Alle inzendingen over Rogi Wieg

In de Volkskrant-bijlage Sir Edmund van 24 januari 2015 staat een hoogst indrukwekkend interview met de dichter/schrijver/kunstschilder Rogi Wieg, gemaakt door Arjan Peters, Volkskrant-redacteur en literatuurcriticus.…

Op 21 juli 2015 werd de zeer getalenteerde en integere Rogi Wieg op de rooms-katholieke begraafplaats Buitenveldert in Amsterdam-Zuid begraven. De Hongaars-Joodse Rogi was naast schrijver/dichter ook beeldend kunstenaar/muzikant.…

Rogi Wieg, zijn beste vriend, overleed door euthanasie, zijn schoonzus overleed, een jeugdvriendin en de vrouw van zijn beste vriend. Hij voelde zichzelf omringd door de doden. De meeste schrijvers willen verdwijnen, ontdekte hij, hij ging er in geloven.…

Rogi Wieg is geboren in 1962 te Delft. Zijn ouders waren in 1956 gevlucht uit Hongarije. Naast dichter is hij prozaschrijver, muzikant en kunstschilder. In 1982 verscheen zijn debuutbundel 'Tijd is als een nekschot'.…

Hij kan wel eens de laatste, echte dichter zijn geweest, die dat ouderwetse, geduldige, diep loerende temperament bezat, wat tegenwoordig misschien nog is terug te vinden bij dichters als Ilja Leonard Pfeijffer, Benno Barnard en Rogi Wieg.…

Ze had ooit een relatie met de dichter Rogi Wieg, met wie ze haar fascinatie voor angststoornissen deelde. Dat zij artistiek hoogbegaafd is, mag duidelijk zijn, of zij nog veel aan de weg gaat timmeren, is, gezien haar juffrouwmierachtige verleden, geen echte vraag meer.…

Hermans, Gerrit Krol, Adriaan Morrien, Rogi Wieg enzovoort. Dan zijn er nog diegenen, die grote kans tot hemelen hebben; o.a. Remco Campert, Jeroen Brouwers, Gerrit Kouwenaar (of is die al overgegaan?), de twee Maarten's (Biesheuvel en 't Hart), Anna Enquist en Connie Palmen.…

Maar sommige 'hedendaagse' dichters hadden wel hun momenten – bijvoorbeeld Rogi Wieg, maar ook Esther Jansma, en zoveel anderen. Ik heb dus vandaag begrepen dat ‘de zeer oude’ slaat op Herakleitos, een pre-socratische filosoof, die de oervorm en kerngedachte van dit gedicht is.…

Een vers komt nooit uit het niets. In het niets valt alles weg tegen elkaar. Wat niet betekent dat er in het niets daadwerkelijk niets gebeurt, maar het resultaat is onvoldoende om tot een creatie te komen. Het niets is een oneindige beweging van componenten die elkaar opheffen. En daar kan ik niets mee. Ik heb componenten, dimensies en bouwstenen nodig…

Ze wist dat ik een onbehouwen klootzak was, een bloedzuiger, maar ze wist ook dat ik dat niet was.…

Maar dat zag ik destijds zeker nog niet zo en Rogi Wieg ook niet. Hij schreef over dirhams en woestijnzand, cocaïne, Berbers en bergbewoners. Hij mixte zijn oosterse filmbeelden met die van het westen.…

De schrijver van - Kameraad Scheermes -, Rogi Wieg, had ook deze magische touch: tederheid met woorden. Een prachtige toon. Ik zat op de site van DBNL - Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren - een heleboel dichters te lezen, en besprekingen.…

laat ons iets drinken zei je ik zou zo graag ik zal je zacht ontvoeren zei ik wat wou je graag ik hoorde in je keel de koele afdronk teer ontvonken als een lach en op je ooglid viel een geur van roosmarijn ik word wat moe zei je ik zou zo graag ik zal je zacht ontvoeren zei ik ik wieg je graag…

