Alle inzendingen over P.C. Hooft

De P.C. Hooft-Literatuurprijs die volgend jaar, in 2021 dus, aan Schaffer wordt uitgereikt, ontvangt deze poëet met de volgende P.C.…

Zijn er straks vijf minuten over voor de winnaar van de P.C. Hooft-prijs? Margriet, presentator, sprak raadselachtige zinnen. Onderweg maakte ze uitstapjes, koos zijsporen, er kwam nog een komma, een bijzin. Zoon, dertien, languit op de grond van onze slaapkamer luisterde mee.…

"U ziet er zo misdadig uit," vervolgde ik, "en dan bedoel ik niet uw vervuilende P.C. Hooft-tractor, maar uw twijfelachtige combinatie van mooie kleren, tatoeages op uw armen en een matje in uw nek. Om van die snol in die bontjas achterin maar niet te spreken." Bijna stapte hij uit.…

Hoewel Bernlef (H.J.M.) zowel in 1984 als in 1994 voor zijn gehele oeuvre is gelauwerd, met respectievelijk de Constantijn Huygensprijs en de P.C. Hooft-prijs is zijn bekendheid toegenomen na het schrijven van 'De pianoman'.…

In 1961 won hij de Constantijn Huygensprijs en je voelt hem al aankomen, in 1967 de P.C. Hooft-prijs. Met de beeldend kunstenaar Frank Lodeizen verwerkt hij drie drinkliederen en tekeningen van Frank tot 'Vreugden en verschrikkingen van de dronkenschap'. Frank is familie van Hans Lodeizen.…

Hij publiceerde al bijna 50 bundels en in 1964 was de P.C. Hooft-prijs voor hem. Hij was zijn hele leven fysioloog. Zijn werk is speels, surrealistisch en vaak grappig qua stijl. Hij ontving het eredoctoraat in de Letteren aan de Rijksuniversiteit van Groningen.…

Voorts in 1993 de P.C. Hooft-prijs en in 1999 een Gouden Uil voor 'In liefde bloeyende' (NRC). In 2000 werd hij de eerste 'Dichter des Vaderlands' tot 2004. Ook kreeg hij dat jaar het eredoctoraat van de Universiteit te Leiden. Het is dus nu dr. Gerrit Komrij.…

Hij was altijd sterk beïnvloed door zijn grootste idool P.C. Hooft. Zijn werk was kritisch en melancholisch. De term 'Jan Salie' heeft hij bedacht. Hij had een gruwelijke hekel aan de traagheid van de 19-de eeuwse volksgeest, die bol stond van lamlendigheid, dadeloosheid en kleinburgerlijkheid.…

In 1991 kreeg je de P.C. Hooft-prijs voor jouw hele oeuvre. Op 1 december 2007 overleed je in Amsterdam. Je werd 92 jaar.…

In 1991 kreeg je de P.C. Hooft-prijs voor jouw hele oeuvre. Op 1 december 2007 overleed je in Amsterdam. Je werd 92 jaar.…

In 1616 had hij contact met andere grootheden: Hugo de Groot, P.C. Hooft en Vondel. Ze raakten bevriend en ze ontmoetten elkaar vaak op het Muiderslot, trés chic! Onder zijn Dali-snor zal hij menig glas achterover hebben geslagen. Hij was een zeer geleerde dronkelap, die altijd bewust vrijgezel bleef, daar hij een verbeten rokkenjager was.…

In 2009 ontving hij de P.C. Hooft-prijs 2009 voor poëzie. En jawel, meer dan verdiende 60.000 euro. Zijn stem klinkt donker/aards, wat hakkelend, erg sympathiek en vrij luid. Hij is bescheiden en grappig. Nu nog zijn allerbeste bundel! 'Ik heb van niemand afscheid genomen, omdat ik schijt heb aan afstand en tijd.…

Ook wisselde hij gedichten uit met Anna Roemers Visscher en P.C. Hooft. Tussen de laatste en hem ontstond een felle concurrentiestrijd. Beïnvloed door Cats ging hij in het Nederlands schrijven. In 1621 stuurde hij Cats een ode over Den Haag, hij woonde toen aan het Voorhout, tres chic!…

Verder speelde je o.a. in 'De Cid' van Corneille, in 'Granida en Daifilo' van P.C. Hooft, in 'Cirus en Aspasia' van Jacob Cats en in 'Moortje' van Bredero, waarin jij de hoer Moy-Ael speelde. Jouw vrouwelijke collega's waren Susanna van Lee en Elisabeth Baer Kalbergen.…

de baljuw bekend van de PeeCee Hooft schreef in zijn Nederlandse Histooriën 'aen die kaecke of int pellorijn setten' is gewoon een hoofd in een halsring aan de schandpaal sluiten vel echter nimmer een oordeel zonder schouw van haken en ogen zo was geschreven op een Oud Raedhuys 'ziet rechts de kaak op het bordes' daar was echter geen…

Des middags steekt de Zon, die zoet is als het daagt*, Zo wast* der Minnen brand*, hoe men ze langer draagt. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - dag wordt neemt toe Liefdesvuur…

Aan de Joffren* Anne en Tesselschae Roemer Visschers gesonden naer* haar vertreck vanden huijse te Muiden, in 't jaer 1621, spreekt Orpheus* met sijn stem en vinger Maeckte eertijdts den* boomen voeten, Datse* bij gekroonde* stoeten Liepen nae* den soeten singer. Ist dan vreemdt, dat ick verslinger Op uw speelen, Op uw queelen, En loop achter…

