Alle inzendingen over VEREEUWIGD

Vereeuwigd achter glas staan moeder en vader plechtstatig tentoongesteld omrand door glanzend kader Met haar mooiste kleding zit zij met doffe oogopslag het hoofd passief geheven en met gedwongen lach In zijn trots versleten staat hij vlak naast haar zijn arm om haar leuning plechtig van gebaar Oud en moe als zij waren en met doorleefd…

Je leven overstroomd zorgen aangespoeld vereeuwigd verdriet.…

Jouw naam Op mijn hand geschreven Jouw lieve woorden in mijn geheugen vereeuwigd Jouw vriendschap in mijn hart gebeiteld Dit alles om niet te vergeten dat jij er was Dit alles om jou niet te vergeten want jij was mij en ik was jou en wij, wij waren één…

Mijn kin steunt op mijn hand Rodin’s vereeuwigd beeld is elke dag te zien maar ogen zien dan niets het brein tast in de nacht actief als het niet weet de voorhoofdrimpels zijn na jaren diep gegroefd en kennis schaamt zich rot…

In geen enkel ander land ter wereld zijn de wolken, de bomen, de weilanden, de koeien, de huizen, de burgers en hun honden zo glorierijk vereeuwigd in onsterfelijke kunst.…

met inkt worden woorden geschreven uit liefde voor jouw zwaarbegeerde hart strelingen die passievol geschreven zijn opgeslokt in een wazige symphonie wetende dat alles verloren zal gaan en het ogenblik snel voorbij vliegt woorden zijn vereeuwigd in oprecht "ik hou van jou" verschijnt gedachteloos…

Buigen voor de wind Als legers, verslagen ruiters op de vlucht Ik benijd wie ik bemin Ik verlies als ik win Ik wil je ogen geef ze mij Voor mijn oud gezicht, dat in een web van rimpels ligt verwachtingen onzinnig en verblind, roerloos en meegedreven op de wind Nauwelijks bestaan op waanzin voortgedreven Stof dat al ademend vereeuwigd…

Klein fragiel fladder jij door mijn tuin op zoek naar de laatste bloem in deze late septemberdag alsof jij op mij wacht pak ik mijn camera vereeuwig jou daar ik het zachte licht van de zon en is jouw leven al lang vergaan kijk ik nog steeds naar de kleuren geportretteerd, vereeuwigd blijf jij voor altijd bestaan…

Weerspiegeling in het water de contouren van je gezicht door rimpels vervagend vereeuwigd in een gedicht Weerspiegeling in de lucht gedragen door dwarrelende winden een droombeeld belevend van haar, die ik niet kan vinden Weerspiegeling gevormd door gedachten jij tedere, heerlijke vrouw creatie van innerlijke krachten ach lief onthul,…

We spraken in het zwijgen met woorden geen klanken of weergalmingen met woorden geschreven op papier die evengoed met andere woorden gewist konden worden vergeten met woorden worden toen sloot je het verhaal zoals bleek je papier was op vereeuwigde woorden worden gehoord het verhaal op papier verteld maar de woorden klinken in mijn…

Tussen bevochtigde zandkorrels loopt een liefdevol tenenspoor dat zonder enige bedoeling zandkastelen en andere illusies heeft vertrapt ik volg met een glimlach die vastgeroest en krampachtig lijkt te zijn vereeuwigd in een uit marmer opgetrokken gelaat langzaam nemen de golven op natuurlijke wijze en kracht hun rechtmatig gebied weer…

Engelen zingen je welkom, in harten ben je gegrift en nooit meer uit te wissen en vereeuwigd ben je in de sterren toch…zullen we je hier vreselijk missen……

Zij was een kleine spring in ‘t veld met wild dansende bruine lokken een wipneus en roodroze mond die steeds stralende glimlachen zond en niet bereid was om te mokken Haar ogen blikten vol vreugde en met vertrouwen in het leven dankbaar voor alles wat zij kreeg at zij zelfs braaf het bordje leeg als mam haar spruitjes had gegeven De beelden…

In een bakkerswinkel stond een mooie chocoladetaart, versierd met roze blaadjes en gele dahlia's van suiker. Die taart zag zichzelf in het glas van het etalageraam. "Ik ben zo prachtig," dacht hij. "Ik moest eigenlijk altijd hier blijven staan. Dan kon iedereen mij zien en bewonderen." Een klein gebakje, dat naast hem stond, vertelde hem wel…

je starre kille stilte, doorbroken door stemmen, op golven gedragen vibratie, muzen in zedelijke bekoring, die sopranen hoog'lijk beamen, in harmonie met tenoren, die het gehoor streelt, en snaren van emotie's beroeren, eruptie's mijn ziel doen ontladen, in samenschijn met de nuances, van lichtdoorlatende ikonen, in glas en lood vereeuwigd…

ik ken de schilder en de plek de warmte van de zon en het gevoel van gelukzaligheid deze droom vereeuwigd als herinnering voor later…

