Alle inzendingen over Restjes

Voorlopig heb ik vier antwoorden terug van bedrijven die mijn idee meenemen in een soort van "belangrijke mannenoverleg" dus wie weet, levert mijn restjes verhaal in elk geval op, dat zelfs met het verven van mijn haar ik geen restjes weg hoef te doen!…

levensmoe een kind dat door de branding waadt wordt naakte vrouw die lustig baadt Jaren later aan de kust zie ik haar liggen in het zand een beetje eenzaam aan de rand de blik een weinig uitgeblust gegrepen door serene rust Voegt zij de woorden tot de daad en smeert wat zalf op de oude wonden verborgen in haar hart gevonden tussen restjes…

dodelijke macht die laatste restjes hoop ontnam…

Met wat restjes stelen kan je instrument bespelen. Fluitenkruid fluitgeluid.…

Zij is zo mooi als nagellak rood kan zijn als rozen van gisteren gesneden en in een vaas gezet ondanks schijnbaar verzet sneven met restjes rood als hele kleine rosse bloemen op blanke nagelglans Een gedicht gaat op en onder in haar lach, zo zacht als was en harder dan de hardste diamant…

Gisteren heb ik visite gehad van Wouter en Mien. Toen de straat nog bestond waren dat mij overburen. Ze wonen nu in Assen. Ze bleven eten en slapen en zijn vanmorgen weer met de bus naar huis gegaan. Het was heel gezellig en hebben we oude herinneringen opgehaald en natuurlijk gelachen. Het waren geen grote eters meer, dus heb ik vlees en aardappelen…

Restjes rode verf bladderen gedeukt blik. Dromend, over vroeger waar bruisend verlangen haar brandende dorst mocht lessen. Nu, rest een lege huls weggegooid, vertrapt. Stil, en ongezien drupt je laatste traan uit de wond die eens haar lippen kuste.…

Natuurlijk zou ik dat economischer moeten indelen en een restjes-dag moeten invoeren. Nu vraag ik me af, werkt u met een restjes-dag en maakt u dan culinaire hoogstandjes? Of blijft het dan een opgewarmde prak. Nu liet ik in het verleden die prakjes ook nog aanbakken.…

ik stuif melig door de gangen die vandaag nog zijn behangen met wat schamele restjes jou fladder een stofdoek langs gedachten aan de afgelopen nachten, nog ver voor je vertrekken zou nooit eerder was je deelbaar zo weergaloos ongrijpbaar als in het stof dat nu verwaait dromerig verschoon ik de lakens verzet met liefde enkele bakens…

Een kraai vliegt langs en krast de restjes slaap naar wakker weg. Het donker spiegelt angst in open en gesloten ogen, tot 's morgens, bij het eerste kraaien, de geesten weer vervagen.…

Over het glimmende vet op de vloer glijden we gezellig naar binnen toe En met kauwgom van een vorige gast plakken we de jassen aan tafels vast Na het wedstrijdje hamburger sjoelen kijken we naar restjes op de stoelen en gaan we snel proberen te raden wat eerdere bezoekers hier aten En na de overdaad caloriën doen we tikkertje met bacteriën…

ik zag vanochtend zon de wolken schaduw vragen ze keken om en riepen hen niet op te jagen hij knipoogt naar de wind die jachtig giert langs strand en schaduw meevoert aan zijn hand naar branding waar de schaduw overslaat in golven en schuim de restjes zon in wit hebben verzwolgen winden zijn gebleven in stilte op het strand schaduw…

de ongesteldheid na een drinkgelag -zo noemt meneer Van Dale droog een kater- spoelt u niet weg met zeven glazen water het beest heeft u volkomen in zijn mach de dag erna: een luide jammerklach u speelt de hoofdrol in een hels theater en nimmer was uw toestand desperater u sprokkelt laatste restjes levenskrach na uren, als u diep heeft…

luie laminaat klaagt niet onder nachtelijk voetenwerk het is koud hout dat stof laat zweven tot bewust de slaap gevloerd blijkt en wijkt voor fantasie dat waken voert van wee en och naar ijzersterk het klikken trekt geen laken over een klasse kluwen brein dus klikklak ik tongvriendelijk wat plankjes uit de lege vloer verf er hoekig restjes…

Je glimlacht Het dorp, een vaag kontrast op de rand van horizon en hemel de laatste restjes van het daags gewemel worden samen met de late kaarsen opgebrand Vingertoppen markeren de nieuwe levenslijn onder jouw strakke huid.…

