Alle inzendingen over Macabere horrorkerk

Nu is het wel onomstotelijk bewezen dat de celibataire, onnatuurlijke seksonderdrukking zo goddeloos is als de pest, dat de roomse kerk aan de ene kant vermenigvuldiging proclameerde en daarnaast zogenaamd vromen het seksueel genot afpakte, erotische lusten verbood, hun geslachtsdelen banaal en sadistisch martelde en onklaar maakte, het berust allemaal…

zij had al verloren van waar ze stond en was vergeten zag geen hand al hangend in het spoor van de weg naar geen plaats meer, reed zij mee op de laatste trein in de grauwe weide sprongen schaapjes moedeloos haar dromen voorbij telde ze één voor één blauw met groen gele plekken dichter bij zwart scheen de zon allang niet meer…

Het macabere spookkasteel sloot alle poorten, want Moeder weet van ware liefde en kortzichtige krankzinnigheid is voor trieste liefdelozen.…

en weer legt ze vaardig in enkele rake klappen haar kaarten op tafel regisseert de volgende macabere jaardans die wensen overbodig maakt…

Aan het einde van de zwarte nacht werd het blauwe maandag Het regende paars tot in de rode ochtend De lavendelkleurige mist gaf het gras zijn oker Macabere wolkenpartijen domineren de dag en gaan een gevecht aan met het licht…

Waar het dovende vuur van hartstocht de warmte mist van onversneden liefde, daar spelen ego’s hun macaber spel van compromissen met pijnlijk winstbejag en trekken zielen gekwetst zich terug achter de grijze sluiers van een winters landschap…

Bij de C1000 krijg je twee komkommers voor één euro, Hollandse komkommers natuurlijk, maar ik vind het wel een macabere sneer naar de onder vuur liggende Duitse komkommers, wellicht onbedoeld, maar zo is er wel meer onbedoeld onkies en ongewenst. Ik hoop maar dat we deze komkommeroorlog verliezen van de Duitsers!...…

Het vorige gedicht is kwijtgeraakt in een macaber niemandsland waar oktober zich laat horen en duisternis in zwermen neerstrijkt binnen beweegt hij door de kamer alsof hij kan weglopen van een gedachte maar de beelden klampen zich vast en beuken zingend in zijn rug angstig hoort hij zijn leven breken beent nog dieper naar voren en denkt…

Mijn verbeelding sleurt mij mee Onthutst in mijn ideeënstroom Daar ik dit amper kan bevatten En ik hier wakker over droom Mijn traag besef drijft mijlen ver Achter mijn kennis van het feit En zal pas tot wasdom komen Na ongemerkt verstreken tijd Ik betwijfel toch mijn vondst Die zo macaber is gebleken Terwijl ik alle woorden zoek…

Nu siert de zeskantige staalgrijs-glimmende urn haar dressoir als een macaber kunstvoorwerp en als souvenir aan de talrijke huwelijksjaren. "Medelijden duurt maar zes weken" verklaart mevrouw.....…

Ontdaan van grijs macabere dans verdrongen strepend licht dat wankel schrijvend dicht de hemel van zijn verloren glans. Onder de nacht van schetsend zwart onttrokken van haar zomergewaad het roodomrand het zuiver agaat getroffen in haar verlaten hart.…

Macaber bevochtigd beeld door geijzelde lenzen star en voortvluchtend gevangen in grenzen. Dood maar toch levend roven, nabij sterven is hier een vuist met afgekloven vingernagels. Geen sparren, geen dennen geen kruipend naaldhout, niets. En de dalen zijn vol ijs, bedekt woud.…

In je hoofd klinkt nog net het macabere sonnet over het ritme van leegte dat de metro zong. De deuren sissen dicht voor je beseft dat die zwarte leegte jou betreft. Jouw eindige bestaan. Voor je dit voelt ga je met rappe spoed je eind aan de horizon tegemoet. Waar elk mens zal gaan.…

de oorlog trekt een macaber gezicht vileiner dan hij ooit eerder vertoonde in de geschiedenis van het geweld vrouwen en meisjes worden strategisch verkracht opstandelingen royaal beloond met jonge kinderen als speeltuig de rebel vergrijpt zich brengt het voortbestaan van complete gemeenschappen in gevaar plaatselijke milities of VN-vredesmacht…

Chaos binnen stelsels de grond zonder voeten dezelfden gezweefd en opladend in rookpluimen ondersteunen zij de illusie en brengen ergens ver vandaan als in macabere dimensies overgeleverd brandt het steunpunt rijp de boodschappen zij van doden opslaan en zij het lang te hebbende gevoeld innemen: aan hun blanke zolen opgelopen natuur en de…

ik heb het boek opengedaan het zwart van bladzijden gelezen waar wit eens had gestaan jaagt nu het kwaad de zinnen aan in het ruisen van mijn bloed fluisteren de echo's hun relaas haat klopt in de slapen van mijn hoofd een gevaarlijk rode waas letters dansen voor mijn ogen hun macaber lied de waarheid wordt gelogen de werkelijkheid…

