Alle inzendingen over Slauerhoff

Kelk, die met Slauerhoff bevriend was. De Hollandse poète maudit was ook huisarts in Tanger. Hij was o.a. bevriend met Du Perron, Marsman, Vestdijk en Roland Holst. Naast de op televisie getoonde zeemanskist van Slauerhoff kreeg het Letterkundig Museum nog eens vijftig dozen vol originele documentatie. Van wie?…

Alleen in zijn gedichten kon hij wonen Nooit vond hij ergens anders onderdak Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen: Ook reizen door de poëzie is tof…

Enfin, op hun tocht door Leeuwarden, onmiskenbaar de stad van Jan-Jacob Slauerhoff ( 1898 - 1936 ), hebben mijn ouders, ware nomaden en speurneuzen, dus dat zakje thee voor mij gekocht, in de wetenschap dat alles van Slauerhoff mij wel zal boeien.…

Slauerhoff stierf aan de malaria, achtendertig jaar jong. Op het vroegere woonhuis van Slauerhoff te Leeuwarden zit een gedenksteen, ik ben er al met vele vrienden van mij naar toe geweest.…

Er is een sterke vergelijking zichtbaar tussen Slauerhoff en Rimbaud: beiden waren ze uiterst rebelse eenzaten, verdoemden, beiden konden ze niet loskomen van de geestelijke navelstreng tussen met hun moeder.…

Slauerhoff is vol onberekenbare grilligheid. Een recalcitrante en kribbige lusteloosheid doet hem schrijven met een uitdagende nonchalance, welke zijn weerzin tegen de houding van 'literator', tegen 'literatuur' in het algemeen, demonstreren moet.…

Gelukkig heeft Slauerhoff zich toch ook eens positief over zijn geboortestreek uitgelaten. Weliswaar maar één keer, met één enkele zin, die in een onvoltooid vers, dat in zijn nalatenschap werd aangetroffen, ópglanst: 'Alleen voor Friesland heb ik nog een zwak!'…

wat doe jij nou vraagt ze in de wachtende hal met ruime toegang tot vertrekken duimen omdat de onrust zuigt mompel ik gelaten dat ik op mijn allerkleinst een verzonnen lied zou neuriën na een doodsgedicht van Slauerhoff wist ik toen nog niet…

Hij zou kunnen ontdekken, dat het vers 'Woningloze' allerminst typisch Slauerhoff is in het oproepen van het beeld van de dichter als volslagen thuisloze; de dichter conformeert zich aan een traditie.…

Een liefdesbrief is beter dan het lief zelf.…

Ik ben niet schatplichtig aan Slauerhoff, nee, dat geloof ik niet, maar mijn ziel en zijn ziel komen wel opmerkelijk veel overeen. Ik zie alsmaar de doodsfoto van Slauerhoff voor mij, waarop hij ons een langgegroeide baard toont, zoals piraten zichzelf het liefste toonden, een manier om de ware tederheden te maskeren.…

Slauerhoff heeft iederéén gepest, ook Roland Holst, die hem liet logeren in zijn huisje aan de Nesdijk. Het is een wonder dat het niet is afgebrand. Hij is daar weggegaan en heeft, echt iets voor hem, de warmwaterkoker in het stopcontact laten staan. De houten bank waarop het ding stond is doorgebrand tot op de grond.…

Jacob begrijpt er niet veel van, maar wat zou Slauerhoff gedaan hebben? Er naartoe natuurlijk! Hij pakt eerst 100 euro en dan belt hij aan. 'Maar buurman toch, zo laat nog?' 'Ik geeft u dit en dan wil ik graag dat u me dat geeft, wat Slauerhoff ook kreeg!' 'Slauerhoff?' 'Die man van net!…

bemind en kijk ik terug in mijn herinneringen dan was de poëzie een goede vrind die in mijn hoofd een lied kon laten zingen als ik door leed of pijn werd overmand wist dat me op het goede spoor te dwingen al balanceerde ik vaak op de rand en overheersten in mijn leven plichten ik richtte 'n schuilplaats in naar eigen hand en woon als Slauerhoff…

