Alle inzendingen over Krijger

bij het bloed doorlopen zand, zodanig als bagger geworden, overzie ik, Julius, Ridder van de Vergulde Vingerhoed, het slagveld met lede ogen en ervaar in mijn gemoed zwaar mededogen met de verminkte krijgers, alom zwaar gehavend , door sabels en kogels beboet een geschrei van verre snijdt mij door het hart ik spoed mij naar de plek…

Wanneer de pijl van intellect verenigd wordt met de boog van bedreven middelen, wordt de krijger nooit verleid door de verzoekingen van de wereld van de ondergaande zon.…

Na een saaie kerkdienst in de Sint-Gerulphuskerk te Vogelwaarde spoedt Zoetje Zoethout zich extra hard trippelend huiswaarts, bang als zij is dat die snotneus van een Krijn Krijger haar achtervolgt om haar stiekem ergens te knijpen waar zij absoluut geen zin in heeft. Krijn heeft dat al eens geflikt en toen was het net zo donker op straat.…

laat mij toch staan ik ben geen hindernis, geen obstakel voor de stroom stoere krijger wrijf met je stok laat de mieren kriebelen van plezier geef me vreugde doop je staf in de rivier zij omhelst en ontvangt je met vloeibare lippen…

Vergeet de kwade krachten in je leven En zie jezelf als ridder beëdigd Verdedig waar jij werkelijk voor staat Zoals je nog nooit hebt verdedigd Bevecht je eigen onzekerheden Graag leen ik je mijn zwaard Je zal snel je eigen zwaard smeden Met de kracht die huist in je ware aard Als een nobele krijger zul je strijden En groeien in je krachten…

De Nederlandse man is lang op zoek Iets leuks, aparts, in goede kleur of maat Wat de krijger niet meteen verpatsen gaat Dan wel oproept tot de boer-met-kiespijn-look Of wat noopt tot wanhoopspakjes in 't gezin Met de zakdoeken van vaderdag d'r in…

Zoals mens bloed schijnt de geest avontuurlijk Moedig ruw zilt bevochten laf mens roden Oh grote heilige geest Neemt onze dappere krijgers meeliftend op een speer reizen zij tot u Behoren wij mensen niet één te zijn levend in harmonie met natuur en vooral onszelf Zoveel meer schijnt leven te zijn…

uitgestrekt, verscheurt eenieder die zijn veile pad onthult en het veld dan karmozijn verkleurt De angst, die zuur en ranzig ruikt en zich vastklampt aan het leven, het nobel mens vertrapt, misbruikt de daden die de helden zijn gegeven Als haat, het flitsend staal vibreren laat in vlucht bij het gebrul van duizend woeste kelen en dode krijgers…

Hij wil de gevallen krijger helpen, zijn goede bedoelingen duidelijk maken. Hij schiet zijn pistool leeg en smijt het weg, hij houdt zijn handen opgeheven. De Indianen naderen. 'Waarom vecht jij niet?', vraagt een gespierde Apache. 'Ben jij een lafaard?', vraagt de ander. 'Nee', zegt Wilhelm, 'maar ik vecht niet tegen een stervende krijger!…

In de ogen van de zielige materialisten waren de krijgers van de nacht het pure kwaad, doch voor de krijgers bestond er geen waarheid, er bestond geen goed of kwaad. DE WAARHEID kon je alleen bereiken door het spel van het woord te spelen. Het deed er niet toe of je won of verloor, je moest echter wel spelen...…

' je had een mening en die zou je uiten fonteinen houden éénmaal op met spuiten de happening verdorde tot cliché en één voor één vertrokken jouw kornuiten jij bleef als voer voor psychotherapeuten de krijger is gezonken tot risee die liefst vandaag z’n ogen nog zou sluiten…

Een krijger met de tanden bloot. Het lijf in een rauw kleed gewikkeld, Herfstbladeren rondom. Onder het gewelf hangt hij aan een tak. Een bloedspoor koelde en stolde op de tong. Benen strak samengestropt. Ik hoor een koortsig maar gedempte kreun Wind bespot hem met harde stoten Door de lucht vlot de stank van lover, stervend in de mist.…

De vader van gesneuvelden Troont hoog in het Walhalla Toonbeeld van plunderaars Een ziedende krijger Moet naakt op het slagveld staan Koorts en kramp bezweren Zo zaait hij de smeulende twist Ze bijten naar de strot Wadend door pus en bloed Met een bijl die zelden mist Zijn oog is het wijze offer Zijn lichaam bengelt aan een tak De…

hou het been stijf in deze barre killing fields duizend mijl liepen we voor dit schouwspel smeulende lijkgeur een laars waaruit een brandende scheen commentator murmelt iets over mensenrechten en met de voeten treden kaki krijgers als laveloze rechters van de wereld barbaren doden in brand steken kraaiend dansen…