En nu dans ik macaber, steek ik in ruggen en lach u uit, midden in uw gezicht. Uiteenrijtend trek ik mijn zwaard terug, houten kerststalfiguren zwijgen stil de jaren vijftig, ik ben godverdomme m'n jeugd kwijt. En toch, ik mag er zijn, sterker nog, ik ben er. Vraag mezelf alleen af wie ik voor de gek houd.…

We wisten als kinderen dat zich ver achter de huizen van onze arbeiderswijk en nog verder achter het "Leijpark" dat zich als een beschermende groene gordel tegen de stad aan schurkte de "Belt" bevond en deze vormde het brandpunt van onze macabere fantasieën en voorstellingen.…

"Dat lijkt me zo macaber op de operatietafel" grap ik tegen een verkoopster maar ze is klaarblijkelijk niet erg cynisch gestemd. Ik begeef me naar het ziekenhuis waar ik mijn vriend aantref, stilletjes in een hoek van zijn ziekenkamer. In weke, kwetsbare regionen van zijn kaak heeft zich een brutale indringer genesteld.…

(voor Pierre Batcheff (1907 - 1932)) Jij bent geboren als Piotr Bacev op 23 juni 1907 in Harbin, China. Jij bent opgegroeid in Sint-Petersburg. In 1914 was jij met jouw familie in Zwitserland op vakantie, toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Jullie bleven in Lausanne en daarna in Genève. Rond 1917 ging jouw vader failliet en was er geldnood. In Genève…

Sietze Holtrop en Blommert Hofstra zijn al sinds de lagere school met elkaar bevriend en de vriendschap is met de jaren alsmaar hechter geworden. Sietze is leraar geschiedenis aan het RSG Magister Alvinus in Sneek en Blommert runt boekhandel Van der Velde in Sneek. Blommert woont nabij zijn werkstek en Sietze woont nog steeds in IJlst, op de Galamagracht…

Gruwelijkheid en verschrikking zijn zomaar ineens losgebarsten als lava uit een vulkaan waarvan men geen werking meer verwachtte en ze zijn opgeschoten als vreemde, macabere, sinistere gewassen in een tuin te midden van de lieflijkste zomerbloemen....…

Op het terrein vindt men tevens de wegwijzer die zelfs verwijst naar de stille, desolate begraafplaats, waar ook mijn gehavende maar geliefde broer eens, en wellicht spoedig, voorgoed zal rusten in het macabere gezelschap van zijn gemankeerde metgezellen en kameraden die hem bij zijn leven ondanks alles liefhadden.…

Starend in diepe donkere gangen Gelaten wachtend als een straf Tevergeefs een poging wagend Cirkels en terug bij af Dolend door dreigende spelonken Zonder hoop geen sprankje licht Dood die geen verlossing biedt Angst regeert hij is gezwicht Dronken van bittere levenssappen Eeuwigdurend uit balans Verdoemde zwarte rituelen Een macabere…

"Ze heeft nu haar verstand verloren", verzekerde ik hem; "Ik weet hoezeer zij lijdt" En hij zag af van wat wellicht met enige, macabere fantasie als een verkapte vorm van hedendaags "nazisme" kan worden beschouwd (hoe ontroofden de nazi's de Joden niet hun bezittingen...) en nam het schilderij met het Indonesische landschap mee, zijn eigen bezit…

Een elegante zuil van doorzichtig glas draagt op de afdeling "Longziekten" van het E.Ziekenhuis de gelijknamige, macabere tekst. Toch heeft men meestal niet af te wachten dat men hier onmiddellijk op middeleeuwse wijze gevierendeeld zal worden, de duimschroeven aan zal krijgen of zijn laatste adem uit zal moeten blazen.…

Aan de muur: droevig-stemmende, macabere foto's van monden met half-vergane gebitten, als in een angstschreeuw wijd opengesperd om reclame te maken voor de ultieme tandpasta die een dergelijk onheil nog schijnt te kunnen keren.....…

(voor Olympe de Gouges (1748 - 1793)) Je bent geboren als Marie Gouze op 7 mei 1748 in Montauban. Je was de onwettige dochter van Jean-Jacques Lefranc, Markies de Pompignan, een erudiete brievenschrijver/dichter, die in een herenhuis op 10, rue Armand Cambon in Montauban woonde. Lefranc heeft jou nooit als zijn dochter erkend, waardoor jij jezelf…

(voor Félicien Rops (1833 - 1898)) Je bent geboren als Félicien Victor Joseph Rops op 7 juli 1833 in Namen, Wallonië. Jouw ouders waren Sophie Maubile en Nicholas Rops. Jij was hun enige kind. Tot jouw tiende jaar kreeg jij thuis privélessen en daarna ging jij vijf jaar naar een Jezuïetenschool. Je was bijzonder intelligent en je maakte karikaturen…

De Holocaust/Endlösung blijft getalsmatig en instrumenteel onovertroffen, maar Israël schaart zich door de selectieve vernietiging van vrouwen en meisjes om zo ook naar de toekomst toe het Palestijnse volk in het voortbestaan te raken qua macabere berekening in hetzelfde rijtje als Duitsland.…