Alle inzendingen over Peeters

Eerst tikt regenwater tentzeil wakker even later valt beheerste intonatie nieuwe kleuren in poëzie gespannen lijnen trekken haringen ritsende gedachten in jouw tent druppels breken in het hoornvlies verder malend stampt het oude bos de voeten - takken vinden fluisterend licht.…

Interview met Hagar Peeters In elsevier van deze week staat een interview met Hagar Peeters een dichteres. Het beslaat drie pagina’s en ziet er goed uit, maar toch is deze dame niet goed bij de les. Ze praat namelijk over het feit dat er weinig dichters zijn van vrouwelijk formaat, en het is die opmerking die me een beetje raakt.…

Wie herkeurt mij door zijn kortzichtig oordeel te herzien?…

even te goed voor om even met het aanstormend dichttalent gezellig quasi collegiaal een chatje te maken neem nou zo’n Hendrik Ido Ambachtsman uit Mokum het lijkt wel een marsman zo ver weg nog verwarrend ook er was al eens echt een dichter Marsman dan maar Esther Jansma alsof ze zich schaamt voor haar vader bij de voetbal Hagar Peeters…

Alles moest breken om één geheel te worden.…

Genoeg gedicht over de liefde voor vandaag want al schrijvend heb ik de liefde niet bedreven. Het leven laat zich maar al te graag liever beschrijven dan beleven. Die jij van wie ik zo hoog opgeef die leeft niet behalve zoals ik je opschreef. Je kust en je verlaat zoals de windhaan draait, mijn plaat steeds overslaat, zoals, zoals men zegt, dat in het…

De dakloze zwerver Jeroen Peeters vist zo af en toe iets eetbaars uit de afvalbakken in het centrum van Sittard. Koude frieten en half afgekloven sauseise broodjes zijn voor hem een ware traktatie. Hij snapt er geen biet van dat de mensen dat zomaar weggooien. De samenleving gaat überhaupt compleet langs hem heen. Dat is altijd zo geweest.…

Hagar Peeters is geboren in 1972 te Amsterdam. Aan diepte-psychologie kan ik niet doen bij haar, daar er simpelweg te weinig jeugdgegevens bekend zijn, ik weet zelfs niets over haar ouders, ze duikt gewoon op als een bijzondere siervis uit geheime oceaandiepten. Ze is inmiddels 38 jaar.…

Ik zag de overburen op een ochtend hun koffers zeelucht pakken. Mijn karavaan speelkameraadjes was de staart van hun vlieger die wuivend uit het autoraampje onder een balkon bleef steken voor hij de hoek om boog. Ze togen naar de Zandkastelen Stad onder de rook van Amsterdam, zeiden de achterblijvers, zonder de rook van Amsterdam, zeiden ze…

Het is het lot van generaties dat zij altijd worden gescheiden, verschillende werelden binnendringen op dezelfde, deze ene, aarde. De toekomst laat geen ouden van dagen het verre verleden geen minderjarigen en de rest geen doden toe. Ze leven in elkaars schaduw. Na het opstaan van de dag liggen ze te slapen in kamers dwars door onze muren…

Ze is verschrompeld tot bezoekuur; op de tijden dat het haar geliefden schikt schrikken haar vissenogen even wakker uit hun dommelslaap en lacht zij haar gebit van kunststof venusbloot, als dit niet op het kastje ligt te grijnzen. Ze hoort gewillig steeds dezelfde vragen, Of het goed gaat, zo'n relatief begrip maar haar begrip is even onbeduidend…

hoor het verlangen in je het gemis erbij ik pak het stil voor je in…

mijn gevoel verward ik ontknoop mijn gedachten heb jou gevonden…

hengelt haar rechterbeen onophoudelijk in de lucht, hinken vliegensvlug haar vingers rond het linker op en neer en gaan in één armbeweging over naar haar haren. Haar handen likt ze alsof, en strijkt ermee langs haar gezicht. Steeds hoger kruipt haar rokje maar daar gaat het nu niet om. Het gaat erom, dat zij de vlieg nadoet.…

De grootste prestatie in het leven is niet om nooit meer te vallen, maar om iedere keer weer op te staan.…

Geluk slaat zijn mantel om mijn schouders van weemoed gehuld in zijn warmte dromend in zijn duisternis word ik wakker ik sta op ik droom niet ik ben gelukkig…

