Alle inzendingen over Raadsels

je glimlach raadselt mij ogen zien ontwijkend neer huid blankt op een gelaat flarden haren zwarten git een schoot doet handen zwijgen als je hoofdgedoekt buswachtend zit je glimlach raadselt mij…

de zon ontmant mij. zij striemt mij met gulden roeden. ze is wreed waarom toch? ja, ik heb de kruik gebroken languit gelegen in het riet in Rimbaud’s dronken boot maar waar en wanneer zelfs de zon heeft het nooit geweten toen horloges nog geen secondewijzers hadden en ik zonder verrekijker op pad trok het verleden deel was van het nu…

Het raadselachtige in vrouwen is vooral dat zij van mannen houden.…

De vrouw die je begrijpt kan niet de vrouw zijn waarvan je het meeste houdt.…

Maar de poort naar terug was hermetisch gesloten raadselachtig klonk door het sleutelgat de stem Wil je terug naar start los eerst dit raadsel op waarom kraait de kraai niet en de haan wel?…

als een raadsel ben ik enerzijds zo gemakkelijk anderzijds ondoorgrondelijk rechttoe, rechtaan en toch multicomplex om mij te leren kennen moest zelfs ik op ontdekkingsreis…

(voor Rene François Ghislain Magritte (1898 - 1967)) Je bent geboren in Lessines als oudste zoon van moeder Regina Bertinchamps, een hoedenmaakster tot aan haar huwelijk, en vader Leopold, een kleermaker en textielhandelaar. Je moeder kampte met psychische problemen, waardoor ze zo depressief werd, dat ze er verschillende keren een eind aan heeft…

god weet waar vandaan twintig jeukende bulten geen insekt te zien…

Vroeger schreef ik aan een zwaar bureau Lichtzinnige gedichten; Nu, met een plankje op mijn knie, Een lijvige roman. Ben ik vooruitgegaan? Wie Kan mij zeggen, of ik het ben Dan wel de materie Die ten slotte moest zwichten?…

Vandaag geef ik aan u het raadsel op Van Arjen Robben en onze premier: Wat is de overeenkomst bij die twee? Het antwoord weet vast elke knappe kop: Ze kunnen lelijk vallen, naar het schijnt, Maar komen toch snel heelhuids overeind.…

In je leven ben je voor jezelf een raadsel, maar na je dood weet iedereen opeens heel goed hoe je was - hadden ze je het maar eerder verteld.…

Tussen weemoed, strijd en hope Vliedt het leven snel voorbij; Waakzaam, werkzaam Wachten wij Dat het Raadsel zich ontknope, Wat ons korte leven zij.…

Het kind en de vijver. Avondgeschater rimpelt de nevel. Water, glimmend, het water knippert. Het spelende kind, zo zoekend reiken zijn handen. En de oude vijver lacht, mistig lachen.…

Het leuke van deze stad is de ruimte die is gelaten. Hoewel als je de cijfers ziet dan denk je misschien, is dat nou alles. 19% is bos en 6,7% water. Den Haag is volgens modernere meetmethoden wel voor 60% groen. Terwijl wie bij Amsterdam vanuit de ruimte de palen en de dijken wegdenkt de stad ziet verzinken in een kabbelend binnenmeer. Zeker na een…

je er niet meer ik heb de stukjes terug gelegd de tijd heb ik vergeten jouw raadsels zijn me bijgebleven…

We waren de "heksenkring" bestaande uit vuurrode vliegenzwammen onoplettend en achteloos gepasseerd, toen we op onze schreden terugkeerden. We zagen opeens de prachtige paddenstoelen in een cirkel staan, die aan mijn doorgaans zeer zwijgzame wandelgenote de woorden "práchtig!", "práchtig!" - die voor haar welhaast tot een hoogst persoonlijk cliché…

Ja, dat is het raadsel van het bewustzijn: denk je zelf je gedachten of gaan ze hun gang?…

je kleurt de raadsels in je ogen met blauw omkransd ontsnapt in groen je blik wat lichtelijk verschrikt omdat ik naar je kijk ik zie de verte in je zorgelijk staren een rimpel gaat spontaan gedachten baren die je lijf laat huiveren en je lippen woordenloos doen fluisteren mijn handen luisteren op je wang en voelen in de zachte…

ik heb je stilte gezien de weggeduwde zorgen er is voor jou geen morgen je bent bang voor flitsen in je ogen zag schimmen die bewogen je glimlacht raadsels en je stem is toonloos door langdurig zwijgen ik fluister je een rode roos je luistert naar mijn dromen een vogel die voor vliegen koos als handen langs je lichaam gaan…

Ik ken mijzelve nauwelijks niet Wie wil uit mijn gedichten Mijn karaktertrekken lichten Of wat hij nog meer van me ziet Wie heeft de moed mij eerlijk te verkonden Aan welke aardse regels ik mij voel gebonden Ook al besef ik dat zelve zelden niet Maar springt het er waarlijk uit Het raadsel is verborgen in mijn gedichten Wie kan mij het…

Zijn zij voor ons geen groter raadsel dan andersom?…

Vandaag heb ik met mijn kleuren gewed, zij verleiden mij tot het vormen, van een beeld vol raadsels. Begrepen of onbegrepen, worden zij geboren, mijn engelen leiden een eigen leven.…

Atheïsten hebben grote moeite te beseffen dat religie veel breder is dan de traditionele orthodoxie en zich uitstrekt tot het elementaire besef dat de wereld ondanks alle wetenschappelijke verlichting in raadsels gehuld blijft.…

Dit is een direct gevolg van het verschil in beleving: voor de ouders een raadsel, voor de vaders een hobby en voor de tieners een gebruiksvoorwerp.…

in raadselen verpakt samengehouden door stof omringt door aarde verborgen voor hen die zoeken zal het nooit meer doodgaan maar licht ademen voedsel zijn voor lot en dromen en zwaard voor slang en onkruid want zij zijn offer voor deze onsterfelijkheid…

Het zal wel altijd een raadsel blijven wat Karst T. bezielde met zijn aanslag op Koninginnedag, maar hij moet op dat moment wel totaal krankzinnig zijn geweest. Het is en blijft een gruwelijke, onvergeeflijke misdaad, maar ondanks alles voel ik eerder medelijden voor hem dan haat.…

Een aanhoudend ultrahoog geluid was het enig voor Geert hoorbare, dat hem meteen ook verbaasde. Hij schuifelde al geruime tijd met de stroom gedaanten mee, die een lange rij vormden om zich enige tientallen meters verder bij de haven in te schepen. Op de hoge pieptoon na was alles doodstil en van schuifelen was ook nauwelijks sprake, omdat hij het contact…

ik zie je daar nog zitten alleen, aan de keukentafel in een fluitende dialoog met de merel op het dak een magisch moment van rust in de chaos van een kroostrijk gezin iedereen werd stil en luisterde mee hoe jij dat deed pa is me nog steeds een raadsel…

Ik zoek je Kan je niet vinden Ik zoek je Verdwaalt in mist Ik zoek je Donker is de weg Ik kan je niet meer lezen In de raadsels van je gedachten Ik kan je niet meer bereiken Het missen doet zo'n pijn Ik zoek je In duisternis van liefde Ik zoek je Dolend in onzekerheid Ik zoek je Laat je vinden...lieverd…

Het is me een compleet raadsel waarom het Nederlandse publiek - dat normaal gesproken nogal chauvinistisch reageert - amper in beweging komt nu onze landgenoot Jean-Julien Rojer de finale herendubbel bij de UD Open heeft gewonnen. Wat een succesvol sportsman is die Jean-Julien!…