Alle inzendingen over Moe

liggen bleek en rimpelig je gelaat ogen diep gelegen in hun kassen geen medicijn wat baat je borstkas ratelt en rochelt een laatste adem, diepe zucht eindelijk je strijd opgegeven en ik adem...opgelucht het is voorbij, je hebt gestreden tot aan het laatste stukje toe je lichaam kon de pijn niet dragen het was genoeg, je was het moe…

Zittend in de leegte van het leven staar ik rondom mij naar alles wat beweegt… naar niets… De grauwgrijze ruimte en de dode lichamen staren schaamteloos terug. Doordringend kijk ik net zo lang tot de leegte binnentreedt en ik niets zeggend rondkijk met een lege blik.…

Mijn lichaam is moe, weet even niet hoe het verder moet leven. Dus kan er niet even een vriend met zijn armen mijn hart weer verwarmen en zeggen: 'Kop op joh, meid je bent top!'…

in de uren van vermoeidheid zakt het leven even in zijn gedachten stroop en plaksel weinig plussen, veel meer min in de dagen van het duister lijkt de zon voor altijd zwart zoek je schaduw voor je angsten demp je ’t schreeuwen van je hart in de rusteloze nachten brengt de dag een nieuwe strijd tegen onbegrepen woede met als bron “verleden…

het dageind kust mij in haar roze abrikozenvel slaapwel geluiden trekken hun geruite pyjama aan gedaan met twinkeleren, culmineren toten trekken gekken een vogel schrijft een laatste letter in de lucht vlucht en geuren dampen dauw over 't avondgras slaapgas een rijmsnoer trekt de dichter toe moe.…

Wanneer trekken we samen één lijn wanneer geven we onze fouten toe want zo verdorven en verrot te zijn het maakt ons mensen toch zo moe.…

Zo moe, geen interesse meer, om er nog iets aan te doen, moed verzamelend, misschien zegt ze het de volgende keer. Maar ze is zo tam, kan het ook niet helpen, als hij reageert op wat ze zegt is ze gewoon vleugellam.…

Moe in het hoofd, benauwd in de longen, pijn in de buik. Ik loop tegen de 60. Ouder worden valt niet mee.…

Hoe moe kan een mens zijn, te moe om op te staan, te moe om naar je werk te gaan, te moe om op je benen te staan. De term dood-moe is er een die ik niet snap, 't klopt ook niet, je bent, of moe, of dood, tegelijk kan niet, dus dood-moe valt af.…

Ze is moe, zo moe... Ze kan geen pap meer zeggen want ze is moe heel erg moe De kracht trekt uit haar lichaam haar energie is op 't is moeilijk voor haar uit te leggen want ze is moe zo vreselijk moe... Ze is te moe om zelfs te slapen, om te kijken, alles is teveel Ze is moe... Ik voel haar moeheid...…

Vervlogen herinneringen bewaarde graven achter elke lach bevuilde tranen Ik heb er vele met je gedeeld maskers heb ik gedragen Ik heb hardop geweend ben te moe de dagen braken glazen jaren Foto's zijn genomen ontwortelde beelden mijn ogen gesloten Machteloos verstild mijn tranen zijn gebeiteld mijn vleugels versteend Ik…

Ik ben moe, moe van het leven. Is er dan niemand, die mij dat ene kan geven. Dat ene is vreugde, vreugde en liefde om mijn leven door te zetten. Zodat ik niet meer moe ben, en alles even op een rij kan zetten. Ik ben moe, moe van het leven. Ik wacht tot diegene komt, die mij dat ene kan geven.…

Al die tegenslagen maken je zo moe zoveel momenten waarbij je niet meer weet hoe... geen tranen meer voor het verwerken van al dat verdriet wanneer ga ik me weer beter voelen? dat weet ik niet...…

Ik zou willen roepen, schreeuwen, gillen Ik hou van je maar ik voel me leeg, zo leeg van binnen. Mijn handen beven, een krop in mijn keel Ik heb je nodig zin om me neer te leggen. ‘k Sluit mijn ogen, mijn gedachten rusten op tafel. Mijn hand wil niet meer, niet meer bewegen weigert, weigert te spreken. ‘k Ga er niet tegen in…

