Alle inzendingen over Lucrèce van Hecke

'Mocht het ooit gebeuren dat je snoeren van kwetsbaarheid breken dan wil ik - kruipend op de grond - je parels nog beminnen' (fragment uit haar gedicht 'Bitterkoekjes') Lucrèce van Hecke is geboren in 1956 te Gent, de stad waar ze altijd bleef wonen, studeren en werken. Ze groeide op in een welgestelde, roomse familie.…

Ik weet via een voorpublicatie dat hij Lucrèce van Hecke zwaar benadeeld en haar beoordeelt met zijn visie over manisch-depressieve mensen. Hij denkt dat zijn succesboek nog wel eens een succesboek kan opleveren, maar daarmee vergeet hij dat zijn eerste 'De laatste deur' bij velen veel schade heeft aangericht, o.a. bij mij.…

(voor Anne Celeste Heche (1969 - 2022)) Jij bent geboren op 25 mei 1969 in Aurora, Ohio. Jouw vader was Donald Joe Heche en jouw moeder is Nancy Abigail Baker Prickett, geboren op 10 maart 1937. Jouw vader was de mede-oprichter van een fundamentalistische baptistengemeente. Van begin jaren 1960 tot 1971 woonden jullie in een afgelegen leefgemeenschap…

net over de bocht in de dijk die kerktoren de groene prikkeldraadwei koeien, eeuwig gedomesticeerde koeien maar ook Przwalski paarden en Heck-runderen bij steppeachtig aangevreten struiken hooiberg zag ik graag en de dorsers schuiven, het rieten dak gedekt, de luiken kleurig, linden verstrengeld wortels duwen m’n pad omhoog maar m…

Sterven is het begin van het eind en een eind als een oneindig begin zonder eind de eeuwigheid…

Dus nogmaals what’s the heck on a man’s mind? En hoe is dit type man aan te leren om de grens tussen verbeelding en werkelijkheid te beheersen? De samenleving zal grondig moeten nadenken over schuld en boete. Als mannen zich schuldig maken aan ernstige zedenmisdrijven tegenover kinderen dan zijn zij meer dan levensgevaarlijk.…

Van de Nederlandse verdediging was Van Hecke een van de positieve verrassingen achterin. Dumfries werkte hard, maar was minder dwingend, terwijl Van de Ven bij elke invalbeurt degelijk speelde.…

Je schilderde jouw kunsthandelaar Paul-Gustave Hecke en zijn vrouw Norinne. In mei 1922 ging je weer in Oostende wonen en 's winters was je vaak in St-Jacques-les-Mouillères, in het buitenverblijf van de dichter/uitgever Henri Vandeputte. In 1928 overleed jouw vader.…

Op 24 augustus 1896 werd je door Heck Thomas en anderen ingesloten. Toen je begon te schieten, werd je doorzeefd met kogels. Je werd achtendertig jaar en je bent begraven op Summit View Cemetery in Guthrie. Dick werd twee maanden later doodgeschoten en Richard West op 8 april 1898.…

Gustave Van de Woestijne, de broer van de poëet Karel, André De Ridder, Berthe Andelhoff, Edgard Tytgat, Paul-Gustave van Hecke en Honorine Deschrijver!". "Inderdaad! en die laatste twee waren met elkaar getrouwd en zij huurden Villa Malpertuis!", vult Charlotte aan. "Laten we maar gauw doorlopen, voordat we die deugniet tegen het lijf lopen!…

Niets is, dat niet goddelijk is.…

Een dichter zei: de mens is zotter dan de dieren, en hij bewijst het ook op velerlei manieren.…

Bij toeval loop ik langs een pand aan de Lindendreef. Doorzonliving, drie slaapunits, waarvan één met de gebruikelijke afmetingen van een hondenhok en bestemd voor het derde kind dat niet gepland was en waar geen rekening mee is gehouden in het bestemmingsplan. Ook nog een 'ruim bemeten' zolder die, ‘desgewenst,’ in een handomdraai als ‘study’ kan…

Nog geen koffie op en dan een rekening van het gasbedrijf krijgen. Niet zomaar een rekening. Een rekening van drieduizend euro. En dertien cent. Bellen, bellen en nog eens bellen.’Hebt u toch echt gebruikt meneer. Misschien ligt het aan uw meter, meneer. U moet het helaas gewoon betalen, meneer.’ Helaas? Gewoon? Een uur later wandel ik helaas…

Er wordt gebeld. Voor de deur staat een jongen van een jaar of twintig. Hij is gekleed alsof hij zo van een begrafenis is weggelopen: driedelig zwart, rode stropdas. ‘Laat mij raden,’ zeg ik. ‘Een Jehovagetuige die de religieuze kledingcode niet helemaal serieus neemt. Uw schooltas ontbreekt en uw schoenen zijn te slap om tussen een deur te steken.’…

Negentienvijfennegentig. Een accountantskantoor zoekt een vennoot en gezien mijn ervaringen denk ik wel te kunnen solliciteren. De personeelschef, een op Andries Knevel lijkende zenuwlijder , scheiding rechts, bril en pak, ontvangt mij vriendelijk in zijn kantoor en begint het gesprek met de mededeling dat het koud is voor de tijd van het jaar.…

Er komt nogal wat nieuws voorbij zo hier en daar. Even een kleine greep hieruit: De uitgesproken gek Elon Musk: “Mars koloniseren is de enige manier om de mensheid voor een apocalyptische ramp te behoeden. „We moeten een multiplanetaire soort worden”, zegt hij al jaren. Merkwaardig idee. Suïcidale idealisten uit heel de wereld zijn overigens razend…