Nooit komt er een eind aan het leed.…

Ze zeiden: O, wat een verlangen had die rusteloze schrijver Slauerhoff, maar goed, liefje, bestel jij nog een drankje? Ze lagen op paradijselijkste stranden waar ooit de zee haar weg zocht, kleine lagunes maakte in heilige rust, gewijd zonlicht.…

diep in de dichter is het altijd wenen de regen valt onophoudelijk in vlagen al komt er soms licht het blijft alle dagen zwaar bewolkt met sop tot onder in de tenen de Friesche poëet François Haverschmidt hield het niet bij buitjes uit zijn vergiet terwijl hij met wrange tranen bedauwen wou kwam Piet Paaltjens kleddernat uit tuitjes Slauerhoff…

Du Perron kon het als een van de weinigen lange tijd goed vinden met Slauerhoff, maar een blikseminslag beiderzijds ruïneerde hun vriendschap. Slauerhoff kon van nature geen relaties onderhouden, dus brak hij ze wel op een of andere manier af, bijvoorbeeld door een overmaat aan bezoek, zoals in Du Perrons geval.…

is echt een fenomeen alle burgemeesters willen een ware coryfee liefst de nummer één men heeft de oplossing gezocht in spreiding grotere mobiliteit van het aanbod meer aansluiting op de regio Vondel deed nu het westen Slauerhoff het noorden Roemer Visscher het oosten Guido Gezelle het zuiden vrij invliegbare gastdichters waren…

Slauerhoff de mooie regels willen maar niet vlotten wat letters dansen doelloos op m'n scherm de eerst timide vloeken worden ferm vergeet het toch, wat kan het je verrotten maar ik behoor nu eenmaal tot de zotten die ondanks zuchten, zwoegen en gekerm vertwijfeld wachten op die ene term de fraaie villa tussen al de krotten 'alleen in…

. --------------------------------------------------------------- Dit gedicht heeft in uitdrukking enige overeenkomst met een gedicht van Slauerhoff.…

Een liefdesbrief is beter dan het lief zelf.…

In Nederland wil ik niet leven, men moet er steeds zijn lusten reven, ter wille van de goede buren, die gretig door elk gaatje gluren.…

Ik waadde door de papavers. Eén ging mij tegemoet; in het midden, waar het meer het diepste was, ontmoetten wij elkaar. De hele verdere dag bleven wij gevlijd op de met rode blaadjes bedekte, van zon doorstoofde en zacht naar zaad geurende bodem. Tegen donker bracht zij mij naar haar heiligdom. Zij was meer dan alle vorigen. Een naam had zij niet, maar…

Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.…

(voor Jan-Jacob Slauerhoff) In het chique hart van een nobele stad staat een teder object tussen het moderne interieur. Het oude plafond, gecamoufleerd door goedkope platen, bewaart de jeugdige gedachten van een Friese kameraad, antieke overpeinzingen boven het platvloerse marktgewoel aan de Voorstreek.…

Mijn god, mijnheer, waarom? Waarom zou men van de strijd des dichters met al wat u maar wilt – met zichzelf, met zijn onderwerp, met de materie – geen getuige zijn? Uw dichter die boven zijn onderwerp staat, gaat mij niet aan; als ik hem niet zie, kan ik hem ook niet voelen; en de stem die over het onderwerp heen hijgt, zoals maar al te dikwijls in…

(voor Jan-Jacob Slauerhoff, bij de tentoonstelling 'Dichter op zee', Scheepvaartmuseum, Amsterdam) Nauwelijks versleten lag hij daar als een dromende poes onbeweeglijk op een dak, oranje van de abrikozen, afgesloten van de woelige wereld, niet om aan te raken, laat staan aan te passen, trouwens, hij was me toch te groot geweest, ik was erin verzopen…

Misschien daardoor, ziet Guus in, bleef Jan Slauerhoff gespaard. Meerdere van zijn gezonder Friese vrienden niet. En ook bij voorbeeld Guillaume Apollinaire niet, de bikkel die wel van een granaatscherf in zijn hoofd herstelde. Ook Slauerhoffs biograaf Wim Hazeu noemt zijn overleven een wonder.…

Met heel veel leesgenot en nieuwsgierigheid las ik zijn omvangrijke biografieën over Simon Vestdijk en Jan Jacob Slauerhoff. In de vorige eeuw stuurde ik mijn poëziemanuscripten naar zijn uitgeverij 'De Prom' in Baarn. Een hommage, die ik voor hem schreef, is op Nederlands.nl gepubliceerd.…