Alle inzendingen over Peter Ghyssaert

Peter Ghyssaert is geboren in 1966 te Wilrijk (Antwerpen). Hij studeerde muziekgeschiedenis, viool, piano en kamermuziek aan de conservatoria van Antwerpen en Brussel. Hij is getrouw lid van het strijkkwartet Ars Longa, waarmee hij vaak optreedt, ook in Nederland.…

Voorts ging ze met Peter Ghyssaert langs de Zuid-Afrikaanse universiteiten. In 2005 ging zij in Almere-Haven wonen. In dat jaar verscheen de verhalenbundel 'De zwarte engel' (Kleine Uil, Groningen). Ze doceerde 'Creative Writing' aan de Rijksuniversiteit van Groningen, met o.a. Tsead Bruinja en Ramona Maramis als studenten.…

Toen hij geboren was begon het al: zijn moeder had de bijsluiter verloren. Nooit wist hij waartoe dit of dat dienen moest. Hoewel hij toch kon raden liep het steeds verkeerd. Zijn vrienden durfde hij niet vragen: in hun jeugd hadden die goed hun eigen voorschriften gelezen en die toen verbrand. Iedereen hield alles maar geheim en deed…

Hier zijn de duigen van een leven, aangetast door vuil en kou; een roes van bloed en spieren, vliezen die als schalen hersens droegen en hun idealen, zijn verdwenen in de grond. Tuig waarin de tocht een liedje fluit; koets van been onder de zoden vastgereden, ooit geledigd en vernietigd door de nacht; ribben klemmen als een deur. Daar…

Eiken zijn de bomen van het dies irae*); als de grond breekt zullen zij, over het land gezaaiden, toekijken met een oud, houten gezicht dat onbewogen blijft: te veel stormwind is in hun taaie takkenkroon verstard; zij zijn niet meer verstoord door groei, dat eeuwenoud tumult en in hun stilstand glanst niets op van minachting, van deernis…

Ze wandelen heel gemoedelijk voorbij, hun seizoen is een apart seizoen. Ze hebben geen behoefte aan een wandelstok, ze gaan met een reserve aan kracht begonnen in de de winters van hun jeugd. En als ze stilstaan om naar iets te kijken staan ze zonder beven stil; de zon maakt van hun oude, montere, blote benen iets bijzonders als een pose…

Ik wil maar aan één ding bezwijken Dat is de liefde die ik voel voor jou Dan behoor ik ook tot de rijken Niet door geld, maar door een vrouw Ik verdrink vaak in jouw mooie ogen Je haar danst langs je gezicht Ik denk vaak dat ik word bedrogen Maar je bent het echt die naast me ligt Dankzij jou voel ik me weer herboren En ik geef je mijn…

Kijk, meester Peter heeft jou de klas uitgestuurd omdat jij tijdens zijn les zat te praten. En dat wil meester Peter niet. Meester Peter wil dat het stil is als hij praat. Jaha, meester Peter weet heel goed hoe erg het is als je tijdens de les zit te praten. Want meester Peter stond als leerling Peter ook vaak als prater in de hoek.…

Zeven zonen had moeder: Allen heetten Peter, Behalve Wanjka die Iwan heette. Allen konden werken: Eén was geitenhoeder, Eén vlocht sandalen, Eén zelfs bouwde kerken; Maar Iwan die Wanjka heette Wilde niet werken. Op een steen in de zon gezeten Bespeelde hij zijn schalmei.…

“Geen mens begrijpt mijn humor, potverdikke. Toen ‘t komisch geintje uit mijn mouw geschud was dat ik een stijve saaie burgertrut was toen lachte niemand, men zat “ja” te knikken ! Zo gaat het nou ook met mijn leiderschap, toch duidelijk een kolossale grap.”…

ik mag er zijn voor jou als water voor bloemen of als een bloeiende struik voor de mooiste vlinder door jouw naam te noemen open ik een luik om adem met je te delen en in gedachten jouw levenspad te strelen je hand zal ik pakken en jou op mijn schouder dragen maar ook wijzen naar anderen, zo velen die jou met warmte willen…

Nu onze premier in DWDD Jan Mulder heeft verslagen bij een wedstrijdje tegen-de-wind-in-fietsen vrees ik de eindsprint van Jan Peter. Ons volk laat zich voor de zoveelste keer door het gebalk van een overgewaardeerde prof. een rad voor de ogen draaien.…

Meneer Peter stelt dat amper 2% van de antidepressiva-gebruikers werkelijk baat heeft van die medicijnen. Dat aantal kwam best als een schok, ook bij mij. Bovendien noemt de scepticus Peter de pillenindustrie in zijn werkwijze overeen komend met de georganiseerde misdaad. Hij vindt dat het totale farmaceutische systeem op de schop moet.…

Zie ginds komt Jan-Peter Ik zie hem al staan Zijn knecht staat te lachen Laat Gerrit maar gaan Hoe huppelt daar Boris Dit tweetal achterna Zal hij misschien denken Aan een letter van chocola Maar dit kan hij vergeten Die tijden zijn geweest Dit is de tijd van inkrimpen En van een sinterklaasfeest Dus lieve bejaarden Geduldig en…

