Alle inzendingen over Maurits Mok

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: Stormen en stilten (1956) van Maurits Mok (1907-1989)…

Maurits Mok, die eigenlijks Mozes Mok heette, is geboren in 1907 te Haarlem. Hij zag als kind reeds de nare gevolgen van de eerste wereldoorlog. Hij werkte op een handelskantoor, waar hij begonnen was als jongste bediende en zichzelf omhoog gewerkt heeft tot correspondent.…

Judith Mok is de dochter van de schrijver Maurits Mok. Ze woonde in Parijs, Wenen, Glasgow én Barcelona. Ze studeerde zang in Den Haag/Wenen/Parijs. Ze is een opera-zangeres, die haar sporen heeft verdiend. Ze is getrouwd met een Ierse man, tenminste dat was ze toen ik een voordracht van haar bijwoonde in een jazz-café te Amersfoort.…

Opboksen tegen haar vader-dichter Maurits Mok, nee hoor, integendeel. Haar lach is de vermoeide zenuwtrek van de koningin van de verstoten, onschuldige slingerheksen in zigeunerinnenlook. Uit haar koperen belletjes, verstrooid in een kroesige haardos, druipt de voedzame, harsgeurende nectar.…

De voordrachtavond van Judith Mok, de dochter van Maurits Mok, is zeer gedenkwaardig. Ik zat alsmaar een tikkeltje jaloers naar haar Ierse man te loeren, maar toch vooral in de mysterieuze ogen van Judith, terwijl ik destijds nog groene blaadjes in mijn shag verpulverde. Rimbaud navolgend.…

Bijgeloof is ieder geloof dat men niet deelt.…

Begin mei wordt een griepje geconstateerd bij de jonge Maurits, maar al snel blijkt dat er meer aan de hand is dan een griepje en dat de prins getroffen is door een hersenontsteking. 1 juni wordt in alle kerken van Nederland – toen nog druk gefrequenteerd – gebeden voor een spoedig herstel van het zieke prinsje. 4 juni sterft Maurits.…

Vreemdeling Kerkgalm* Vr. Wie luistren om de vraag eens vreemdelings te horen? K. Oren. Vr. Wie stopt ‘s Lands Voorspraak hier de mond met deze steen? K. Eén. Vr. Mauritius? Wat kon de Landvoogd dus verstoren? K. Toren. Vr. Zo heeft hij om verraad hem ‘t leven afgesneên? K. Neen. Vr. Was ‘t om de vrijheid dan met kracht…

Tijdens de zondagse avondkerkdienst loeren de verstokte macho's Maurits Oudkerk en Frits Snoeck voortdurend naar de niets vermoedende Simone, die met een spiegeltje haar lippen met vuurrode lippenstift bewerkt. Even later schud ze haar lange haren wulps naar achteren en zingt ze de psalmen met een hoge stem. Maurits en Frits gruwelen ervan.…

tjokvol mokken of narrende natuur tot dradig in verweren machtig zo haar zuur bijt tot op zijn been haar harteloze stem laat liefde raden en etst zij hem…

De verschillende theorieën die het succes van prins Maurits verklaarden, werden door mij op schrift gesteld.G eluk bleek de belangrijkste factor te zijn bij het verslaan van de Spaanse troepen, ondanks een scala aan noviteiten, die Maurits als legerleider toepaste.…

In de NRC van 28 februari wijst Maurits Berger (Hoogleraar Islam en het Westen aan de Universiteit van Leiden) erop dat Het Westen inclusief Nederland zijn geloofwaardigheid heeft verloren doordat het Westen de toepassing van Internationaal Recht in de situatie van Gaza blokkeert.…

Door een verschil van mening met prins Maurits, zogenaamd om een geloofskwestie. Begonnen door twee maffe dominees, koos Maurits voor de tegenpartij van de Raadpensionaris. Het geloof als argument was onzin. De prins wilde van een politieke tegenstander af.…

Ik sta naast je bed Er zingt iets in mijn oren alsof je slaap de melodie kent van toen. Kind, je huid laat een bloemengeur toe je bent je vaders gedicht mijn Ierse roos je rijdt op wilde paarden en je spreekt wijze taal. Ik luister naar het sterven van mijn moeder, terwijl de dood aan jouw masker begon te kerven. ---------------------…

Marcheren, doorgaan, dat is het gebod. Het gebod is verlangen. Een andere taal, hoe goed vertaald. Orde, maar niet van de chaos, is dood. Het gaat over een sprookje. Een soldaatje, een vrouw, eigenlijk een stem. De klank van de abstracte orde. Het soldaatje met ransel en vuurslag moest vechten in brand en storm. Tweemaal slaan - driemaal…

