Alle inzendingen over Ruwe rockdiamant

(voor Bonnie Tyler (8 juni 1951)) Je bent geboren als Gaynor Hopkins in Skewen te Wales. Je vader Glyn was een kolenmijnwerker en je moeder Elsie zong niet alleen in het locale kerkkoor, maar als operafan zong ze thuis de hele dag aria's, waardoor jij daar tegenin bent gaan zingen om jezelf nog te kunnen ervaren. Je groeide op met drie zussen…

genagelde handen verkrampt op het ruwe hout totale eenzaamheid roepend in het duister een bang kind verlaten door god en mens voor de nacht valt maken ze hem los na een dag van spot en diepe pijn de balsem geurt handen zijn gevouwen het leven ter aarde besteld zal eeuwig vrucht dragen…

Ruw en zonder enige glans. En ik ontsprong op tijd de dans. Als een herinnering, zo leef je voort, Want je hebt nooit echt bij mij gehoord.…

De schoonheid slechts van binnen Onder een Niet glimmend Oppervlak Ruw Wachtend op aandacht Van degene Die je mooi zal maken Je zachtjes zal bewerken Je natuurlijke schoonheid Mooi naar voren brengt Een glanzend aangezicht Komt langzaam te voorschijn Je buitenkant doordrongen, Ben je, Het kostbaarste op aarde, Jij Ruwe…

Een ruwe schets zegt meer dan een pentekening.…

Wie last heeft van ruwe ellebogen moet beter zijn best doen om minder zijn best te doen.…

In een ruw kistje een handvol dode kuikens de zon schijnt toch warm...…

Ruwe brok amber. Zonlicht besloten in hars. Hemelse schoonheid.…

Mijn innerlijke dankbaarheid draagt me door dit leven, als een ruwe diamant die nog mag worden geslepen.…

Een zee is nooit ruw. Het is de wind die de golven veroorzaakt. Net als mensen die zich door anderen laten beïnvloeden.…

Vaders handen, ruw, maar groot en sterk en altijd voor ons aan het werk zijn nu voor altijd stil en koud maar lijken nu nog meer gesneden uit het goede hout…

Terug naar af mezelf hervinden ruwe paden tegenwinden luchtkastelen blokkendozen herfst brengt winter voorjaar rozen…

Een poes die verblijf hield te Dongen werd ruw door een kater besprongen. Ze klaagde: meneer, wat gaat u tekeer! U bezorgt me een hok vol met jongen!…

Zij benaderde me als een diamant: ze vond me mooi maar nog wat ruw… Vakkundig sleep ze de vlakken zodat ik nu ongegeneerd schitteren mag vanaf elke kant……

klimop kruipt klampt klimt kruist in kransen trekt zijn plant over ruw of zacht verwarrend vergroeid doet wat ik nooit nabootsen kan…

Geef me een duw En ik geef je te leen Een lawine van stenen, ruw. Maar niemand duwt. Ik blijf staan en ween Tot de storm luwt En weer ben, een gewone steen.…

Heel Bagdad werd die ochtend ruw verstoord Toen er raketten uit de hemel vielen Een van de afgevuurde projectielen Heeft een hotelverdieping haast doorboord Ach, wranger kan de symboliek niet zijn: Met kerstmis 11 september in het klein…

Zijn uitzicht op winst werd echter ruw verstoord hemelwaarts sprintte Van Gogh onvoorzien veel kwieker.…

Lidewij is bijna zes en onvoorzichtig, ruw en wild kan al bij het kleine mes waar moeder vaak een peer mee schilt dan leert zij een wijze les: een kinderhand is gauw gevild.…

Ik geloof dat ik niet teveel zeg als ik beweer dat de Zweedse natie een onbegaafd, hoogmoedig, slaafs, afgunstig, kleingeestig en ruw volk is! En daarom gaat het zijn ondergang tegemoet en wel met rasse schreden!…

Wanneer de mens wankel in evenwicht ruw de stenen berg bestijgt huppelt vederlicht hoog de geit blèrt met blik strak naar onderen gericht wanneer gezwicht mens enkel…

het is het ruwe hout dat op zijn doden groeit het jonge groen bejubelt en diep in de aarde tast het werpt zijn stof op kille stenen die wortelloos verhalen over dood en van weleer ik ruik de eik die mij zijn ogen schonk…

Wacht maar tot je een vrouw geworden bent en het bittere gif je keel doorspoelt en ruw je groenste weide doorwoelt.…

Het kan bij KPN'ers wel eens spoken Een anonieme beller uit Japan Verkoopt je 's nachts een nieuwe snelkookpan Waardoor je nachtrust ruw wordt onderbroken Een camera en op de buis ermee! Da's commerciële dalurentv!…

je weekt op een rotsbank een ruwe grijze schelp bewaart lillend vlees met kleppen verzegeld ik slurp en proef de branding een huwelijk van zout en zacht de zandkorrel die naar binnen dringt wordt in parelmoer gewikkeld hij past in jouw kroon…

Zo naakt en broos Geboren uit liefde Vertel me eens je gevoelens Als je een fluisterende stem hoort Een ruwe hand je beroert Ik ben de dageraad en de nacht Het licht dat je de weg zal wijzen De hand die je zal leiden In minder goede dagen Toon me de weg naar je hart.…

daar klom ik over het ruwe oppervlak het kostte me veel moeite toen ik m’n hand een stukje verder stak steeds een stukje sneller zou het niet gaan beetje bij beetje soms verloor ik grip gleed ik een stukje terug maar ik ging door ik klom tegen de draad in…

doe de luiken van het leven dicht klop 't even op leg het teder neer op bed strijkvrij om op adem te komen ontwaak in het ochtendlicht om verder te dromen af te stoffen en glad te rimpelen de ruwe kanten van het leven…

Ongevoelig, ruw, koelbloedig Mag de scherts niet zijn; Vrolijk, vriendlijk en goedmoedig, En niet scherp, maar fijn, ’t Lachje, dat zij op doet rijzen, Zij noch wreed noch wrang; Glimlachje op de lip des wijzen, Kuiltje in poezle maagdenwang.…

Een wortel wordt genadeloos onthoofd, de sla uiteengeplukt met korte rukjes, dan hakt men ruw een witlofstronk in stukjes, nog levend wordt daarna een kool gestoofd. En zo’n dieet, dat vind ik heel merkwaardig, heet ondanks al die wreedheid toch: plant-aardig.…