Keer ik hier niet meer Blabla teveel Hypocriet gekweel Het doet mij zeer Te moede Vermoeid ook moet ik gaan U heeft mij niet verstaan Zeg ik, ten overvloede…

Ik heb het even gehad, weerkerende reclames en aankondigingen voor tv-programma's, ze komen mijn strot uit. Zes honderd miljoen, geschreeuw van de andere kant van de grote plas, ik kleur er bijkans van maar het zet geen zoden aan de dijk in een verdronken stad. Er is geen crisis, ik ben een minimumlijer en eet en drink er niet minder door. Wat…

Moe en voldaan.…

Het hoofd raakt leeg De zinnen worden korter Ik slijp nog wel de geest Maar ’t gaat niet vlotter De wil me te verzetten wil niet opstaan uit de luie stoel Toch ga ik het nog eens weer proberen ‘t stellen van een doel Die moeheid en droefgeestigheid die twijfel aan de zin sluipen bij mij in Gelatenheid wordt regelmaat De tijd tikt…

Ik voel me weer zo vreselijk moe Krijg mijn ogen nauwelijks open Zo zwaar lijkt alles wat ik doe Het is meer kruipen dan lopen Ik voel me weer zo vreselijk moe Ik ploeter en ik zwoeg Zo zwaar lijkt alles wat ik doe Het is gewoon te vroeg Ik voel me weer zo vreselijk moe Ik heb nog maar één wens Zo zwaar lijkt alles wat ik doe Was ik maar…

‘k Ben moe en toch lig ik nog wakker. De dag passeert weer de revue. ‘k beleef opnieuw wat er gebeurde, vanaf vanmorgen vroeg tot nu. Gedachten dwarr’len door mijn hoofd heen als vlokken sneeuw, zo lokkend loom. En door die wazigwitte wereld Glijd ik van werk’lijkheid naar droom……

Moe als ik ben ga ik zo strategisch mogelijk -tussen een dikke plensbui door- de straten van het drukke winkelcentrum uit om zo snel als maar kan thuis te zijn waar mij een heerlijke kop rooibosthee wacht die ik waarschijnlijk zelf zal moeten zetten want de butler, zal wel naar de sportschool zijn.…

Moe ... moe ben ik van het denken moe van het strijden elke dag moe van het elke dag weer opstaan moe van telkens die gemaakte lach een keuze door mij gemaakt nu een jaar geleden als ik het had geweten had ik het dan vermeden? toch weet ik ook dat het niet anders kon maar is mijn nieuwe keuze wel van een zuivere bron?…

de bomen laten hun takken hangen zwaar van de regen moe van het eeuwige hangen. ik voel me net een boom zwaar van de gedachten die blijven rondtollen moe van het het onbevredigbaar verlangen.…

Ik word zo moe van jou Van jou en jou alleen Als ik je zo zie lopen Is het voor mij snel afgelopen Hoef ik al nergens heen Soms ben je aan het praten Dan kan ik het niet laten Als jij je mond maar open zet Dan wil ik maar 1 ding Liggen in mijn bed Ik word zo moe van jou Al bij het horen van je naam Laat ik spontaan een gaap Eist mijn…

Ik ben zo moe....…

bloot Vermoeid door blijven gaan Moe van mijn verleden Dat aan mij is ontgaan Moe ben ik Moe omdat jij Niet hier bij mij Moe omdat je zei Dat je er altijd voor me zou zijn Moe ben ik Moe van mezelf Moe van zijn…

Wat ben ik moe.…

Moe van het leven…

Wat heb ik een mottige nacht achter de rug. Ik ben doodop. Gisterenavond ben ik pas na het registreren van het hele schapenbestand van Schotland in slaap gevallen. Ontelbare keren wakker geworden, onder andere van gesnurk aan gene zijde en van pijn in de knieën aan deze zijde (ik heb dat de laatste tijd vaker, misschien zijn het krimppijnen). Uiteindelijk…

Zoveel vragen, zoveel onzekerheden die mij zo moe maken. Ik denk even verschrikt aan al dat overbelaste personeel in de zorg. O jongens, meiden, heren, dames wat heb ik veel respect voor jullie en als er echt iemand mag zeggen dat hij moe is dan zijn jullie dat. Ik ga me schamen.…