Sommigen van die goeie leraars indertijd in de humaniora slaagden erin hun best te doen om onze menswording te stimuleren. Van zaadjes planten die bleven groeien, ze konden er wat van. Een vraag die een leraar Nederlands toen stelde zal me altijd bijblijven. Topsporters die zoals de coryfeeën van de 100m spurt in de atletiek, heel hun jonge leven laten…

Twee machtige, zelfzuchtige neigingen vochten in mij tegen de echte liefde. Ik dronk en ik was mensenschuw. Weliswaar besnoeide ik mijn quantum wijn aanzienlijk, maar om de paar weken wist de god me er door vleierijen toe over te halen me in zijn armen te werpen. Maar het is vrijwel nooit voortgekomen dat ik, om maar iets te noemen, op straat bleef…

Dan was ik toe aan de kroeg. Ik blies de lamp uit, liep op de tast de steile, oude wenteltrap af en ging een Veltlinerlokaal of Waadtlands wijnhuis binnen. Daar ontving men mij als de goede klant die ik was met respect, terwijl ik zelf gewoonlijk hooghartig en soms uitermate grof was. Ik las de Simplizissimus waaraan ik me telkens weer ergerde, dronk…

Op een rijpere, mooiere en toch ook veel kinderlijker manier sprak de heilige Franciscus dit uit. Hem begreep ik pas tóen volledig. Doordat hij de hele aarde, de planten, hemellichamen, dieren, winden en wateren bij zijn liefde tot God inbegreep, liet hij de Middeleeuwen en zelfs Dante achter zich en vond hij de taal van het tijdeloos menselijke. Hij…

Ik had mijn rode wijn in de fiasco naast me staan en imponeerde het arme, sober levende volkje met mijn forse wijnverbruik. Geleidelijk werden ook de schuwe meisjes uit de buurt vriendelijker en namen vanaf de drempel van hun huis aan het gesprek deel, lieten zich prentjes cadeau geven en begonnen aan mijn heiligheid te geloven, daar ik geen opdringerige…

Ik koesterde zoals men weet de wens om in een vrij groot dichtwerk de mensen van vandaag het weidse, stomme leven van de natuur te leren waarderen en liefhebben. Ik wou hen leren om naar de hartslag van de aarde te luisteren, aan het universele leven deel te nemen en ondanks de druk van hun kleine lotgevallen niet te vergeten dat we geen goden en door…

Peter blijkt echter een volhouder en er wordt dan toch beloofd iets aan de belachelijke snelheden te doen. Hier stuit Peter echter op het volgende probleem. Iedereen wil de straat veiliger, maar niemand wil een verkeersremmer voor zijn deur.…

In de achternaam van Peter had ik mij nooit eerder verdiept, ik noemde hem Peter, meer niet. Ik wist wel dat hij ook Ham heette, dat was zijn achternaam, maar ik noemde hem nooit Peter Ham. Hij bleek ook een zus te hebben, met borderline, die woonde in een kraakpand in Amsterdam, haar naam was Emmanuelle, Emmanuelle Ham.…

Misschien als hij ooit zoals Peter zou kunnen worden. En dat de mensen dan voor zijn schilderwerken kwamen. Peter Halm genoot zichtbaar van alle aandacht voor zijn geraffineerde kunstwerken, zo leek de avond goed te verlopen. Bjarne bekeek de schilderijen aandachtig.…

Het geweten is een klok, die bij de meeste mensen altijd achterloopt.…

Peter zag iets of iemand aan de tafel staan, zei Eva, om Peter niet nog meer in verlegenheid te brengen. Peter die intussen weer volledig bij positieven was, verbeterde Eva door te zeggen dat hij daar twee oudere mannen dacht gezien te hebben, die rond de tafel stonden en waarschijnlijk over de pendule aan het spreken waren.…

Voor hij zijn goede naam wenst te verbinden Aan een naar hem genoemde nieuwe lijst Heeft Peter R. van u en mij geëist Dat wij zijn plannen acceptabel vinden. Wellicht typeert het Peter R. de Vries. De man kan vast niet tegen zijn verlies.…

Ik groet je en je aait mijn paarse jas daarom wou ik heel even dat mijn huid van donkerlila was.…

Soms wint hoop. 31 mei Voor mijn verjaardag kreeg ik een boek met Peter Heerschop’s columns voor Radio 538. Geïnspireerd door het boek schreef ik deze column.…

Peter schreef zichzelf vaak over – zelfcitaties. Lelijk. Lijkt op zelfmedicaties want de gebruiker wordt er beter van. Zolang wij hem tenminste geen pedante egotripper vinden. Peter gaf misschien juist daarom vaak niet aan dat het zelfcitaties waren. In de wetenschap willen we precies weten wat wanneer van wie is.…

Ik besloot er lopend heen te gaan om te bemiddelen, maar die buurvrouw van Peter was helemaal over de rooie gegaan en had de ramen van de danszaal beklad met vieze woorden die iedereen kon lezen. Ik probeerde Peter rustig te krijgen, en dat lukte samen met zijn vriend die inmiddels zijn excuus aan de buurvrouw had gemaakt.…