoorde over u tante Akke en uw verlijden, schreef ik de volgende hartenkreet. HEM EN HEN Mijn tante Akke van 99 jaar is niet op weg naar…

Ze waren al op leeftijd, nou niet super oud, maar gewoon flink ouder. Haar gezichtsvermogen was flink achteruitgegaan en fel licht verdroeg ze niet meer. 's Avonds bij het invallen van de duisternis, kreeg zij het zicht, wat haar niet stoorde en haar gele bril, die zogenaamde nachtbril die niet elegant stond, maar hielp. Hielp wat nog te veel…

Wat mijn ogen zagen, vertaalden zich via mijn pen in het volgende sfeerverslag bij het ochtendontbijt in Hotel Ruland te Altenahr, Eiffel, augustus 2017 op vakantie!   Ja, ik wil!   En plots,  ja met een onverwachte oogopslag vanaf mijn ontbijttafel stond hij daar, mijn vader, wijlen mijn vader. Mijn vader Gerrit Jan Krediet, geboren 9 november…

Dinsdag 15 augustus 2017, op vakantie in Zuid-Duitsland brak plotseling een ongelofelijk onweer, noodweer los en vluchtte ik de Rooms-katholieke Kerk "St. Johannes" in Tubingen binnen, om te schuilen waar als in een flits "Krullende regenbogen" aan mijn geest ontsprong! KRULLENDE REGENBOGEN! In de pikdonkere kerk, waar mijn ogen op de proef…

M'n aardse afscheid was heftig geweest en ging het overlijden in 'knielen op een bed van violen' ver te boven! Ik had er gelukkig uiteindelijk de brui aan kunnen geven net toen m'n familie na eindeloze herhalingen hapte naar adem en even de sterfkamer uitliep, blies ik die laatste adem van me uit.  Ik kwam echter wel in de hel en De Duivel…

Het daasde even voor haar ogen, die langzaam opengingen, de slaapkamer verkende en zich realiseerde dat zij een heel bijzondere droom had gehad, maar deze was wel zeer uitzonderlijk. Ze zat op het puntje van haar bed, doorgaans na te genieten van een verkwikkende nacht en prettige dromen, maar ook fijne vooruitzichten voor de dag, maar deze nachtdroom…

"Mamma je gaat wel dood hoor", zei haar dochter! "Wedden van niet" , sprak haar moeder! Al jaren een broos type, maar levenslang een sigaretje en een wijntje hakken erin. De laatste jaren van haar leven waren voor haar al lang geen leven meer. Voor haar gevoel weggestopt in een verzorgingshuis met haar zoon in de buurt, maar haar dochter…

Met trage slagen dirigeerde hij zijn eigen einde nader het fermate vóór de rust van een tel eeuwigheid. En zagen zijn ogen de solist in de kamer die al tamelijk lang stond te kijken naar het wit om zijn mond en de kleur van zijn voeten, die bij het da capo langzaam het hoofd bewoog alsof het een vraag gold.…

Tijd zat nadien om met de andere disgenoten even van gedachten te wisselen, nietwaar Jean? Jean, een boeiende verteller, met een "roemrijk" verleden achter de rug in de dienst en erbuiten als eerste schepen van een levendige gemeente.…

Je jeans zonder jouw billen waren gewoon een spijkerbroek. Ze lagen te wachten op de trap, konden zonder jou geen treden gaan. Met al mijn verbeeldingskracht dacht ik jou het denim in. Het had geen zin. Ik kon de pijpen niet laten staan. Daarna nog even nagedacht. Of ik je zou bellen. Wist alweer, het heeft geen zin.…

Ik woon niet waar ik meen te wonen als in het donker van deze venster- loze kamers de letters van jouw gele naam op elke muur mijn eigen zwak- heid tonen. Het is laat. Ik heb me- zelf ontdekt. Hoor je, ik heb gezegd: "Ik woon in andermans huizen waar tuinen bloeien, steeds, als 's zomers. In de tropen." Mijn tere pen trekt uitgeschoven…

