Alle inzendingen over LEVENS

Zo noemde de onlangs overleden oud-voetballer Fernando Ricksen het naar hem gecreëerde standbeeld dat sinds januari 2018 bij het stadion van Fortuna Sittard is opgesteld. De 18de van september 2019 overleed Ricksen aan de spierziekte ALS; één van de meest ernstige en invaliderende aandoeningen van het zenuwstelsel. Amyotrofische Laterale Sclerose…

je rijdt rustig, alles oogt witter onder deze vorst geen glijpartijen, sloten met riet, reigers, verlaten zandkastelen aan het strand, een zeef alles ligt stil zoet onder wat laagjes groen we vieren kerst, de continuedienst gooit roet we eten samen tussen hulst en drinken bessen geperste druiven, op een andere dag, zo gewoon ik zie poedersuiker…

in je ogen je mond het zwarte gat dat woordloos open ging en groter werd, de wanhoop die toen aan me vrat je nam je wereld mee van zwijgend handenreiken de korte liefdeblijken in het weten van elkaar we golfden en pasten wisten van tweeduizend jaar geschapen als een paar in wissels van de tijd ontspoord en anderen bekoord in levens…

in momentopnames betreur ik mijn menselijkheid mogelijkerwijs een ervaring om te koesteren wanneer ik niet langer meer deel uit maak van het leven dat zo vanzelfsprekend lijkt.…

Zet al die levens op een rij en je komt vanzelf weer terug bij MIJ.…

de stroom des levens is als een eenzame rivier je komt zoveel tegen maar je ziet het niet tot hier tot het punt van herkenning een nieuwe stroom langszij een samenvoeging van twee levens dit gaat nooit meer voorbij als twee rivieren samen niet meer te onderscheiden waardeer je de kleine dingen laat je je leiden door de stroom des levens…

zwoegend, hijgend vereigenwilderd verlangend naar die ene pas een laatste keer alleen gestruikeld dan toch geveld door eigen-last en dus had ik geen keuze hoewel ik er fysiek niet was jouw laatste momenten zijn samen gedragen jouw niet te torsen levens-last net voor je laatste adem weg kracht, weg lucht voor levens-woorden die…

Niemand weet dan ook uit hoeveel stukken dit concertstuk bestaat en niemand weet of er levensliederen in ten uitvoer worden gebracht met veel noten op de zang………of juist weinig. Het concertstuk van onze moeder klonk bij ons altijd als muziek in de oren. Geen valse noten, geen verschil in toonhoogte………..naar niemand van de kinderen. Nee,…

De levensloop wordt meer bepaald door toevalligheid dan door de eigen wil.…

Het stuit me tegen de borst als mensen klakkeloos met meningen komen die mijne inziens slechts van 1 kant komen, die van henzelf want er zijn altijd meer mensen, meer meningen dacht ik zo. Het ( mijn idee) handjevol mensen wat protesteerden tegen de maatregelen, wegen niet op tegen de mensen die wel het lef, de moed, of het gezonde verstand gebruikten…

Het gras is hoog. De kudde gazelles in de verte heb ik niet in beeld. Dat geeft niet. Ze zijn er. Ze gaan nergens heen. Er is teveel goed voedsel en er zijn te weinig roofdieren om elders te moeten gaan grazen. Ik mag dan erg oud zijn voor een jachtluipaard. Mijn neus is nog prima. Alleen die broodnodige snelheid. Snelheid zoals ik die vroeger…

Een wit, geëmailleerd naamplaatje met daarop de naam "Broeckx-Schmitz" in zwarte letters sierde de voordeur van het oude huis aan de Gerard de Bondtstraat. Het huis waarnaar mijn voorouders gevlucht waren na de economische malaise van de twintiger jaren van de vorige eeuw. Het kapitale huis met drie verdiepingen waarin mijn ooms en tantes, de zoons…

We redden dus levens. Niet verbijsterend veel, maar waarschijnlijk wel duizenden levens. Misschien wel tienduizenden. Een hoeveelheid die ons land best aan kan en die volstrekt geen gevaar vormt voor onze economie. Maar dat redden van levens, daar is het ons dus om te doen.…

