Alle inzendingen over Moegestreden

zelfs met alle liefde van de wereld was hij niet tevreden zag hij niet haar wit gezicht toen zij moegestreden naast hem lag ogen dicht haar wangen zoutig nat wist hij niet dat zij begreep dat er niet meer in zat dan met alle liefde van de wereld hem te laten gaan met als zekerheid dat op een dag ook hij alleen zal staan…

Als er niet meer wordt geschreven en ook niets meer wordt gezegd, als iedereen is moegestreden van een ongelijk gevecht. Is dan eindelijk het leed geleden, Of zijn we dan geknecht? Dan rest alleen nog stilte, Die meer dan alles zegt!!…

Vandaag verbergen de schaduwen niet langer meer de woorden op je magere lijf, moegestreden leef je langzaam verder, de leegte achterlatend in de assen van je gelatenheid.…

Het hoofd rust moegestreden in de stralen van de nacht het hart warm en zacht leeft, oneindig tevreden.…

Moegestreden verlaat het verleden de hunkering naar erkenning van het zijn in het heden beloofd en verwacht weggegooid en veracht kan ik niet meer zijn die ik was, verloren in de val naar de onwaarschijnlijke werkelijkheid gekneusd en gewond wil ik mij overgeven aan het eindige opnieuw verloren in het weten ......…

Ik wil jou verwijderen wissen uit mijn hoofd de vlam die nog wakkert moet worden gedoofd Ik wil jou verwijderen je echt nooit meer zien niet meer aan je denken omdat ik dat niet verdien Ik wil jou verwijderen mijn hart is moegestreden jou voor altijd verbannen want ik heb genoeg geleden…

Moegestreden bewandel je een route een kaart brengt je niet altijd daar waar je voor je gevoel zou willen zijn weet u soms de plek waar ik wil zijn? Telkens weer kom je bij mij terecht maar blijkbaar kan ik je niet die voldoening geven waardoor mijn beste advies nu luidt vraag ook een ander eens de weg…

gewiekt en moegestreden, ieders korte reis door volwassenheid vergeten. (Volwassenheid vergeten, spelend, zwevend in hun ijstijd neergestreken.)…

Zo lief en aanhankelijk zo vrolijk en spontaan Ik kende je als hartendief zo jong zo ondeugend Zo geliefd heeft die waardeloze ziekte je de das omgedaan Het ongelijke gevecht, moegestreden ben je vandaag op Zestienjarige leeftijd overleden. Dag lieve meid, dit kon je niet winnen, ‘t was een ongelijke strijd!…

waar witte anjers zich langzaam sluiten de merel zijn lied als ode schenkt aan het veld der doden waar eens de helden moegestreden nu in rust verzuchten in schaduw van de ondergaande zon als laatste groet van weer één dag waar het gekerm van menige strijd vergaat in het ruisen der fluisterende wind…

Met het mes van verraad diep in mijn ziel gesneden gevoelens weten zich geen raad mijn hart is moegestreden Mijn gezicht is een schaduw van bedroefde tranen zo intens mijn hart voelt verschrikkelijk ruw ogen kijken door een vochtige lens In een tranendal vastgebonden zit ik met mijn hoofd gebogen mijn hart heeft wéér nieuwe wonden…

waar witte anjers zich langzaam sluiten de merel zijn lied als ode schenkt aan het veld der doden waar eens de helden moegestreden nu in rust verzuchten in schaduw van de ondergaande zon als laatste groet van weer één dag waar het gekerm van menige strijd vergaat in het ruisen der fluisterende wind en de merel ten top het veld…

Hoe kook je slakken zonder schelp absorbeer de overvloed aan water met het zoutvaatje verstopt ik loop afgesleten treden blootsvoets, de blaren kapot het zachte eelt moegestreden wie legt mij uit hoe blijft het schrift schoon de handtekening standvastig in trillende vingers ik raap de peuken en verstrooi as, in bloeiende weides madelieven…

(voor Amelia Rosselli (1930 - 1996)) Je bent geboren op 28 maart 1930 in Parijs. Je vader was Carlo Rosselli, een historicus/journalist/politicus/filosoof. Op je zevende werd je vader, die anti-fascist was, bij Magnole-de-l'Orne vermoord door huurmoordenaars van het fascisme. Zijn broer Nello werd ook vermoord. In opdracht van Mussolini en Ciano…

Vechten had geen zin moegestreden stapte ik een andere wereld in sloot m'n ogen daar waar engeltjes vlogen onbezorgd zwevend in de nacht tussen vallende sterren....zó'n pracht doodstil niets te horen even voelde ik me verloren totdat zij kwam en me bij de hand nam onder haar vleugels veilig geborgen bevrijd van alle zorgen fluistert ze…

niet wat spint er garen van mijn haren wat en wie repelt en lepelt oudere dagen ik kan soms zo schreien om de dagen gewoon de seizoenen, zin voor zin om en uit en op wolken dansen en stilstaan van geluk zijn zij hemeltergende knulliggende jagers die ogenschijnlijk zelfvertrouwd hun pukkels en flessen lavend zo ontlasten nimmer moegestreden…