Om eerlijk te hebben geleefd dient men in de wieg te zijn gestorven.…

'Die Jan was de mede-oprichter van het tijdschrift 'Adem', samen met Rogi Wieg, Marisa Groen en Stef van Dijk', denkt hij, 'misschien moet ik eerst ook maar eens een tijdschrift oprichten!'. 'Doorfietsen, hufter, je blokkeert de brug!', schreeuwt een halve gare met een zwerverslook. Na een kwartier ziet hij zijn gehuurde bootje liggen.…

Ik had zo geern uw wiegeken Met blommekens getooid; Zo geren om uw hoofdeken Wat verzekens gestrooid; Maar somber zijn mijn bloemen, kind, en triestig zingt mijn lied. Gij in uw sneeuwen beddeken, ge kent nog geen verdriet. Wat zou daar om uw koppeken, wat kàn daar anders zijn Dan woordjes van uw moederken En strikskens van satijn? Maar…

Het nestje schuilt op 't dak En 't wiegje schuilt er onder; En beide door Gods oog bewaakt, Is dit geen liefdrijk wonder!…

Om eerlijk te hebben geleefd dient men in de wieg te zijn gestorven.…

Vermoorde onschuld staat aan de wieg van het graf.…

Ik kan mijn leeftijd niet liegen, te oud, te jong, maar ik wil haar in mijn armen wiegen. De betovering solt met de tijd, te oud, te jong, ik wil haar niet kwijt.…

Laat de luiken geloken zijn wiege wiegele weine en de stilte onverbroken zijn wiege wiegele wee.…

Kindje wil lopen Kindje is moe Wagen wieg mij weer terug naar een zomer in Laren vlieg vlieg vlug weg door bladeren Katja Bruning…

Zo stil lig ik in mijn hangmat Het minimale wiegen Schrijf ik toe aan mijn hartslag Of dat klopt maakt niet uit Alleen mijn hart is in beweging Heel zachtjes diep ver weg Haakt het slagen aaneen Tot elke vorm van tijd Mijn adem is er niet Mijn ogen drijven af Gedachten zeggen zachtjes Wieg mijzelf tot mezelf…

Ik wil slapen nu rust, ronken, laat mij gaan nu, slapen wieg, wieg, schapen regen Knotst KLETTerend op mijn daken bom in glASSS scherven rInkelen waarom KErft die vreemde onrust door mijn hermetische bovenkamer, gelijk door boter tegenstelling, geKRas krIIIIIIIIIpt ten einde laat mij slapen, ik wil slapen, laat mij gaan SLAPEN!…

lieg in mijn smoel spreek anders de waarheid maar is die te droef lieg dan in mijn smoel spoel mijn biecht weg ik boet me dunkt genoeg ik zei niets teveel deed ik te weinig spoel dan mijn biecht weg wieg wijl ik woel ik blijt, geen honger en alles blijft droog wieg me als ik woel druk op rewind of forward als ik kweel voel de kanker…

een fikse kater En weg was het genot Weg het zachtjes wiegen Weg het boompje bij de beek Toen bij het openen Van mijn ogen Uit mijn omgeving bleek: 'K had mij niet eens Van de bank bewogen…

Wanneer de bloemen een kind als blad nemen en wiegen en maar blijven wiegen ruist er door de wolken en de lucht zo hemels blauw een zachte stem die stem zingt dat de sterren in de nacht de kracht geven aan al de genen die hun lief hebben als de nacht dan het daglicht verdrijft kan de maan samen met zijn vele nachtegalen beginnen met liefde…

adem Door het jonge groene gras Laat de halmen in speelsheid wiegen In het serene ruisen van de wind Vind ik mijn rust voor even terug...…

Mijn hart is een wieg waar duizend dromen slapen. Allemaal van mij.…

De takken wiegen in een ritme van de wind zachtjes heen en weer.…