Van het concert des levens, krijgt niemand een program, een al te waar spreekwoord, waar niemand omheen kan. Zelfs trachten erachter te komen wat je weg is, heeft geen zin, wat er voor je weggelegd is, komt toch wel, dus ga er maar niet tegenin. Want van het concert des levens krijgt niemand het program.…

even stil bij dit gemis Vanmiddag stierf mijn kat Zes levens resten haar…

geen negen levens één levenslange kater is genoeg…

van kinderen door al dat paplepel geweld soms vroeg uitgeteld worden van jongs af levens een zwaar gelag…

Het leven duurt zo lang om jou te ontdekken Wat weten golven van zijn wat weet aarde van mijn zicht een bijziend, tranend oog Aangetrokken door jouw vuur beloofde het warmte en licht In de koude duisternis ligt sinteling van jou en mij wachtend om uit elkaar jij en ik, van ons besmet te zijn…

Waarom fluistert mijn ziel Dag in dag uit jouw naam Hoe komt het dat mijn hart Jou maar niet kan laten gaan Hoeveel levens zal ik leven Met jou in mijn gedachten De intense liefde die ik voel Tranen in eenzame nachten Jij verraste me met je komst En betoverde me voor altijd Zelfs nu je bent verdwenen Raak ik je gewoon niet kwijt Een…

Het leven duurt zo lang om jou te ontdekken Wat weten golven van zijn wat weet aarde van mijn zicht een bijziend, tranend oog Aangetrokken door jouw vuur beloofde het warmte en licht In de koude duisternis ligt sinteling van jou en mij wachtend om uit elkaar jij en ik, van ons besmet te zijn…

Drie kinderen hun moeder en als laatste de vader wat heeft zich afgespeeld achter hun deur wat heeft er gespookt door zijn hoofd verbijstering en verdriet een heel leven voor de boeg die kleintjes stoeltjes leeg in de klas stemmetjes verstild zo wreed hun lot…

nacht kan gaan slapen als dageraad is opgestaan mogen dromen zich vergapen aan frisse moed weer opgedaan ieder leven draait zijn uren tikkend, middels biologische wijzers…

BIOGRAFIE sommige levens zijn het waard om gelezen te worden...…

Aldaar troffen we in de vitrines vele, goed geconserveerde en zo lieflijke en tedere metgezellen van onschuldige kinderen uit lang vervlogen tijden aan, die hun vroege, ontluikende levens begeleid hebben aan de vooravond van hun mogelijk turbulente en veelbewogen levens die zich zouden gaan ontvouwen waarin hardheid en ongeluk hun deel zouden worden…

in feite ligt alles besloten omdat een wezen zo'n duidelijke kring beslaat kijk maar de tafel toont gelijk dagelijks aan levens…

Om nieuwe levens in welzijn... te doen belanden.…

We brengen onze levens gaande, uit van onze geesten, terugblikkend op onze geboorte, vooruit naar ons overlijden. Gelijk wetenschappers beweren alles is gewoon licht, niet gecreeerd, vernietigd maar eeuwig(durend) helder, meesters in altijd en God in overal. Zij die, opstonden voor de liefde in wrevel met de haat, in weerwil van de haat.…

Op welke weg je ook zal lopen en waar deze ooit eindigen zal het vallen zul je niet ontlopen, maar, raak dan niet aan lagerwal. Houdt altijd toch je doel voor ogen, behoudt je goede moed! Struikelen hoort echt bij dit leven en ook een beetje tegenspoed. Het zal niet altijd rozengeur wezen en strijd zal het ook zeker zijn…

ik zag je gaan je plooide heuvels rond je heupen, het korengeel was rijpend in je warme schoot de oogst was voor mij eeuwigblijvend we lentten samen naar een zomer vol met kleur roken de wilde bloemengeur en groeiden met elkaar tot in het diepe blauw waar bomen reikten we hadden niets om op te lijken het was ontdekken en herkennen…

Ik las je in Aztekenassen wandelde over besneeuwde passen in het Andesberggebied jij was mijn griet in poncho je donkere lach vereeuwigd in de kinderen die je bracht jij was de tijd als zand in eeuwig golvende woestijnen de piramides lagen zuiver op de lijnen die ik in de verre ruimte zag daar vond ons nageslacht een dood die leven…