Het is moegestreden, kapot, eronderdoor gegaan. Het moment van opgeven kan men hier aflezen op de wanden: na 7 jaar. Alle gebieden hier kwamen uiteindelijk na 7 jaar ten val. Dit was dan de tour “Na Liefde”, bedankt voor jullie aandacht en vergeet de gids niet……

(voor Margot Ruth Kidder (1948 - 2018)) Jij bent geboren op 17 oktober 1948 in Yellowknife, Canada. Jouw moeder was de geschiedenislerares Jocelyn Mary Wilson en jouw vader was de explosievenexpert/ingenieur Kendall Kidder. Jouw zus Anne is een actrice en jouw broers zijn John, Michael en Peter. Jouw nicht Janet Kidder is ook een actrice. Op jouw…

(voor Patricia Beck (1924 - 1978)) Jij bent geboren op 8 april 1924 in Hell's Kitchen te New York City. Jij was de derde van vier kinderen. Jouw oudere zussen waren Peggy en Vera en jouw jongere broer was Fred. Peggy overleed toen zij één jaar was. Vera ging het leger in en werd een advocate. Fred werd een muzikant. Jouw vader overleed in 1926, toen…

Ze is leeg, kapot, moegestreden. Ze had het vroeger moeten weten. Een andere slogan voor de verkiezingen was een goed begin geweest. Ik kan niet direct op een voorbeeld komen, maar het is ook mijn probleem niet, ik heb het opgegeven om slogans te verzinnen. Net zoals ik het heb opgegeven om Yves Leterme nog te bekritiseren.…

Zijn de socialisten moegestreden? Wachten ze gewoon de catastrofe van hun politieke tegenhangers af? Inmiddels naderen we 2012 en kennen we de doemscenario's, we zien wel? dwazen!…

Moegestreden burgers. Desastreuze resultaten van mensen die de mensheid haatten'…

Daar heb ik jaren tevergeefs voor gestreden, met veel gezeik en frustraties, totdat ik als een moegestreden krijger ineenstortte op het slachtveld. Iets of iemand heeft mij enkele dagen geleden naar dat mooie bericht over 'Hommages' gestuurd. Hogere krachten.…

Moegestreden ging je na die tweede oorlog en na je vijftigste meer en meer zwijgen, hoefde het allemaal niet meer voor jou, droomde je van Zwitserse bergen en andere onberoerde bergen, dronk je cognac met André, die ook niet meer zo snel was gezien zijn ouderdom en opgebrande illusies, rookten jullie als bejaarde boeven stiekem nog wat hasjresten, maar…

Hij stond er somtijds zelfs verslagen en moegestreden bij, alsof hij ergens wel wist, dat hier zijn meerdere sprak. Mitt is getrouwd met Ann Lois Davies (1949) en ze hebben samen vijf kinderen: Tagg, Matt, Josh, Ben en Craig. Barack is getrouwd met Michelle LaVaughn Robinson (1964, Chicago) en zij hebben samen twee kinderen: Malia Ann en Natasha.…

De jachthond is moegestreden. Voorlopig dan. Heeft ze onze liefde totaal opgeblazen met haar negatieve dynamietstaven? Zo ja, dan ben ik wel heel traag van begrip, maar mijn verliefdheid ging dan ook bijzonder diep. Zoiets slijt niet een-twee-drie.…

Even dacht ik zelfs dat zij nabij het wankelen en uiteen vallen voort bewoog, als een moegestreden ridder op het slagveld. Als ik het kon, dan wilde ik het wel even voor haar overnemen. Met gebalde vuisten juichte ik haar toe. 'Niet opgeven, Francesca, nog een paar meters!', dacht ik. En ze deed het, geheel op eigen kracht!…

Emotioneel moegestreden en achtervolgd door een tergende, overkoepelende zelfhaat. Je werd eenendertig jaar. Je bent door je vader gevonden. Je zou meespelen in het toneelstuk 'Man and Boy' bij het Yvonne Arnaud Theatre in Guildford. Je besloot helaas anders en in je appartement in Notting Hill liet je een afscheidsbrief achter.…

Moegestreden en verdrietig stapten ze in. “ik weet niet of ik nog met jou op vakantie wil," zei Muis. “Dat zou jammer zijn” zei hij. Ze zwegen. ’s Avonds wou Muis er nog een keer over beginnen, maar Olifant draaide zich op zijn andere zij en gromde: “Ik ga NU slapen.”…

Je stagneerde en je was moegestreden (de mensheid is door schrijverij niet te verbeteren), zodat je naar je auto in de garage sjokte, waar je door koolmonoxidevergiftiging een einde aan je psychische lijden maakte. Dat was in Enebyberg nabij Stockholm.…