Geloof, Wat is dat eigenlijk? Het fonkje binnenin, of... Het vertrouwen in iemand Geloof in de hemel of in je buik of in het glinsteren van iemands ogen. geloven ik of jij jou of mij... Maar geloven dat kan ik niet.…

Altijd op zoek naar een navelstreng nu de eerste niet langer bestaat, balanceer ik op de ragdunne draad van blik tot blik, tot het ogenblik dat ik opnieuw jij en jij ik. Een keten weer opeens hangen we boven het land. Geen afstand meer. In dit verband past het heelal met gemak in één hand. Ik snoep je lieve woordjes. Je tovert zoentjes…

Een zeepbel zo mooi Een zeepbel zo als het verlangen Van een mens, alle mens Ieder de er zjn oog op laat vallen ziet het anders Ieder zijn andere verlangen Het verlangen, de droom, het ideaal Zo kostbaar beschouwd Ook gelijk breekbaar De nieuwe wind waait en een nieuwe Ideaal zeepbel is mooier dan eerst Door die ene persoon Springt…

Als ooit jouw aanraking geen beroering wekt dan ergernis of niets, als ooit de dagen zich weer sluiten in de aaneengeregen rij van opsomming zonder apotheose* als de dood zich in ons heeft gemengd en vreugdeloos met ons aan tafel zit waar alleen nog de verveelde conversatie van de vorken klinkt, als ooit jouw bloed niet meer het mijne is…

De stemmen zijn gehoord, en zelfs geteld. In spanning wacht het land de uitslag af. Het oosten delft gezwind het westers graf. De kwaliteit wordt onbeschaamd geveld. Waar buren hypocriet de buit verdelen daar laten wij ons nimmermeer bestelen.…

Het land is wederom in rep en roer. De euro blijkt nog minder waard te zijn. Die hele politiek zit vol venijn. Ocharm jij kleine man en keuterboer. Dit land waar mensen steeds in rijen staan voor pretpark, kassa, goedbetaalde baan.…

Vannacht kwam ik mijn ouders tegen, twee bleke schimmen die naar elkaar toe negen in het witte licht van een lantaarn. Aan hun geluk te zien kon ik nog niet geboren zijn. Ze waren jong en heel verliefd. Een groot verdriet bedroefde mij omdat ik wist hoe het zou verdergaan. Zij schaterde om iets dat hij haar toegefluisterd had. Hij lachte…

Op een dag schijn je een leeftijd te hebben bereikt waarop je niet meer hoort te zoeken. Alleen in gedichten is dat nog toegestaan, hoe meer hoe beter.…

Een scheiding is niet het gevolg van ruzie, maar ruzie is er om de pijn te verzachten die in het naderende scheiden wordt voorvoeld.…

Toch nog maar eens proberen! Om een serieuze column te schrijven. Helaas ben ik daar niet zo goed in. Meestal raak ik de ernst van mijn onderwerp of thema kwijt en steek er de draak mee. Maar laat ik mijzelf niet ontmoedigen. Als anderen het kunnen kan ik het ook. Even nadenken over een echt column onderwerp. Het zou natuurlijk over mijn…

Ze houdt van de poëzie van Kouwenaar, Lucebert, De Coninck, Herzberg en Peeters. De thema's van haar eigen werk zijn liefde en ruzie, wat vreselijk genoeg vaak hand in hand gaat. Alles wat ze schrijft is verzonnen, zegt ze. Ze houdt veel van de subtiele nuances in de poëzie. Ze won een Write Now!…

Omdat er geen kleinste bovengrens toegekend kan worden aan de maximale levensduur van de mens, kan sterfelijkheid van de mens wiskundig niet bewezen worden.…

Rudy Kousbroek, Remco Campert, Hagar Peeters en Gerrit Komrij. Met J. Bernlef las ze gedichten voor aan het Nederlands Consulaat in Istanbul. Ze is docent Schrijftraining en Poëzie aan de Amsterdamse Schrijversvakschool. Ze geeft schrijfworkshops, ook bij haar thuis.…

Haar broers waren de kunstenaar/schilder Martin Laarman en Peeter Laarman, haar zus was Leili. Martin kreeg les van Ants Laikmaa. Jouw zussen waren de violiste Reet Sein, Anni Kreem, geboren op 26 maart 1942, en de radiojournaliste Mari Tarand (1941 - 2020), die in 2008 'Ajapildi sises.…