Binnen- en buiten verdriet
Verdriet is soms zichtbaar maar heel vaak ook niet en als ik huil hoef ik niet verdrietig te zijn, maar als ik verdrietig ben en juist niet huil dan wordt m’n buik heel zwaar, krijg een krop in m’n keel en slik, slik en probeer die bonk omlaag te krijgen wat soms lukt maar vaak ook niet.
Als ik zo verdrietig ben dat het overal zeer doet- dan heb ik dus teveel ‘ bonken ‘ doorgeslikt denk ik zomaar?
Maar als m’n verdriet zichtbaar is en ik dus een ware tranenvloed naar buiten laat lopen, dan is die krop er niet, dan heb je wel pijn maar dat is andere pijn dan wanneer ik die kroppen doorgeslikt krijg?
Het onzichtbare verdriet is eigenlijk best link, want hoeveel kroppen die je doorslikt kunnen er in je lijf terecht? Enig idee? Je slikt en slikt, je keel is vrij maar die bonk verdriet zit dus eerst in je slokdarm, dan in je maag en is het maar te hopen dat ie er via de rest van je stelsel weer uitkomt?
Want als ze blijven hangen, dan raak je verstopt en dan ben je dus veel verder van huis?
Goede raad is duur, ik heb geen idee wat het beste is, maar er zijn vast mensen die hetzelfde meemaken of dat hebben meegemaakt en die zeggen, als ze dit lezen: verdraaid, je hebt gelijk! Maar nou de oplossing nog want: ik heb verdriet, van binnen- en van buiten
... Soms zie je het en soms niet ...
Schrijver: An Terlouw, 9 maart 2026Geplaatst in de categorie: verdriet

Geef je reactie op deze inzending: