Alle inzendingen over Stille Zaterdag

Stille Zaterdag 2006…

Ondanks niet verslapen vermoeidheid nam ik me voor deze bijzondere zaterdag deze ‘Stille Zaterdag” in maximale stilte en devotie door te brengen, zeker in de omgeving waar ik mijn Paasvakantie doorstond: het prachtige Zuidlimburgse Heuvellandschap.…

* Lapidair 15 = zeven korte teksten in week 15, d.w.z. zondag 9 april 2006 tot en met Stille Zaterdag 15 april 2006.…

HET VERDRIET VOORBIJ, PASEN 2008-03-22 Vanmorgen op Stille Zaterdag voelde ik mij plotseling helemaal koud en alleen. Juist nu, het hoort bij me. Ik kocht het boek De onzichtbare jongen van Bernlef en las het meteen en snapte het helemaal.…

Palmzondag, Vette Dinsdag, Aswoensdag, Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag. Een kind uit protestantse huize komt er maar bekaaid vanaf eigenlijk. Wij kenden naast Goede Vrijdag en het onchristelijke Blauwe Maandag eigenlijk alleen 'fiets-zondagen'.…

Coetzee en - Margareth Atwood In Ian McEwans roman ZATERDAG uit 2005 worden door McEwan de spelingen van het lot verkend. Noodlot is waarschijnlijk beter geformuleerd. Het leven van een hersenchirurg zal binnen één etmaal compleet en voor altijd veranderen.…

Zie, zoals ik naar u kijk op deze zaterdag, zo wil ik van uw stille wimpers eten als ik mag? Veertig dagen en iets meer heb ik naar uw stilzwijgen gezocht. Kinder- stemmen in mijn kamer klinken lang in deze passionele lente. Zie, zoals ik naar u kijk op deze dag: hoe kan ik u bereiken? Ik hoor uw zuchten van de nacht.…

Een toepasselijk anagram van SATURNUS is: A-RUST-NU-'S BLØF had dit aspect gevoelsmatig goed begrepen met hun aanstekelijke lied: Zaterdag, deed ik niets wat ook wel later mag Zaterdag, zag ik de week die in het water lag Maar zaterdag zaterdag, ben ik vrijer dan de rest…

de stille nacht omgort mijn mantel van eenzaamheid en pijn van afgesneden zijn de stille nacht neemt op mijn tranen en kleine Beer kijkt teder op mijn huilen neer de stille nacht luistert geduldig de nieuwe Maan is zelfs zichtbaar aangedaan de stille nacht kalmeert mijn twijfel en grote Beer maant mij probeer het mog een keer…

Hoeveel tochten, zijn er nodig? Vraag het mij en ik zeg, geenéén! Ze zijn totáál overbodig, behalve voor de lopers alleen! Zij putten moed, zélfs uit de steeds kórter wordende stoet!…

Ik draag de eenzaamheid naar een bos, vochtige bladeren in mijn hand, geurend naar een verloren land. Langzaam praat ik tegen zwijgzame bomen, ik vertel hen een eeuwenoud verhaal. Heel bewust haal ik adem en voel in het ruwhout van mijn lichaam oude tranen, van schors ontdaan…

En weer is daar een stille tocht De afschuw golft door het land Wat is er hier toch aan de hand Worden er wel oplossingen gezocht ? Zijn er geen stille tochten genoeg geweest Wordt het niet eens tijd om de handen ineen te slaan Of blijven we stilzwijgend leven met deze waan Treden we nu eens op tegen zo een beest ?…

daar waar het water verstilt in de bodem van mijn gedachten, waar mijn tranen nooit de oevers bereiken daar vind ik jou in de stroming van de tijd... daar waar jouw traan mijn land bespoelt over de akkers van mijn karakter, waar de stilte nooit uit ogen verdwijnt daar vind ik jou in de onderstroom van mijn verleden… in brede rivieren…

De hoop is zijn stille vennoot die hem trouw is tot in de dood. Hij gaat door tot hij lichamelijk niet meer kan, hij erbij neervalt. Hoop dooft soms heel even tot waakvlam maar wakkert dan weer aan.…

Na een korte groet zegt de ene buurman: ‘Zeg buurman gelooft u nu ook dat het zo erg gesteld is met de stille armoe?’ ‘Om eerlijk te wezen, ja ik geloof dat wel en weet je het is er altijd al geweest.’ De beide heren, die qua leeftijd mijn zonen hadden kunnen zijn, twijfelden eraan.…

