Alle inzendingen over Teveel verdriet is d

Drie is één teveel om gelukkig te zijn. Drie is één teveel kiezen doet zo'n pijn. Verstand zegt één je hart zegt twee. En waar je voor gaat daar zit je nu mee. Geluk zit in het nu denk nu en niet vooruit. Volg je hartje,lieffie neem daarna je besluit. Kiezen voor het verleden is kiezen voor terug.…

Of ik morgen wakker word weet ik niet, ik neem nog maar een borrel en rook een sigaret, het wordt mij een beetje teveel.…

Sinds enige weken, net uit de winter, hebben wij PV-panelen op ons gezamenlijk dak gemonteerd gekregen. Deze zonnepanelen of Photo-Voltaic- of Licht-Elektriciteit-panelen zetten licht van de zon in elektriciteit om. In mijn vorige woning, een paar honderd kilometer noordelijker, draaiden windmolens volop om mijn appartement van energie te voorzien.…

Jullie hadden onlangs ruzie gemaakt en dat wilden jullie goedmaken, maar je bleef er toch intens verdrietig en boos over en je was uiterst neerslachtig, wat op foto's duidelijk te zien is. Je werd gevonden door Minnie Morris, die de krant bezorgde en de gaslucht rook. Je werd in een ambulance zo snel mogelijk naar het St.…

ik dwaal weer te ver af onwetend over wat ik vinden mag maar ik kan echt niet anders dan mijn gevoel beschrijven beleven en geven in stilte raken en geraakt worden zo wil ik leven toch ben ik bang dat ik met al mijn schrijven teveel heb gezegd…

verdriet Als je hierin blijft zal je verdrinken En zie je de schoonheid van leven niet…

Eén droom teveel In jou ben ik niemand…

Een zielige kameel Die vliegt het naar de keel Als iedereen hem ziet Maar meelij wil hij niet Al heeft hij veel verdriet Van die ene bult teveel…

Jij zult je mooiste medelijden delen met mijn liefste verdriet.…

al schietend wordt teveel gebeden vooral in nachten wordt geleden d’eng’len gods pikken het niet meer wat niet verrassen zal de schutters minder in getal mannetjes putters zijn meer gericht ze komen harder aan zo mailt d’engel gabriël: ‘denk om de genade stop de canonnade d’ hemel wordt ’n hel molens geven minder wond wieken bidden…

De keus is teveel om op te noemen want dit is maar het topje van de ijsberg, ( hebben ze ook een fles voor) en ik beken: een aantal flesjes komen hier ook voor, maar voor het belangrijkste deel wordt er in huize T afwas, jif, allesreiniger en schoonmaak azijn gebruikt! En niet te vergeten, zout!…

Als ik er niet meer ben, denk niet teveel aan mij, maar onthoud heel goed, mijn verdriet is voorbij. Als ik er niet meer ben, vergeet me dan maar snel, want je hebt me niet nodig, alleen red je het ook wel!…

Ineens bedenk ik me dat we vandaag strafpunten hebben opgelopen, want over de dag heen zijn er drie mensen in ons huis geweest. Tjonge jonge dat is echt puzzelen en als je zou bedenken dat er iemand niet van binnen had kunnen komen, nee dus! Onze hulp, praktisch de hele dag hier, was nummer 1. De dame die me in bepakking hijsen moet, nummer 2. De…

Vanuit de redactie schreef men tot mijn verdriet, bij controle door de TIOD is gebleken, dat u qua vorm teveel bent afgeweken, kortom, uw taalvermogen klopt dus niet. Wat moet ik met een keurslijf van jambe, versvoet en kwatrijn, laat maar, ik wil een vrije schrijver zijn.…

Vriendschap is een open deur een huis om in te schuilen en als het soms eens moeilijk is een schouder om op uit te huilen vriendschap is aandachtig zijn en steeds opnieuw luisteren naar verdriet, weemoed, angst en pijn en tussendoor een bemoedigend woord fluisteren vriendschap is verbonden zijn in angst, verdriet en lijden en als de ander…

Ik keek opzij en zag je daar staan Strak in het pak met je blik op oneindig Jij keek opzij met ogen zo vol vol van verdriet Ik schrok en keek opzij Nog was het stoplicht rood Ik voelde me teveel naast jou op de stoeprand Ik wilde dat ik kon verdwijnen Ik keek, ik keek opzij ik wilde praten en vragen naar het verdriet in die ogen…

waar een kind in dromen zijn wensen verschuilt vraagt het zacht de sterren of die zijn tranen huilt wil het breken met verdriet begrijpen het waarom elke nacht in vragen hoe ver nog te gaan waar nevels verdwijnen het liefde voelt tot een ster haar tranen zijn dromen zijn…

