Misschien was er iets
in het verlangen dat gevleugeld
door zijn heimwee was vergeten
diep in de door het vuur bedreigde wildernis
van zijn zelfgeschapen groene loofbomenwoud
en er waren ook andere duistervogels dan hij
die hetzelfde dachten over zijn naderende dood.
De laatste uren duurden langer
dan voorheen het geval was
onhoorbaar…
De brandende zon hangt als een koperen plaat boven de droge Afrikaanse savanne. Jula, de ervaren matriarch, heft haar zware hoofd. De aarde is dor en gebarsten. Haar kudde slentert lijf aan lijf achter haar aan, hun flanken schuren zachtjes tegen elkaar in de verzengende hitte. Onder hun zware poten danst het gewicht van de aarde, maar de tijd dringt…
65
Bezig met laden