Hij nam me mee na de voorstelling. We bekeken vol aandacht de nacht. Ik schonk mijn bloed in onze glazen, glazen waarin de tijd verdronken was. Ik nam hem mee, die met zijn lichaam wouden toverde, waarin ik één nacht gloeide als de enige dieprode bloem.…

vooreerst dit jaar kruipt de zon door het raam van de veranda lichteiland van oranje pompoen de oogst heeft hier de rust gevonden met grauw geworden maïs en sierfruit herinnering aan die laatste warme dagen met mok warme thee staren naar avondrood en gouden regen…

Op schaal bouwde hij een evenhoge na, met een haakbus schoot hij eenden uit de lucht en op een nacht paste Maurits' harnas hem. Mijn verjaardag in september liet hij schieten. Er was werk aan de winkel. Hij dook niet meer op. Ook de ark bleek gezonken. 24 januari 2002 ZONNELEEN De episoden van Amos 55 www.abelstaring.tk…

Ik zie de laatste tijd steeds weer Judith Mok voor me, hoe ik haar jaren geleden in een jazz-café heb ontmoet. Dat we naast elkaar aan de bar zaten. Dat we vrolijk waren en dat we de glazen tegen elkaar botsten, gevuld met lichtgekleurde whisky. Dat we spraken over ons dichterschap en wat ons bezielde. Dat haar man haar bij me wegtrok.…

zonder denken ,zonder doen staar ik voor me uit. en in de diepe verte hoor ik een geluid. "word wakker" roept een stem naar mij en ga er weer op uit. ik sta op, en loop weg door een glazen ruit. de ruit die mij altijd tegenhield om te doen wat ik wilde. en nu lag hij in duizend stukken mijn hele lichaam trilde. en aan de andere…

Als ik in jouw ogen kijk dan voel ik mij verliefd, want door je mooie diepe ogen wordt mijn hart doorkliefd en als mijn hart zo wordt getroffen kan ik het niet laten, dan moet ik uiten wat ik voel en mijn remmen loslaten En als mijn remmen dan bezwijken stap ik op je af, ik bezwijk dan van de zenuwen en stuur je deze brief, (wat laf)…

De werkelijke betekenis van een gedicht bestaat uit ritme en verbeelding, die natuurlijk bij een prozaïsch beschouwen verloren gaan. Maar men kan trachten de ideële bedoeling van de dichter die – als een snoer van parelen – toon, rijm, ritme en beeld verbindt, voor de lezer te verduidelijken.…

voor een ander is de tafel leeg standaard een koud tafereel aan 't raam, ja daar zat ik toen ik mijn eerste drankje van je kreeg ik verplaats me als vloeistof hopend door cohesie naar jou geleid op jouw blad zal ik stabiel zijn de omtrek van mijn wereld klein waar ben je, wat doe je mijn benen voelen aan als lood elke keer een tent betredend…

een boom houdt zich afzijdig van commentaar staat veelal gemoedelijk te relaxen welke zucht, welke drup is daar ach, het is de wind en de regen of toch niet de vele wegen en complexen ontnemen vele liefhebbers de lust om te leven…

Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…

En als we ons zelf nu een achterlieten? Daar gaat het, zonder groeten, mokkend en tobbend op zoek naar iets beters. Het kijkt niet eens om. En wij? Wij moeten eerst wennen aan dit stralende landschap van vroeger en later, van lichtende tijd zonder nu. ---------------------------- uit: 'Zo kon het zijn', 1999.…

Jij in mijn kamer in mijn stoel in mijn badjas Jij in mijn bed onder mijn douche op mijn wc Jij in mijn keuken drink je koffie uit mijn mok Lees je mijn krant kijk je door mijn raam naar mijn uitzicht Je past hier zo goed bij de kleur van de muur bij de stoel en de tafel bij de plant en de lamp bij de boekenkast bij de gordijnen…

Hester is dol op ondeugende spanning en zij vermaakt zich graag met de excentrieke charlatan Maurits Rieu in zijn herenhuis op de Meervlietstraat 58 in Velsen-Zuid. Maurits heeft zichzelf met ellebogenwerk en valse papieren omhooggewerkt en hij doet zich graag voor als een sublieme expert op het gebied van kunsttaxatie en kunstverkoop.…

Stil staan de naalden van de kleine klok overheerst door het tikken van toetsen die verloren uren in de spelden poetsen koffie koud vergeten verbitterd tot slok Omgekeerde mok boven de gootsteenput dampend terug naar de stilstaande tijd waar steken gewist en zoekend verwijt roerloos verspringen beticht van gemijmer nutteloos rammelend in…

Hou op alsjeblieft, stop je doet me pijn ik wil zo ook niet zijn je noemt me lui en altijd in een kwaaie bui een beetje zitten mokken en tegen iedereen bokken maar terwijl je me uitscheldt voelen je woorden als geweld de tranen zitten van binnen maar ik zal je niet laten winnen en mijn gevoelens laten zien dan maar een stomme trien…