Prachtig toch, dat we dat middels een stille tocht kunnen delen met elkaar? Maar dat het sowieso nodig is, dat is toch te bizar voor woorden? Nog even, en we kunnen vanwege de hoge mate van krankzinnigheid die er tegenwoordig huist onder de wapengestuurde idioten, elke dag een stille tocht houden!…

Zaterdag: ik heb alle pagina’s van het heelal doorzocht, Zoekend naar jou Zaterdag: ik droomde van je Je ligt op je vrouwelijkheid Zaterdag: ik werd wakker aan je voeten, tastend naar de staart van de wereld Zaterdag: ik verlos je van de inktpot Zaterdag: ik tekende je vanaf het begin van de lijn, dan gleed je naar zaterdag Zaterdag: nam ik met…

Ieder keer opnieuw, wil ik mijn gevoelens aan jou beschrijven, je eerlijk laten weten, dat ik ook nu bij jou wil blijven. Ik mis het natuurlijk wel, het zalige vrijen met jou, maar wat is dan echte liefde, als ik alleen maar daarom van je hou? Ik snap heel goed je verwarring, en ook al doet jouw beslissing pijn, ik wil alles met je blijven…

Ik ben blij en dankbaar dat de 8.5 ton zware Tiangong-1 niet op mijn dak c.q hoofd is terechtgekomen - wat op zich had gekund - maar ergens in de Stille Oceaan is neergestort.…

En weer is het zaterdag. En weer kan ik niet wandelen. Niet werken, niet fietsen, niet sporten, niets. Sinds die noodlottige derde oktober is mijn narcistische koninkrijk, zoals Woemi het boos eens genoemd heeft, ingekrompen tot haar huis, de Dekamarkt en – stiekem, want eigenlijk heeft de huisarts mij dat ook verboden - het zwembad.…

When you find yourself, you will find love, because they're the same.' Mijn zaterdag was niet meer dezelfde.…

Ik doe mijn ogen dicht En voel De woorden van onze gesprekken En hoor Het heerlijke aanwezig zijn van jou Hier diep in mij Ik zie het lachen van je ogen en je mond En steek mijn hand uit om jouw mooie handen Keer op keer opnieuw te bekijken Ik doe mijn ogen dicht En voel Nog steeds jouw hand om mijn hand En hoor Een scherpe pijn van eindeloos…

En nog eens overviel Die stille stem mijn ziel: Daartoe ben Ik gekomen.…

En wie zij verwierp in dat ondeelbare ogenblik van haar opperste gerecht, met die enkele blik, in die enkele seconde, behoefde ook nooit te hopen: zij, priesteres, liet hem niet toe in de tempel. Voor de anderen was de tempel open, maar alleen achter het gordijn van haar correctheid.…

zijn meiske Die ziet zijn blik, zijn verdriet Hij pakt haar op en knuffelt haar blij Omdat hij haar vandaag toch ziet Want het is verdorie zaterdag En op zaterdag is hij weer pa Pas om 5 uur brengt hij haar Naar 't vriendje van haar ma…

Een stille vlakte die al velen liet sterven Door gezichtsbedrog…

't Is Zaterdag. Verkwikkend Is 't scheemrig avonduur; De vloer is rood, en 't koper Blinkt in de gloed van 't vuur. 't Zal morgen Zondag wezen: De dag der rust is zacht Voor hem, die heel de weke In 't werk heeft doorgebracht.…

Het zou beter zijn de winkels zaterdag te sluiten en zondag te openen.…

in het donker van de nacht een fijn gesprek totaal onverwacht niets kan ons deren we praten lang maar dan plotseling ... ik word zo bang ik fluister, ik roep krijg geen gehoor na een tijdje dringt het pas goed door je bent vertrokken je bent echt gegaan mij achterlatend met een traan helemaal alleen in een stille stilte omgeven…

Ik merk steeds vaker, dat je bang bent, bang om alleen te zijn, alleen met mij. Niet bang voor mij, maar bang voor jezelf, bang dat je dan, jezelf niet meer in de hand hebt. Bang dat je liefde blijft stromen, niet meer te stoppen, niet meer los te laten, en zoveel kapot maakt. Zo doet liefde vreselijk pijn, iets wat je nou pas beseft…