Wanneer de Vorst des lichts* slaat aan de gulden tómen Zijn hand, en beurt omhoog aanzienlijk* uiter zee Zijn uitgespreide pruik* van levend goud, waarmee Hij nare angstvalligheid, en vaak*, en creple drómen* Van 's mensen lichaam strijkt*, en berg, en bos, en bómen En steden volkrijk, en velden met het vee In duisternis verdwaald, ons levert…

Zydy van minnaers smert een onverzaedlijck vraetjen, O Min? so gaet het my noch al voor wint voor stroom, Hoe naeu men waect mijn lief met grendelslot en boom, Ick stae noch niet met u in 't alderquaedste blaetjen. Ghy komt en steeltse my door 't aldernauste gaetjen, En buyten moeyten van mijn slapend' lichaem loom, Voer dyze lieflijck by…

Sonnet ‘Mijn lief, mijn lief, mijn lief,’ zo sprak mijn lief mij toe, Dewijl mijn lippen op haar lieve lipjes weidden. De woordjes alle drie, wel klaar en wel bescheiden Vloeiden mijn oren in, en roerden ('k weet niet hoe) Al mijn gedachten om, staag malend nemmer moe; Die 't oor mistrouwden en de woordjes wederleiden. Dies ik mijn vrouwe…

Nijdige Tijd, waarom is 't dat gij u versnelt Meer dan gij zijt gewoon? Laat gij het u verdrieten Dat ik de Hemel van Liefs bijzijn mag genieten? Wat schaadt u mijn geluk dat gij u daar in kwelt? Een grijsaard zijt gij, Tijd, en proefde nooit 't geweld, Van 'tgene, dat ze Liefde en zoete Weerliefd' hieten. Helaas, de tranen blank over mijn…

Soo scherp van smaeck, soo soet van name! Spraeck-vormers, eij, hoe gaet dat t'same? 'Kweet niet hoe 't andere verstaen, Ick proev'er niet Most*-aerdighs aen. * most= (nog niet volledig gegist) druivensap…

------------------------------------------- afzeggen - weigeren van een huwelijksaanzoek (aan Leonoor gedaan door Hooft in 1627) lichte - onberekenbare Als - Toen Zinnetjes te wispelziek - Al te wispelturig willetje reên van wenden - reden tot draaien, wijze van draaien Of gij neen waarachtig zweert - Of ge ook zweert van niet Al wie volgen…

Zal nimmermeer gebeuren* mij dan na deze stond de vriendschap van uw ogen, de wellust van uw mond? De vriendschap van uw ogen, de wellust van uw mond, de gunste van uw hartje dat voor mij openstond. Zo zal ik nochtans blijven u eeuwig onderdaan*; maar mijn verstrooide zinnen*, wat zal hun anegaan*? Mijn zinnen mogen* zwerven de…

Schoon nimfelijn, ach mind' je mijn*, wat zoude ik al versieren* om naar mijn wens deez’ ledentjens zo welgemaakt, te sieren. Met blinkend goud of paarlen zoudt gij voelen ras belasten uw halsje zoet, zo kraal als bloed* daarom niet beter paste. Ik zoude u kleên* met keursjes reen* van lichte verwen* blijtjes, die zouden staan geschilderd…

Vluchtige nimf, waarheen zo snel? Galathea, wacht u wel, dat uw vlechten niet en hechten met haar opgesnoerde goud* onder de takken van dit hout. Wakkere nimfe, wendt en ziet eens terdeeg van wie gij vliedt, sneller dan de herten van de honden, die ’r* met open keel volgen tot hun achterdeel*. Immer* en volg ik u niet na met begeerte…

minnaar: Galathea, ziet de dag komt aan. Galathea: Neen mijn lief, wilt nog wat marren*, 't Zijn de starren, Neen mijn lief, wilt nog wat marren, 't is de maan. minnaar: Galathea, 't is geen maneschijn. Galathea: Hoe, 't is nog geen één geslagen, Wat zou 't dagen? Hoe? 't Is nog geen één, 't en kan de dag niet zijn. minnaar…

Amaril, had ik haar uit uw tuitje*, ‘k Wed, ik vleugelde het goodje*, het guitje, Dat met zijn brand, met zijn boog, met zijn flitsen, Land tegen land overeinde kan hitsen En beroofde de listige stoker Van zijn trots, zijn geschut en zijn koker. Of en had ik maar een van die vonken Die daar laatst in uw kijkertjes blonken, ‘k Plantte ze boven…

Leonoor, mijn lieve licht, Voor uw oog de zonne zwicht Met haar blonde stralen, Die gans niet, in mijn gezicht*, Bij zijn glorie halen. Vonken, foelie* aan die git*, Gitjes met uw gouden pit, Bliksemt niet zoo fellijk Dat het hart, dat u aanbidt, Te eenemaal verwellek'. Lieve Leonoor, gij moordt, 't Harte dat u toebehoort, Met die…

In de bladen van een roosje Vindt gij, o mijn zoete Troosje, Kleene gift. Waar' zij zoo groot Als de gunst, te kleen een doosje Waar' de gansche wereldkloot.…