Ik was weer even jouw meisje In mijn droom voor een moment Mijn god ik was zo blij en gerust Jij was die nacht weer mijn vent Ik kroop heel zachtjes tegen je aan Zo vertrouwd en helemaal van mij Je geur je lekkere kriebelharen zalig Ik droomde jouw liefde zo dichtbij Die nacht stond de tijd voor even stil Werden alle pijnlijke gevoelens…

Maaike voelde zich al een poosje erg slecht. Ze sneed in zichzelf en wenste zichzelf vaak dood. Maaike kreeg er therapie voor en soms hielp dat dan ook even. Maar vaak zodra ze weer thuis was, kwam het gevoel weer terug en begon ze zichzelf te verwonden om de gedachten aan dood even kwijt te kunnen zijn. Maaike had al vele afscheidsbrieven geschreven…

Eerst waren het je ogen, toen viel je gezicht in het oog De woorden in mijn oren en de handen die ik bekeek terwijl jij ze rusten liet op mijn knie Zo mocht ik steeds meer zien – de contouren van je voeten toen jij je thuis ging voelen hier, de schoenen uit, de voeten bloot. En jij besloot te blijven en te slapen naast mij. Ontklede toen je…

Teveel gedacht, geloofd en niet bereikt met woorden die ik niet vergeten kan ben jij weer verdwenen als de lachende vreemdeling die mij nog steeds wakker maakt met koude dromen…

Dit land is slechts klatergoud, kletterend rolt de jubel van de tribunes, succes klontert hartkleppend, ik hoop dat men er in blijft, het wordt mij teveel. Als het aan mij lag, trok ik de stekker er uit.…

Als ik zo verdrietig ben dat het overal zeer doet - dan heb ik dus teveel ‘bonken' doorgeslikt denk ik zomaar? Maar als m’n verdriet zichtbaar is en ik dus een ware tranenvloed naar buiten laat lopen, dan is die krop er niet, dan heb je wel pijn maar dat is andere pijn dan wanneer ik die kroppen doorgeslikt krijg.…

We probeerden mee te leven aan te klampen maar zijn geest was verduisterd en de wolken reeds voorbij Hij ontsteeg zichzelf definitief en ontvluchtte alle anderen Ons vertwijfeld lamgeslagen achterlatend in schuldgevoel en boosheid Zoveel talent nog onbenut teveel verdriet achterlatend En alweer had de dood z’n onschuld…

Na dierbaar komt ontroostbaar En daarna een diep gat Waar weinig al teveel is Een handeling snel zat Als waarden zijn vervallen En normen niet bestaan Gevoel bestaat uit leegte Waar wanhoop toe zal slaan Als moed is opgeven En niets van nut nog ziet Spreek je dan nog wel van leven Als je wegteert van verdriet…

Toch net niet Niet helemaal Meer moet het niet zijn Soms wat karig, ietwat kaal Teveel water, haast geen wijn Niet genoeg om van te leven Teveel uiteindelijk voor de dood Te weinig om iets weg te geven Dun bedekt maar net niet bloot Te schamel om het uit te delen Of om helemaal af te staan Een beetje gaat al gauw vervelen Omdat je niet vol…

Zien is niet meegemaakt Ervaren is niet van gehoord Goed gemeend is niet geraakt De weg kwijt is niet gestoord De wetenschap is aangeboord De klap in het gezicht vermaakt Ervaring deskundig gestaakt Verdriet verwoordt Mijn ogen zien teveel Door ervaring overspoeld Altijd in het gareel Niet begrepen, onbedoeld Ze zien wat ik beveel…

't Probleem gaat nijpen Gebeurtenissen geschied(d)en, creër(d)en doodsangst Mensen zijn woedend, worden banger.…

Nu ik afscheid van je ga nemen verdrietig ben omdat het moét wij samen niet meer verder mogen ontbreekt mij hiertoe alle moed Wat zeg ik wél Wat zeg ik niet Wat doet je teveel zeer Ik wil het zo graag voor jou verzachten maar hoe ik het ook wend of keer elk afscheidswoord doet pijn en daarom zou ik nu uit pure onmacht in jouw plaats…

Is elk woord teveel ? Of gewoon een scherf die jij alleen kunt voelen ? Is het verdriet gewoon een puzzel die nergens op lijkt ? Ben jij het lachen dat mijn dromen dapper maakt ? De stilte is elke gedachte en jij bent wat ik verlies.…