Voor Titia Roijackers, collega van mij uit de Wester Cantorij, een dichterlijk recentieverslag met hartenkreten van het Bartók Salonconcert op vrijdag 17 februari 2023 in de Vondelkerk te Amsterdam om 20 uur met dank voor de uitnodiging: DE BARTOK SALONCONCERTEN #1 Programma:::: Strijkkwartet nr. 3 (Debussy – Sonate voor cello en piano) Roemeense…

hoop in bollende Jeans Vormen een gruwelijke blauwe rij En ergens in dat schrale land Wachtend voor de lemen hut Zitten zij heimelijk te filosoferen Nog even en dan bewijst het zijn nut…

Jean Cocteau was onder de indruk van je schrijfwerk. In 1949 hing er een levenslange gevangenisstraf boven jouw hoofd, maar dankzij een petitie met o.a. Cocteau, Jean-Paul Sartre, André Gide en Pablo Picasso hoefde je nooit meer naar de gevangenis. Je schreef bewust provocerend over homoseksualiteit en criminaliteit.…

Onze edelste gevoelens leiden altijd weer tot de gemeenste daden.…

Men moet stijl hebben; niet een stijl.…

Een tactvol iemand is iemand die weet hoeveel te ver hij kan gaan.…

De jeans staan perfect maar dat is voor mij niet het leukste. Nee, dat is het uitsjorren ervan. Of eigenlijk: het kijken ernaar. Naakt is mooi, maar jeans...…

Zo ondervond ook Jean Dulieu toen hij volledig aan de grond zat en noodgedwongen Paulus aan producent Chanowski verkocht. Waarop de entree volgde van Wezens, Tuinkabouters, Gesluierde Aardwormen en Onbetrouwbare Bouwvakkers. Toch minder dan het origineel.…

Fotografie is waarheid. Film is 24x per seconde de waarheid.…

Domme mensen kunnen me niet beledigen en intelligente mensen doen zoiets niet.…

Op 16 juli 1927 is Jenny met Jean-Louis getrouwd. Jean-Louis organiseerde vanaf 1912 cabaretvoorstellingen in het Kurhaus. Dirk Witte schreef het geslaagde cabaretlied 'Mens, durf te leven' (zie link) voor hem. Er ontstond een krankzinnige spanning tussen Jean-Louis, Jenny en jou.…

Men moet het verbieden verbieden.…

Op een dag kwam er een man, die vertelde haar van Jean en van hoe hij dit weten kan, want Jean vertelde hem van Marion. Marion knielde, zij sprak: 'O verheven Heer! Wilt U Jean voor mij wel geven al de liefde die is niet meer en voor mij, neem dit afgestorven leven!'. Marion de Peron stierf al gauw en het geld en goed is weggegeven.…

Het is me een compleet raadsel waarom het Nederlandse publiek - dat normaal gesproken nogal chauvinistisch reageert - amper in beweging komt nu onze landgenoot Jean-Julien Rojer de finale herendubbel bij de UD Open heeft gewonnen. Wat een succesvol sportsman is die Jean-Julien!…

Vanaf jouw vijftiende ging jij naar het collège Notre Dame de Bury, waar je van de Pères maristes les kreeg, een orde, die in 1822 door Jean-Claude Colin is opgericht. Je stopte met jouw studies en je werd een bohemien. In 1943 ging je naar Parijs om Jean Cocteau te ontmoeten.…

Ons eigen geluk schijnt ons altijd kleiner dan het geluk van anderen, en ons eigen ongeluk groter dan het ongeluk van anderen.…

Tot de afschuwelijkste mensen behoren zij die u voortdurend willen bewijzen dat ze ook over een gevoel van humor beschikken.…

In de angst wordt de mens zich bewust van zijn vrijheid.…