Mijn collega Fröhlich, met wie ik samen een accountantskantoor run, en ik, zijn onderweg naar een hotel ergens in Nederland. De eigenaar nodigde ons uit vanwege “boekhoudkundige kwesties, die opgelost moeten worden”. Of wij dat als gerenommeerd accountantskantoor op ons willen nemen. Met de auto naderen wij het hotel. Voor de ingang een groot bord…

Net voor ik mijn kantoor binnen wil lopen word ik begroet door twee dames. Allebei een jaar of vijfentwintig. Ze lijken sprekend op elkaar. Tweelingen. Geen twijfel mogelijk. ‘Dag, van Gellekom, ik ben Hannie,’ zegt één van de dames. ‘En ik ben Jannie,’ zegt de ander. ‘Is het werkelijk??,’ vraag ik. Ik dacht echt dat ik alles al had meegemaakt.…

Een van de belangrijkste cliënten van ons accountantskantoor, heeft in onze woonplaats een heuse Rotary-sociëteit opgericht. Dat ontbrak er nog aan. Ik kreeg een uitnodiging voor de opening van: deze ‘club voor ontmoeting en gezelligheid voor een gezelschap illustere “kerels”. Ik verzin het niet, het staat echt zo in de uitnodiging. Dus bel ik mijn…

Met collega Fröhlich van ons accountantskantoor van Gellekom&Fröhlich , ben ik op uitnodiging van onze cliënt, Johannes Burg, onderweg naar een golftoernooi ergens in het Gooi. Burg schijnt daar hoge ogen te gooien. Onderweg zijn wij, op verzoek van Fröhlich, even gestopt bij een McShit voor iets hartigs. Zelf neem ik alleen karnemelk. Als ik die…

Buurjongen Mink, de 14-jarige zoon van mijn buren, Wiebe en Gré Witje, kan goed voetballen. Zo goed dat er een delegatie van de Engelse voetbalclub Arsenal hem een bezoek bracht. Vette contracten, dikke handgelden, exclusieve appartementen, nog vettere bolide, het kon niet op. Alles kon Mink krijgen als hij maar wil spelen voor die club. Mink’s…

Mijn telefoon gaat en ik neem op. En zwijg. 'Hallo?' Het klinkt aarzelend. Alsof degene die belt bang is per ongeluk de belastingdienst aan de lijn te hebben die met terugwerkende kracht een aanslag op hem wil plegen. 'Ook hallo,' zeg ik dus maar. 'Ja, met wie spreek ik?' Nu een beetje ergernis. 'Eerst jij,' antwoord ik beleefd.…

Collega Fröhlich en ik besluiten onze zakelijke beslommeringen even van ons af te zetten en ons te gaan vermaken in een zaak waar een bluesavond op het programma staat. Als je depressief bent kun je beter thuis blijven. Tenminste, zo werkt het bij mij. Bij bluesmuziek moet ik er zeker van zijn dat ik een pot antidepressiva bij me heb. Twee potten…

Na alle ellende van verkiezingen en Zwarte Piet-gedoe mag ik wel even iets nuttigen in het café naast mijn huis. Van de cafébaas krijg ik een glaasje rode wijn aangereikt. Hij kijkt belangstellend toe hoe ik mijn eerste slokje neem. Zelf zet hij zijn tanden in een gehaktbal en een klant vraagt hoe hij dat, op dit uur van de dag, door zijn strot kan…

Ik sta net bij de drogist een doos condooms te bestellen voor de gepensioneerde pastoor die tegenover mij woont, als onze grootste klant van ons accountantskantoor, Hankie lam belt. Naast mij staat een scootmobiel terroriste met krulspelden, in een troosteloos gebied dat sommige mensen haren noemen , mij ijzig aan te kijken. Ze kijkt van mij naar…

Als ik ergens een hekel aan heb is het aan winkelen. Dat kun je bijna niet uitleggen. Dat je dan een broek moet kopen. Een broek Godbetert! Dat je tijd moet vrijmaken om jezelf in zo’n ongekend irritante winkel, in een pashokje, in een stuk of twaalf broeken te hijsen die geen van alle passen. In zo’n pashokje waar een gordijn voor zit dat altijd…

Terwijl ik vanmorgen ruim twee uur mocht luisteren naar een uitvoering op tv van het Brandenburg concerto no.1 in F major:I Allegro, door het Nederlands kamerorkest besef ik weer hoeveel mooie muziek wij eigenlijk ter beschikking hebben. Heel wat anders dan het concert in C ongesteld waar ik nu naar zit te kijken. Iets wat Voice of Holland heet..En…

In het park staat een bankje. Zo’n bankje voor mensen die geen haast hebben. Die de tijd nemen even naar de bomen in bloei te kijken. Of naar de redelijk kale takken, zoals nu, in deze tijd. Niets voor mij, maar toch ga ik even zitten. Naast de bank een vuilnisbak waar nooit iemand iets ingooit. Behalve in deze. De vuilnisbak is tot de rand gevuld…

Viral gaan! Die term hoor ik steeds vaker. Ik krijg een jeuk-achtig gevoel, ergens bij de darmen, als ik die term hoor. En vooral van wat er staat voor die term. Viral gaan betekent, in het kort: Wanneer bepaalde content, vaak een video, via You Tube zich in razend tempo als een inktvlek over het internet uitspreidt. Sinds Matthijs van Nieuwkerk…