Schamel uitgedost wiegen heupen heen en weer En loopt zij langs de bar nu voor de achtste keer Ogen in het duister kijken haar smachtend aan, Zij weet dat zij haar volgen waar zij ook zal gaan Zij praalt en paradeert met borsten ver vooruit En als zij vrolijk lacht, dan doet zij dit zeer luid Beschilderd als een krijger rest haar weer één…

ik wil niet zweven boven woorden die als geschonken water wijn, valse noot tot vorm akkoorden zo gedwongen waarheid zijn ik wil niet hangen in de lucht van het stormmaal, dor en week gevallen als Gods eigen krijgers na zijn koude donderpreek voor zover ik zeker weet wil ik pennenstreek kwatrijnen vol van wendingen in lijnen terzinen met…

ik wil niet zweven boven woorden die als geschonken waterwijn valse noot tot vorm akkoorden zo gedwongen waarheid zijn ik wil niet hangen in de lucht van het stormmaal, dor en week gevallen als Gods eigen krijgers na zijn koude donderpreek voor zover ik zeker weet wil ik pennenstreek kwatrijnen vol van wendingen in lijnen terzinen met…

gaat het glazuur los van de klei het kleurt zich met de ochtendzon nog kleumend kijk ik toe het kaft van het boek is gescheurd en gekreukt de inhoud was het waard keer op keer gelezen en doordacht muziek gebrand in zilveren schijf draait rond en stoot geluiden uit de rock, het rithme van de dans weerkaatst op muren van beton de krijger…

Wij blijven grijze krijgers. Ze wagen het ons te dwingen te luisteren naar de mokerslagen te kijken naar vers vergoten bloed te vallen over vragen (Hoor ze zeuren in ons slakkenhuis) Plukkend aan het daverend hart houden zij het voor ons uit als een bewijs. Matte pupillen drijven in het vlies en verraden hoe slap we worden.…

Hoe zus daar zo steels in het poppenhuis Krultang en kam op de kaptafel schikt Een roze jurk met franje gladstrijkt Met het dunst van haar vingertoppen Ze lijkt wel niet goed pluis Als je het vergelijkt Met mijn lomp en loom geweld Ik speel de krijger Broedend op een wapenwedloop Met de diepe gemene frons van Stalin De elastiek is het wapen…

jaren lang dagelijks gefietst langs het Solleveld met de Watertoren tussen Monster en Loosduinen altijd gevoeld hier liggen rode stippen ik had ze kunnen tippen hield vingers op mijn lippen nu is er het duin doorwoeld ze vonden urnen twee graven van Merovingers het vreemde is alleen ze tekenden een vergane krijger op een haags matje…

jouw wereld zal je spoedig toe komen waaien een eiland meer of minder de wereld vergrijst de wijsgeer verwijst en de krijger (mijn tijger jij) blijft onnavolgbaar in haar bewegingen.…

Daarna leidde jij de guerrillastrijd tegen die bazige, hebzuchtige en wrede Nederlanders, al had je maar weinig krijgers. Jij kreeg last van artritis en bijziendheid. De krijgers verminderden nog meer en je miste voldoende voorraden. De krijger Prang Laot Ali had medelijden met jou, gezien jouw blindheid, ouderdom en reuma.…

medicijn Een medicijn die me gevoelloos maakt Ik heb veel ruimte nodig, maar ik verschuil me in een donker hoekje Ik ben een ontdekkingsreizer, die bij elk struikje blijft steken Misschien wachtend op een antwoord, misschien uit angst om verder te gaan Wel iemand met een duidelijke missie Maar het pad er naartoe is onduidelijk Ik ben een krijger…

Het valt niet te ontkennen: het staat stoer, die getatoeëerde krijgers in de voetbalarena, het is eens iets anders dan het robuuste Playmobil-kapsel van oppergod Ronaldo. ‘Of had u liever een tongpiercing? Want dat doen we ook’. ‘Nee, dat zeker niet. Een tatoeage zal het zijn. Doe mij maar een Latijnse spreuk op die bovenarm van mij.’…

Ik ben in gedachten dan ook veel meer aanwezig bij de moedige, deels kansloze, rebelse krijgers in Alepppo dan bij de opgefokte, zwaarverwende, overdreven strijders in het Olympische Fort te Londen.…

Zo spontaan als een baby, zo groot als een goddelijk krijger. Dankzij een veer en brandende salie en veel lieve geesten. Dankzij haar, die mijn onverwerkt verdriet in pure liefde spiegelde. Ik ken maar één antwoord: zij is het Hart van God!…

Victoriestad is een verhaal dat is gesitueerd in Zuid-India in de 14de eeuw, zit vol met magie en is zowel een panoramische- als epische vertelling; zo een waarin vrouwelijke krijgers, net als in een game, tegen muren omhoog kunnen lopen.…

Krijgers en moderne militairen zijn per definitie niet geschikt voor vredelievendheid en wederopbouw. Zodra het eng wordt (nachtvluchten boven Irak, bijvoorbeeld) bekennen wij schijterig dat herstel en onderhoud van ict-verbindingen het enige is wat we durven.…

Mijn zwager heeft een echte blaaspijp, ooit gekregen van een Zulu-krijger in ruil voor zijn aansteker, dus doet een grapjas er een schepje bovenop. Of hij die maar even zal halen?…