‘s morgens konden de kippen me al horen ‘s avonds liep ik te geiten in de wei en ’s nachts zag ik hoe een lam werd geboren Elke dag was ik er met mijn beste vriendin samen raapten we eitje voor eitje samen speelden we boer en boerin en samen gaven we namen aan elk geitje Elke dag waren we er tot het avonduur we gaven de eenden restjes…

ik zocht mezelf alleen, in de stilte maar het klikte niet zo goed vervreemd als ik was na jaren lang dwalen tot ik wat verder keek dan mijn eigen spiegelbeeld ging graven in de puinhopen van mijn verleden toen vond ik tussen mijn eerste rimpels wat restjes vreugde en vrolijkheid hoorde ik als een echo mijn spontane lach daarna kwamen…

De zwaluwen plakten nestjes, zo keurig en zo net, van stro en allerhande restjes. De grauwe vliegenvanger heeft zo zijn eigen plek. Hij wist nog waar het was. Boven de deur van de schuur, heeft hij zijn dakterras.…

Dan worden we ouder, gezin krimpt, met af en toe een mee-eter komt het nog steeds voor dat er restjes overblijven, maar de borden gaan wel leeg, de pannen niet altijd en zo komt het dat er altijd wel verrassingen liggen in de vriezer.…

Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefde en wat gruis, schrobbend op z'n muren, zwart van laatste vuren Mijn portie aan fikkie, ben 't spuugzat geworden, verhuis heel ver weg, naar van god verlaten oorden Waar 't niet bloeit op elke heuvel of lonkt om elke hoek, want altijd 'kouwe kermis' lijkt mijn levensvloek Geen molenstenen om m'n…

Vandaag ruim ik m'n hart, restjes liefdesgruis, schrobbend op muren, zwart van laatste vuren Mijn portie voor Fikkie, liefde spuugzat geworden, verhuis gewoon ver weg, naar God verlaten oorden niet te zien op elke heuvel, lokkend om iedere hoek, want altijd 'Kouwe Kermis' lijkt wel m'n levensvloek Geen molensteen om m'n nek, m'n hart zegt…

Eindelijk gevonden een lokaal met niks anders dan tafels en achtergelaten bekertjes met restjes koffie Open raam met uitkijk op het plein De wind die het gordijn laat wapperen maar die het vertikt om het rood op mijn wangen weg te nemen Gitaar op tafel net bespeeld maar alweer losgelaten omdat ik liever jou vast heb Ik loop naar het…

Vuile sokken slingeren rond en raken spontaan kwijt Blauw pak melk in de koelkast ruim twee weken over tijd Stinkende vuilnisbak in de keuken puilt zeer vreselijk uit Vieze vingers vers afgedrukt op de beslagen keukenruit Halfopen waterkraan niet dicht kan al uren doelloos lopen Knie kapot, dat takkekastdeurtje stond weer eens half open Restjes…

Met restjes niets tussen de lijnen. Dag, wit blad. Ik bied je mijn verontschuldigingen aan. Want ik ontnam je jouw onschuld. Ik maak je medeplichtig. Aan onbegrip. Aan lelijkheid. Zonder mij was je nu nog een vrij blad. Wit van stilte.…

een lopend buffet van restjes overgoten met teelballensaus * smakelijk…

En straks ook voor mijn lief die restjes moet eten. En dat allemaal door die aardige verkoopster, of wou iemand soms beweren dat het aan mij ligt?!!…

Toch liggen er in diverse laatjes nog restjes buitenlands muntgeld. En Europa laat ons met het probleem zitten. In dit verband is de campagne “De euro is van ons allemaal” een grimmige grap. In feite is de euro alleen van de banken.…

Met de laatste restjes kracht zei ze: "ik trek mijn verklaring in." Blijkbaar was de bretelenman niet verbaasd. Zo stond ik een tijdje later terug onder de vrije namiddagzon op de keien. Alle zogenaamde deelnemers aan dat druggebruik werden ontlast.…

zijn van resten niet te ontwikkelen film dagende lagen lager en lager langere lagen schillen niet te pellen angst bang banger bangst letters groots liefde maar anders zo zonder net zo groot het zijn de vier letters naast de stilte een woord zonder meer geschreven goed de speld het hooiende hooi het woord moed zonder hoed restjes…

Het keukenraam open, de geur van restjes rode wijn in open glazen. De maan met die geheimzinnige glimlach. Het lukte Bjarne niet om opnieuw in slaap te vallen.…