Alle inzendingen over Pier

De nummerherkenning gaf aan dat het Pier was. Pier was zijn grote vriend, maar als hij zo laat nog belde kon Jacky weten dat Pier dronken was. Pier drinkt bijna dagelijks zes à zeven tripels op lokale terrassen. Eenmaal thuis zet hij zijn gelag voort met wijn.…

opgejaagde dieren die dorstig smachten naar een heilzaam vocht vol overgave streken we banieren elk middel was geheiligd, alles mocht gehaast persten we druiven, brouwden bier bij nacht en ontij raakten we vervlochten en deinden met de golfslag mee als wier we wrongen ons in onverwachte bochten een schip in nood dat stuk sloeg op een pier…

Voorjaarsochtend vroeg stille regen op het wad een man steekt pieren.…

Als jij een traan was, zou ik nooit meer durven huilen....bang om je te verliezen…

De meesten kunnen best leven zonder de roestende Pier van Scheveningen. De dringende bezuinigingen eisen nu eenmaal het opgeven van onzinnige ruïnes! Sentimentele nostalgie is daarom pure geldverkwisting!…

Beschaamd wend ik mij af Van deze plek De taal is straf Afwijzing in drek Pierlala dood als een pier Ego grimlacht, Vertrekt geen spier Ik vertrek in de nacht.…

Een beeld Een boek Gedachten Vragen Een band Fusten bier Levenslied en Blues Pijlen Met as die Herinnering Dragen De pier Aflopend In gedachten Verzonken---…

Pier scheidde midden uit het schaken En zei, hij was het spelen zat. Maar 't was de minste van twee zaken: Hij was het spelen moe, én mat. [15 december 1647]…

Dikke Pier, de ex-agent, zat te wrikken op zijn stoel en aan zijn knevel. “Wat is er gaande Pier jon?”, wou de coiffeur weten.…

Zwalkend over een duin Lallend richting de pier Om de nek een mosselenkrans Stinkend naar nachtelijk vertier De eerste avond van m'n huwelijk Vreemdgegaan met haar vriendin Mijn nieuwe vrouw had hoofdpijn En die ander enorm veel zin…

(Opa, 66) De merels, dat zijn kerels, die dansen heel de dag hier rond en trekken pieren uit de grond met hun bijzonder lange mond. (Tom, 6) Oei, opa, ben je gek? Wat hebben vogels aan de voorkant van hun kopje staan? Een bek!…

De basalten blokken doen me aan de Pier in Hoek van Holland denken. Van de gedachte aan Hoek van Holland kom ik automatisch op mijn vader. Talloze keren liep ik met hem op de Pier richting het strand, langs de Noordzee, met mijn moeder en broer. Mooi weer, geen weer.…

Antennedraden tegen het plafond dood als een pier de kristalontvanger ijsbloemen op het zolderraam - ik tel de tijd afkomstig van de toren en moeder maar soebatten op de drempel om een groet voor de nacht. Ik sla mijn ogen niet op ik sla met stomheid.…

op het wad komen woorden samen van anderstaligen deinend dobberend in golven van hoog hoogtelijnen scheren door ons achterland uit de fles wordt geschonken berenburg of hooghoud woorden in half vergane taal bekoren ons op bogen van wilgenhout krassen wij onze gedichten eb drijft letters uiteen wat blijft zijn de pieren die…

Op de pier die als een wichelroede de zee inloopt, links restaurant rechts piratenclub kom ik je tegen stevig, koude handen, compact Je lacht als je me hoort over jou De gecomprimeerde loop, die jij als compliment opvat en wij we kijken naar buiten hoe mist verderop de golfslag bedekt We vervolgens in elkaars ogen opengaan en verdwijnen…

ben ik vergeten wat ik hekel, ken ik geen prik of scherpe stekel, ik ben zo doods als zand en pier, ik ben nu ook gewoontedier.…

soms breek ik voor even je vleugels sla de luchten lam waarin je wilde vluchten er is geen liegen maar de waarheid die geen draagvlak krijgt lijkt op onze werkelijkheid jouw vliegen is weer vrij en ik ben blij je te zien zwieren boven zeeën zonder pieren nooit meer de stroomversnelling van het moeten, golf eindelijk vrijuit…