Geldingsdrang vormt de lucht van bruin bier en rook de scheppende ziel vereeuwigd op papier een hobby gevuld met creatief vertier en voel jij die prikkel tot schrijven ook?…

puin zag hij de edelsteen hij was een kenner, tenminste dat beweerde iedereen het afval dat hij onderzocht bleek van een bekende hij zag haar jong en niet verwend alsof iets haar, voor hem bestemde ze leerden van elkaar de zon de wind en ook verdriet waarderen in het houden van vandaag verlangden ze ook morgen te proberen ze vereeuwigden…

Het was de eerste en indrukwekkende kennismaking met het schamele onderkomen van de negentiende-eeuwse Tilburgse heilige en missionaris wiens gestalte tot op de huidige dag vertegenwoordigd en vereeuwigd is in het loodgrijze aandoenlijke beeld aan ons Wilhelminapark.…

De perkamenten van mijn ziel kerfde ik in het goud zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd in een stuk vernield schroot. Ik wou hem doen vliegen, die vlieger, op de dag van onze dood, maar hij woog gewoon te zwaar en viel als de maan weer omlaag.…

Bejubelt op pleinen in Rome De arm gestrekt bloedig rood Ik gelauwerd en vereeuwigd Verdoemd verankerd in de dood Gekwelde dromen bittere nacht Verschijnen doden die ik bracht Wee mij veldheer in grote slagen Geen roem doch leed is mij te dragen Verlost mijn zege van de vloek Golvend over velden bloed Gedreven waanzin van haat…

het lelijkste volk ter wereld ruimdenkender is We schaatsen stug door en vervloeken onze verpakking de zon lijkt soms wel een walkure De stad ligt open en is nooit klaar met diepgaand gehamer en drinken met elkaar Een carillonspeler weert mijn voorjaarsangst ik zit later achter een 115 jaar oude piano en bedenk me daar dat die vereeuwigd…

Nicolaes Tulp 'de chirurgijn' een verstild moment van trots en pijn dat op meesterlijke wijze werd vereeuwigd door die jongen van van Rijn ---------------------------------------------- de anatomische les van dr. Nicolaes Tulp - 1632 doek Rembrandt van Rijn het Maurithuis Den Haag…

Ook de warme deken van uw aanraken, Is vereeuwigd in mijn hanenschrift. En ook de blijde noot van uw blik, Staat in mijn eeuwigheid gegrift. Terwijl ik schrijf, schrijdt de tijd, Traag voort richting een weerzien, Raakt mijn hart langzaam weer vol, Van opwinding en liefde bovendien.…

Op de foto, in een wissellijstje hangt hij, vereeuwigd, bij ons thuis.…

zal snel de oude worden Maar nu ben je er voor honderd procent En wil ik je op deze manier laten lezen Dat ik weet dat je er voor me bent Mooie vriendin, ik hou van jou Hoeveel is bijna niet te zeggen Maar je voelt het des te meer Wij hoeven dat niet uit te leggen Deze is voor jou, en jou alleen Met hart en ziel geschreven Woorden vereeuwigd…

ik start de motor plankgas de snelweg op sigaret aansteken blikje energy drink open gedaan op naar ons gedenkteken 800 kilometer snelweg te gaan dan ben ik bij het bankje waar wij met verf vereeuwigd staan daar in Oostenrijk was onze liefde voordat het ophield te bestaan aan het eind van de dijk die de Bodensee inloopt komen herinneringen…

Hij is vereeuwigd in het grote, antracietgrijze standbeeld aan het Wilhelminapark dat uitbeeldt hoe hij vol mededogen een hand legt op het hoofd van een van zijn Surinaamse protegés.…

Ik las je in Aztekenassen wandelde over besneeuwde passen in het Andesberggebied jij was mijn griet in poncho je donkere lach vereeuwigd in de kinderen die je bracht jij was de tijd als zand in eeuwig golvende woestijnen de piramides lagen zuiver op de lijnen die ik in de verre ruimte zag daar vond ons nageslacht een dood die leven…

De plooien en welvingen van zijn lange, grijze gewaad omsluiten zijn indrukwekkende lichaam dat vereeuwigd wordt door het genoemde beeld. Dit houdt de herinnering levend aan de man met de ongetwijfeld enorme verdiensten voor de hoe dan ook verpauperde en onderontwikkelde stad en haar bevolking, voor mijn geboortestad.…