Alle inzendingen over Sterfte

brengt nu een volle lach straks verwacht hoor de oude grijze merel hopend zingen blijkbaar niet gevonden hij die zoekt geblinddoekt zingt hij door het platte land belandt in kerkenhoge oude boom vermoeid valt zijn blinddoek sloom accepteert de vele adolescenten vol vurig vuur oververmoeid stopt de grijze merel zijn zingend avontuur sterft…

Dauw op het gras De ochtendglorie triomfeert Een dichtvallende brievenbus Post op de deurmat Een grauwgrijze envelop Niet verzegeld Op de voorzijde een afbeelding: Het heiligste der heiligen…

en als ze zich dan omdraait weggaat en geen laatste keer meer zwaait dan heb ik het gevoel dat ik meer gestorven ben dan haar…

Met al die te vroeg gestorvenen om ons heen – door wiegendood, ongeluk, geweld, ziekte en zelfmoord – is de levensverwachting van 80 jaar die het CBS opgeeft, ongeloofwaardig.…

Vroeger In 1990 stierven wereldwijd ongeveer 12 miljoen jonge kinderen. Vorig jaar was dat gedaald naar 6,9 miljoen. Dat betekent dat elke dag 14.000 kinderen minder sterven dan in 1990. Heden Bruiloft Justin en Jessica kost 'maar' 5 miljoen dollar, er zal toch wel een taart zijn. Of houden wij een inzamelingsactie voor de stumper.…

Ik ken een man die dingen doet, waarvan ik zeg, kan dat wel? Of beter gezegd - ik zou hem kunnen kennen. Ik heb geen bewijs, maar ik vermoed dat hij overheidsgeld uitgeeft aan zaken waar het niet voor bedoeld is. Dat is vast strafbaar. Maar ik heb dus geen bewijs en noem zijn naam niet en zelfs als ik bewijs had, ging ik niet naar de politie. Want…

als je sterft, die onmetelijkheid ingestoten als je lichaam met vlijt zonder laatste woord of drang tot mededeelzaamheid te vroeg wordt toegedekt jij bloedverwant verder leeft zou bezinning dan na ordenen toekomst uit gedachten houwen zou jij dan binnen de ruimte lucht het tij vurig romend de tijd de golven in iedere zee laten pauzeren…

En sterft. En sterft de dood alleen.…

Men sterft maar éénmaal jong.…

De liefde, zegt men, leeft van honger, En sterft van etensovervloed.…

Een nachtegaal sterft van schande als een andere vogel beter zingt.…

Wat er leeft is het leven van allen wat er sterft is de dood van ieder…

Killere dagen Persephone is geschaakt alles sterft langzaam.…

Een beetje schrijver leeft als een koning en sterft als een zwerver.…

Een kamer, een tafel, een bed, grillige bloemen van ijs waaieren wit aan het raam - de nacht staat over Parijs. Een oud man weet zich alleen, geen hand die de zijne vindt; zelfs niet eens de goede troost van een enkel glas absinth. De muren zijn verveloos in het armzalige vertrek, waar ik, denkt Paul Verlaine, alleen, als een hond verrek…

ik wil zo graag mijn diepste verlangen ketenen aan mijn ziel of strak omarmen bezingen met liefdesgezangen het zegt zoveel over het aardse lijden nog meer over ons menselijk bestaan we willen de onontkoombare eenzaamheid zo aldoor mijden ik wil zo graag die momenten herbeleven, de tellen van intimiteit, maar word dan gejaagd…

Er ligt een mooi evenwicht Een eigen, klare taal In het menselijk gelaat Die het gemoed lezen laat Achter een onderhuids web van spieren Zoals angst mond en oog openspert Een vrouw toont het nog wat meer Hoewel hun vetlaag alles weer effent De snelle opgetrokken wenkbrauw Een bijna onzichtbare groet Vertraagt als ze over de wieg buigt…

Ik zie de zomer sterven door het vallen van het blad de takken kaal en zwijgend de aarde koud en nat. Het ruisen van de bomen klinkt als huilen in de nacht stille eenzaamheid is voelbaar en heeft me even in zijn macht. Maar als ik morgen weer ontwaak en toch de zon weer straalt dan is er weer dat zeker weten dat de zomer nimmer faalt.…

Ze mijmert wat in het zachte zonlicht welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt versleten wrijft ze over de leuning het oude houten bankje toont in aanzicht de gelijkenis van een beleefd leven... Ze tuurt in kringels van het water maalt in herhaling met gewichtige knauwen haar hand tast in zekerheid haar metgezel het tweezijdig craquelé sluit…

Spektakel kleuren impressionistisch getooide afstotende medusa bomen Open de blik fris het gezicht zwart de stof krakend en ruisend bollend afstotend nodigt uit lijdend Groen loenst vlijt vloeit overspoelt gedachten de waas van waar was ik toen Mijn alibi polis toont onderverzekert zijn per gestrekte kwaliteits besnijding…

Alles sterft een heldendood maar de zee draagt zwart.…

oké laat me nu maar los en zal ik de weg met de dood inslaan Vandaag kust mijn leven de dood wakker Langzaam ervaar ik een serene rust Het vergankelijke sterft in dit uur en de dood is het die mijn koude wangen kust……

Geboortegrond schudt Mijn veilig huis verzwolgen gejammer sterft af.…

Wie sterft neemt niet alleen afscheid van zijn familie en geliefden, maar vooral van zichzelf…

Iedereen sterft uiteindelijk aan de gevolgen van de gewoontes waarmee men in leven is gebleven.…

mijn bloem heb jij in knop gezet dus sterft het groen groei maar de hemel dichterbij…

Een zeepbel is niet te verwerven, ook liefde sterft aan de opperhuid. Nakijken, dromen, derven maken de waarde uit.…

Weinig ouders slaan acht op wat hun kinderen tegen hen zeggen; de ouderwetse eerbied voor de jeugd sterft uit.…

Nu is alles stil, het geluid sterft weg Woordeloos staan wij tegenover elkaar Ogen gevuld met tranen doorklievend Hier eindigt het leven van ons samen… Ooit verliefd in enorme intensheid Het hebben van elkaar leek voldoende We lieten ons dragen door de liefde Niet wetend dat dit ons fataal zou worden… Nu is alles stil, het geluid sterft…

Bij het vergelijken van perinatale sterfte tussen landen dient rekening gehouden te worden met zwangerschapsafbrekingen vanwege aangeboren afwijkingen.…