Alle inzendingen over Paarden in galop

Het bord van 64 blokken, van koning tot het paard. Allen in hun hokken, voordat de strijd wordt verklaard. De pion die rukt op, het is de eerste zet. Het paard in galop, zwart die zich verzet. In het heetst van de strijd, de verdediging die parten speelt. Wordt de koningin vermijd en schaakmat uitgedeeld.…

“Het paard”, legde zij uit, “heeft drie natuurlijke gangen: de stap, de draf en de galop. De stap is de langzame gang waarin de ruiter zijn omgeving op zijn gemak kan keuren. De draf, de tweede gang laat de rijder de wereld doorkruisen zo snel als zij gaat.…

Een paard staakt het grazen en heft haar hoeven op.…

Onze paarden steigeren nooit voor de sier, halen hun neuzen op voor lintjes en prijzen in hun ruige manen. Wij beuken als wrakhout tegen de rotsen van de tijd, toverstaven, meer zeg ik niet.…

Uit diepe wateren kruip je over stille gronden aan land waar paarden grazen. Je richt je op, bestijgt en omklemt er één, met je armen en benen, voelt de warmte van zijn hals in je aderen stromen; je spoort aan, ontvouwt je in galop en rijdt naar het heiligdom aan de horizon.…

Met een grassprietje in mijn mond droom ik mijn dromen onder de bomen en fantaseer jou mee in het idee dat jij als ridder te paard onvervaard mij in galop achterop hebt genomen jouw bruine vos is pittig maar braaf met teugels los rijden wij door het bos een blokhut wacht het wordt al nacht wij drinken wijn en proeven van liefde nee, nooit…

Toen ik haar zag, een blonde freule Op een stralend wit paard In een dorpje vlak naast Keulen Het was het noemen niet waard In galop voorbij gedraafd De ultieme droom Als zoete wijn gelaafd Mijn toekomst, mijn home De kans op eeuwig geluk Eindelijk mijn gebeden verhoord Mijn droom kon niet meer stuk Stoutmoedig nam ik toen het woord…

ik zie je als mijn zomer berijd de lente als een paard stijgbeugels zijn omgekeerd geaard ik houd je warmte vast als jij weer galoppeert schuur langs je flanken je steigert als ik je heel plotseling diep penetreer we rijden samen in gestage draf versnellen dan de pas gaan in vliegende galop met af en toe vertragen om elkaar wat…

liefst van al speel ik met woorden ik strooi ze uit ik laat ze hopsen dansen rennen in galop struikelen buitelen capriooltjes maken in de wind tokkelen op een toetsenbord soms zijn het vogels fladderend van tak tot tak soms zijn het knoppen op een voorjaarstak ik beroer ze met mijn vingertoppen ragfijn satijn ik beroer ze met mijn…

vlammen dansen nacht likken aan het duister deinen fluweelzacht net hoorbaar hun gefluister een vonk ontwaakt in dromen zet de paarden aan tot wilde haast, de klaroenstoot laat de vijand komen ze botsen op het slagveld van galop en draaien steigerend een ronde maar de tijd is al gestopt er vallen geen gewonden het vuur brandt Waterloo…

in volle galop door sprookjesland met een geliefde voor op het zadel, was het Sneeuwwitje of Doornroosje, goed werd beloond en slecht gestraft ach, geloofde ik nog maar in sprookjes…

Geen dwang, geen plichtpleging ontsnapt aan de knevelende hand van de oude meester uit het lage land Behoedzaam strekt het paard de broze benen het linnen spant in de krakende lijst en het wegbarstend vernis laat ongepolijst het tafereel de glans van het echte leven lenen het ros verdwijnt in galop naar het achterland grint en hoefijzers…

Bij iemand van middelbare leeftijd lopen tijd en paard gevoelsmatig ongeveer gelijk op. Soms even rustig aan en dan weer in gestrekte draf of galop. Maar er is sprake van een soort van harmonie. Je ervaart het alsof je de teugels van de tijd zelf in handen hebt.…

hij stapt het ronde pad waartoe besloten is tot diepe groeven af wat denken kan gaat dolen hij is patroon en tredend paard en koldermolen die malend wat nog heugt versmalt tot puur gemis straalt door het trillend stof een gulden baan van licht of drijft geleidelijk een merriegeur naar binnen dan raakt hij eindelijk na maanden weer bij zinnen…

