Alle inzendingen over Oorlog & Vrede

twee minuten in gedachten twee minuten stil bijeen twee minuten te gedenken al die zielen lang reeds heen twee minuten te beseffen dat een oorlog vrede bracht twee minuten samen een zijn op 4 mei om klokslag acht…

Dat mensen in oorlog vrede zouden sluiten en in rust met elkaar zouden gaan leven. Mislukt! De mensheid is zo verdorven dat het een smekende hemel niet meer opmerkt. Het weert de positiviteit van de zon af door grote schermen en het klaagt over de warmte.…

Het is roemrijker de oorlog te doden met het woord dan met het zwaard, de vrede te winnen met de vrede dan door de oorlog.…

Mahatma Gandhi zei: Er is geen weg naar vrede. Vrede is de weg. De weg naar vrede betreden is het volledig afzweren van elke vorm van oorlog dan ook. De werkelijkheid van zaken als oorlog en vrede liggen in onze bewustzijnstoestand.…

Ik leef in de oorlog, mijn hart doet zo'n pijn. Ik wacht op de vrede, maar zal die er ooit zijn?…

ik laat de oorlog in mij zelf tot wapenstilstand komen ik ga met kalmte de toekomst tegemoet dan kom ik veel meer dingen tegen die mij vree en vreugde schenken…

De kou die de wereld regeert, en van de mens die niet leert, maar die wel een oorlog voert. De dichter wordt de mond gesnoerd. Ik rond Kaap de Goede Hoop, en of ik er iets voor koop? Ik blijf het antwoord schuldig, ook al denk ik heel zorgvuldig.…

Hoe meer er over vrede gepraat wordt, hoe dichterbij de oorlog is.…

vrede…

Het was de vrede die bevroor.…

Ziet, om de krijg door u bemind bracht wrede smartelijke pijn doch ook de rust van vrede Uiteindelijk geschonken Bacchanale vrijheidsvreugde…

Subtitel: Parallel Citaat: Vaststaat dat honderdduizenden Armeniërs tussen 1915 en 1916 zijn omgekomen, maar over het precieze aantal bestaat veel onenigheid Als wij zijn wat wij herinneren, is de één zich bewuster van het leven zoals zich dat hier afspeelt dan de ander. Het ene geheugen is het andere niet. Bovendien liggen malversaties, net…

De oorlog had iets vredigs zoals ook de vrede op oorlog lijkt die niet wordt uitgestreden: in Rotterdam wordt nog gevochten maar in Sloot gaat iemand aan een andere ziekte dood.…

’t Is mooi, zo’n boek over Vaders en zonen, Misdaad en straf, en ook De idioot, Maar geef mij eerst een plekje om te wonen, Een kleine schuilplaats tot het morgenrood. Laat mij daar zachtjes leed en liefde honen En zonder weemoed denken aan de dood, En daarna boek en schrijver stil belonen Voor ’t glaasje wijn en ’t stukje brood. Dan wil…

Snel, Oorlog en Vrede. ‘Murat, ik geloof dat ik Murat zou willen zijn’ Natuurlijk, dat doldrieste, dat overmoedige en onbezonnene, dat is Woemi. En die kleren. Die gouden tressen, de bevermuts, ook dat is Woemi. Haar moeder heeft me eens haar verkleedkleren laten zien, een kast vol.…

Wij mensen hebben oorlog en vrede in onze diepste genen zitten. Natuurlijk streven we naar vrede, maar oorlog is nodig om vrede te kunnen sluiten. Het is nu eenmaal zo dat mensenjongetjes al spelend oorlogjes voeren en meisjes dat over het algemeen niet doen. Ook hier yin en yang.…

Ik ben het ideaal voor velen; ondanks al die oorlogen om mij gevoerd, waardoor ook nu nog velen sterven, in tranen, niemand ongeroerd. Voor de martelaar in zijn passioneel betoog, verlangend naar de dood, ben ik de Messias, maar ook voor hen die vielen, gekneveld, gemarteld of geestelijk in nood.…

Niet te geloven dat ik knaap nog een vers schreef over de zilverwitheid van een berkestam en om mij heen grootse dronkenschap van de bevrijding: het water was whisky geworden. Alles zoop en naaide, heel Europa was een groot matras en de hemel het plafond van een derderangshotel. En ik bedeesde jongeling moest nodig de reine berk…

Hij zingt over vrede, over het geluk, en zijn dag kan allang niet meer stuk. Maar elders wordt er nog gevochten, en zaaien vreemde soldaten de dood. De mensen die in vrede leven mochten, liggen levenloos in een vreemde goot. Regeringsleiders zwelgen in hun wijn, en voelen geen angst en ook geen pijn.…

Hersens hebben geen verstand en oorlog heeft geen hersens want als de rede hersens had en hersens hadden verstand dan zou het nimmer kunnen dat oorlog in de vrede landt.…

Vrede op aarde; geloof jij erin...?…

Rabin nota bene zingend: HET LIED VAN DE VREDE > Gelooft u dan nog dat God bestaat? * Persoonlijk heb ik er moeite mee en zeg ik: 'NEE'! Veel mensen beweren het tegenovergestelde, 'God mag weten waarom'. Hoe zou er überhaupt een God bestaan die rücksichtslos Joden, zijn eigen volk toch? liet vergassen en laat vermoorden.…

Wij moeten het getransfigureerde wezen zijn die de oorlog vergeet in vrede.…

Immers, wanneer ben je in vrede? Is dat als er om je heen geen oorlog is? Is dat als de kans gegeven wordt om in harmonie te leven met jezelf? Of gaat het verder? Is er pas sprake van vrede wanneer er vrijheid is? Is er pas sprake van vrede wanneer iedereen hetzelfde is? Is er pas sprake van vrede wanneer niemand er meer zou zijn?…

Het gaat er over dat de Colombianen er niet in slaagden de misdaden die tijdens de oorlog waren begaan, de oorlog tussen de FARC en de staat, om die misdaden te vergeten. En toen dacht ik ineens: voor het maken van vrede is het nodig om te vergeten.…

vrede wees een apotheker niemand kan aan je tippen weet het zeker je bent van ongekende klasse geef oorlog tabletten om de wereld te ontsmetten het universum in hapering geef het een medicinale versnapering geef het weer beltegoed om te horen en luisteren laat de oorlog achterwaarts tollen en vrede als dominosteentjes vallen…

van na de oorlog blijven…

Echte vrede, zal nimmer ontstaan zolang de elite-machthebbers oorlogen voeren waarbij ontelbare weerloze mensen omkomen, mensen die niet anders willen dan in vrede leven, en nooit hebben geweten waarom zij werden aangevallen. Hoor hen stemmen "God waarom?…

Zij die in oorlog zijn met anderen, zijn niet in vrede met zichzelf.…

Men moet een oorlog starten om de vrede te herwinnen.…