Een schreeuw van woorden, teveel en ik val uit mijn graf vergruis de schelpen op mijn pad loop mij uit de kijker lach om waanzin en gemier spring van mijn balkon schenk een hengel aan een pier.…

tussen de sterren en mijn in gewanden ligt slechts dat ene : huis : veraf te ver om te lopen dicht te dicht om te vliegen waar jij nu misschien in bed net als mij rock geen pop tekenend langs de muren wel denkend aan zoals ik jou en deze inval, slechts een mini fragmenta tiebom veroorzakend goeie ouwe telepathie op muren en pa pier…

ik ben naar zee gerend alles achter me gelaten de sporen in het zand zijn niet voor mij bestemd we waren bang om op het strand te lopen als de vloed zich teruggetrokken had en iedere voetstap zichtbaar was in de kaalheid van nieuw land geen hand om ze te wissen de hemel duikt de verte al voorbij, een pier met meeuwen op een rij…

De blokken zijn geteerd gaten gestopt met wier de meeuwen plakken vast op witte zeilen het waait op Westkapelle als hij zijn armen rond haar middel legt valt er geen zeester te betrappen Ze zegt dat ze de geur niet meer herkent en dat het licht verandert is hij schopt een steentje weg draait om zijn as Ze droomt haar kind weer op de pier…

met een handvol woorden loop ik richting zee ze borrelen in mijn handen maar ik sluit mijn vuisten stevig, zo stevig dat ze stikken zonder zuurstof aan de vloedlijn laat ik ze los zo dood als de pier waar ik net nog liep levenslijnen tellend dwarrelen ze in het schuim waar ze zinken zonder zinnige verbondenheid ik staar ze na zonder…

Voor het avondeten werden de pieren met een schop uit de grond getrild. Dat was nog een ware kunst want je moest natuurlijk wel weten waar je de schop de grond in moest duwen en hoe je moest trillen. Ik was daar, na jaren ervaring, aardig bedreven in dus was het jampotje vaak snel gevuld met pieren in verschillende maten.…

Het stuivende zand vooruit de schitteringen in het water de schelpen op de pier en in de rug duwt dertig jaar Er was een ander strand en later lag in het verschiet twee blonde kinderen, een hond een kar, getrokken door een vrouw het duin op naar de top en naar beneden door het mulle zand de zilte zeelucht als afrodisiacum latent aanwezig…

(voor Pier Angeli (1932 - 1971)) Jij bent geboren als Anna Maria Pierangeli op 19 juni 1932 in Cagliari op Sardinië. Jouw ouders waren Enrichetta Romitiin en Luigi Pierangeli. Jouw tweelingzus is de actrice Maria Luise (Marisa) Pierangeli en jullie jongere zus is de actrice Patrizia Pierangeli.…

(voor Pier Paolo Pasolini (1922 - 1975)) Je bent geboren op 5 maart 1922 in Bologna. Je vader Carlo Alberto was luitenant in het Italiaanse leger en een fascist. Toen de vijftienjarige anarchist Anteo Zamboni Benito Mussolini probeerde dood te schieten, was je vader er als eerste bij om hem in te rekenen. Enkele fascisten hebben Anteo vermoord.…

's Avonds zit hij vaak in Café Greate Pier of hij slentert in Harlingen van café naar café. In Harlingen ontmoet hij de vrolijke Hanna Joustra, die zegt dat ze in de lingeriezaak werkt, in het pand, waar ooit Simon Vestdijk woonde.…

Zo zondag dat de wind hier niet over de pier blaast noch in 't park de hond dolt is het mij te moede en zulke taal ook drukt mij uit als tube's laatste, allerlaatste... Op straat stappen of ze mij halen: geen jeugd, geen jacht, komt u maar mee! maar nee, is het roerloze extase: een stille gang, tikken zeg niks!…

ik zag kastelen op het water kaboutermensen puntmutsten hun groet het zag er zwart van afscheidnemend velen meeuwen krijsten schor hun groet water sloeg in deining terug met golven hoofden braken ze maar argeloze voeten werden nat bedolven met een laatst signaal de haven uit de zee draagt langs de pieren het kleiner…

Maar één ding kan ik wel zeggen: dat Hindoes de liefste, zachtmoedigste en vriendelijkste mensen zijn die je kunt tegenkomen. De geweldloosheid ligt in hen verankerd, is deels hun bestaansreden. Het kan zijn dat ze hun zwakheid soms op een enigszins theatrale of onoprechte wijze verdedigen: maar dat zijn kleine schaduwen in de marge van zoveel licht…