Kwestie van de koe bij de horens vatten voordat je het paard achter de wagen spant. Voor ex-koningin en vaderland. Nood breekt wetten! In tegenstelling tot de koe is het dus prima zitten op een paard. Wanneer je het de sporen geeft wil het stapvoets, in draf of galop best de manege met je door. Met een TomTom op zak lonkt de buitenwereld.…

ontsnapt aan militaire knevels : de galop wordt getemperd tot een schuwende trot. Het damesgegiechel versterft in de nevels : le juge de Beaucarmé opent het ernstige plot Een eerste jachtschot wordt gelost : de rechter zet zijn paard in flukse draf.…

Dat paard heeft wel over hogere barricades gesprongen dus ik sta al in de startblokken om mijn koffie in veiligheid te brengen.…

“Een briesend paard laat de mens verstaan dat het op gelijke voet wil behandeld worden”, leerde ik van André. “Het wil vooral niet genegeerd worden na een loopinspanning. Want wie denkt jij dat wie beschermt in volle galop? Het paard neemt de ruiter in bescherming”.…

En de zon altijd weer, de zon over mijn haar, mijn lijf en daar beneden over mijn benen, zand tussen mijn tenen en iets verder golven in galop in zee altijd weer heen en dan terug het water, het strand ik drijf mee, laat los los op in golven, in water in Mediterranee.…

Wanneer ze daarna met je gaan pronken, is het heel belangrijk voor de jury en zeker voor het paard, dat je mens goed in balans zit. Doet hij dit niet dan is er nog een goede truc. Zodra je draf of galop krijgt opgelegd, rem je af op je vier benen, de mens vliegt met een beetje geluk uit balans of misschien wel over je hoofd. Goddelijke truc!…

Mistige wegen vertroebeld in zicht Met volle snelheid door het rode licht Een pintje teveel op of wel twee misschien Daarnet in galop drie roze olifanten gezien Mistige wegen waar leiden ze heen Een grote dikke eik kon er niet om heen Mistige wegen eindigen altijd Mistige wegen doden de tijd…

Mistige wegen vertroebeld in zicht Met volle snelheid door het rode licht Een pintje teveel op of wel twee misschien Daarnet in galop drie roze olifanten gezien Mistige wegen waar leiden ze heen Een grote dikke eik kon er niet om heen Mistige wegen eindigen altijd Mistige wegen doden de tijd…

Ach en wee lief zonnetje, zo zeldzaam nog verschijn je deze kille lente en toch, je doet zo vreselijk stinkend je best In galop beweegt zich steeds tussen aarde en jouw stralen weer het grijs laat vocht veelvuldig neerdalen Alsof we er om smachten het ons de dorst lest lijkt het géén zomer te willen worden deze lente…

de eeuwen heen prachtig gebleven Wie toch beweert dat schoonheid schaadt, vergeet de ware baat, van't aardse paard…

Vanmiddag zou Rudolf langskomen, dus eerst moest ik nog drank uit het dorp halen.Toen de schuurdeur opensloeg was het onstuimige gebries van Geert het paard al te horen. Met zachte klopjes op de hals van het paard werd hij begroet en kreeg hij een zak haver om zijn hoofd geschoven.…

Sorry...mijn paard werd niet goed...…

Er staat een houten paard voor de poort, het klopt dat ik niet open doe, ik ben niet op mijn achterhoofd gevallen. Alexander heeft al een schoon wijf, met mij zal hij niet vreemd kunnen gaan. Zeker niet via de achterdeur. Agamemnon, ach ziekelieke Griek, gij mag mij de kont kussen, en dat is waarlijk een voorrecht.…

Ons oermensen als de dag van vandaag helaas verleerd het echte jagen vergeten zijn wij het gevoel van eigenwaarde ergens verloren door de tijd Joeg de eerstelingen van ons mensen volledig in harmonie met natuur jachten wij reeds jaar en dag in galop voorbij aan onze ziel Waar is gebleven het oerinstinkt van op de elementen te willen…

je amazoonde teugels strak dijen voelden ingehouden paardenkracht je liet ze vieren ervaarde hitte en geweld in tomeloze spieren in spoorslags gaan sloten bewegingen uit draf en tot galop steeds naadloos aan je zweepte voor de schijn voelde genot in ultiem samen komen zonder pijn geroskamd en gelaafd hoefijzers weer schoon…

Het zal nog uren donker blijven De laadklep valt met zwaar geluid Daarbinnen dringen paardelijven De schooljeugd is het bed al uit Bij daglicht komt het volk opzetten Van heinde en ver, vaak boers gekleed Veel bruin en groen en grijze petten Het ruikt naar paardemest en zweet De handel bloeit, men dromt tezamen Slaat vinnig toe, van hand…