Alle inzendingen over Versleten adeldom

(voor Gerard de Nerval) Misschien had iemand op tijd het knellende touw kunnen lossnijden, zijn walgelijke wanhoop vertroosten, zijn onuitroeibare somberheid verlichten. Maar hij was er de man niet naar om een escape in te lassen, daar was hij te clever voor, te zeer geraakt, te diep verzonken in de spookmoerassen van de verstikkende waanzin.…

Ongekende pijn terroriseerde hem, ontoelaatbare, niet in te dammen pijn, de term: sterven van de pijn ging echter niet op, hij bleef leven elke dag een kwelling van ongekende omvang. Hij werd er niet vrolijker door, neen, hij werd in tegenstelling tot de vrolijke vrijbuiter die hij altijd was een norse dwarse kerel die zijn grieven botvierde op ‘wie…

Een kopvod is een versleten hoofddoek. Daar zou eigenlijk belasting over berekend moeten worden, dat is toch geen gezicht !…

van oud naar nieuw als de cyclische aard van de ouroboros, een slang die in zijn eigen staart bijt en zijn oude versleten huid achter zich laat. ik wens u allen een oogverblindend 2010…

De volgende dag lag het tot op de draad versleten vloerkleed bij het grofvuil.…

Met een zachtheid van een innerlijke vrede , stof je het stof af van jouw energetische reis-botten en sluit weer een hoofdstukje af uit het oude versleten vergeelde dagboek....…

Als een adellijk dier leef ik in dit prachtige kasteel. Toch ben ik nu een aftandse kater. Ja, ik mag altijd op een zijden kussen liggen. Lakeien en dienaren geven mij het allerlekkerste eten. Ik hoef de hele dag maar te spinnen en te luieren. Mijn meester, die ik ooit de markies van Carabas noemde, verwent me meer dan goed is. Andere katten benijden…

De dag gebiedt werk, een wekker mekkert opstaan, je moet er op uit, de jaren hebben je versleten. Ik dans het koord, heen en weer, uiteindelijk boeit het mij niet meer.…

Hij rolde haar op de zij, zich vergapend aan de vertoning en zijn lippen verkenden de meest verborgen vouw. Er ging een siddering door haar. Nu knoopte hij zijn broek los en slingerde zijn hemd weg. Hij liet zijn spieren gelden die gevormd waren door te zwoegen in de dokken. Viel hij in de smaak? Hij wou dat zij zich nu op hem zou storten. Hij was geen…

Ze spreidde zijn armen, zette hem klem met de knieën. Hij keek terug. Het sponzig, verleten kleed knelde en sloot hoog aan, maar was achteraan diep en ovaal uitgesneden tot onder de schouderbladen. “Help me” zei ze en dwong zijn hand naar het lipje van de rits maar weerde hem dan weer af. Ze stak haar wijsvinger op als een zure, verbeten juf die tot…

Ze leidde hem over de drempel van een ruim huis met een smeulende haard, een varen op een eiken wandtafel, rode gordijnen, een versleten parket. Er hing een spiegel aan een ketting in het midden, een windorgel tegen het raam. Ze liet de spiegel tollen en zette het raam open.…

Het cliché, het grootste cliché, het alom gedebiteerde en haast versleten woord "veiligheid" is niet meer van toepassing. De vogels zijn teruggekeerd; ze nestelen in de esdoorn voor mijn venster. Hun geluidjes in de vroege morgen duiden op een nieuw seizoen. Nederlanders zijn niet bang; de bussen en treinen zijn druk bevolkt…

We droegen papieren lampionnen en we zongen een voor de gelegenheid vervaardigd, toepasselijk lied: ¨Driekoningen, driekoningen geef me een nieuwe hoed mijn oude is versleten mijn moeder mag het niet weten mijn vader heeft het geld op de toonbank uitgeteld¨ De buurtbewoners waren steeds vrijgevig en ze schonken veel snoep en als we geluk…

En zo raakte de tas tenslotte versleten na zes leerjaren, zoals alles versleten raakt en haar charmes verliest. Haar trouwe dienst en de herinnering aan Haar, die haar mij eens schonk, zal ik nooit vergeten......…

Tenslotte moest de tas het noodlot ondergaan dat ze versleet en haar last niet meer kon dragen.…

De staketsels van de "gekandelaberde" bomen staan voor de deur die ondanks alles in het nieuwe seizoen enige bloei tonen en waar kennelijk het mij zo vreemde en onbekende geluk opbloeide als het huwelijk nog altijd floreerde en niet versleten was of teloor was gegaan. Ik sprak mevrouw aan in de supermarkt.…

Er zijn ook mensen die van mening zijn dat juist in deze werken de adeldom en verfijning in artistieke expressie tot grote hoogte worden opgestuwd. Ik behoor niet tot hen. Ondanks een aantal geniale momenten in de Negende ben ik van mening dat deze het niet haalt bij het artistieke niveau van de voorafgaade acht.…

", vanzelfsprekend naast de andere, welhaast versleten clichés "veilig" en "kwetsbaar" die men zeer geregeld in de mond neemt..... Een kop koffie is nog wel verkrijgbaar in het anders zo drukbezette restaurant, maar je naam wordt genoteerd en deze keer wordt het voor mij een kop warme chocomel!…

Ik zit daar dan, in mijn oude versleten jas, wetend dat ik de volgende dag zal sterven, op het bankje in het park, helemaal alleen. Dus als iemand dit leest, vergeet me dan maar snel.…

Tot ik me realiseer, dat als iemand me zo zou zien liggen, ik op z'n minst voor "vreemd" zou worden versleten. En "vreemd" zijn binnen dat onzichtbare netwerk van grote mensen conventies, dat gaat niet. Bovendien, wat doet het er in de grote mensen wereld toe, of sneeuwklokjes wel of niet klingelen ... ?…

Het veertigjarige, versleten huwelijk waarvan de trouwfoto getuigt, sleept zich nog steeds voort en een zeer bescheiden bibliotheekje schijnt geestelijke armoede aan te duiden Aan mij is de edele maar stompzinnige taak toevertrouwd een verslag van deze bijeenkomst te vervaardigen.....…

(voor Jean-Pierre Duprey (1930 - 1959)) Je bent geboren op 1 januari 1930 in Rouen. Op jouw vijftiende schreef je jouw eerste gedichten. Op uitnodiging van André Breton ging je in 1948 naar Parijs, waar je lid van de surrealistische beweging werd. Breton was geraakt door de doodse duisternis en de beeldtaal van jouw poëzie. Hij dacht in elke tekst…

Met de blauw-dooraderde handen neemt ze het tablet witte chocolade aan en stopt ze het haastig in het aandoenlijke, versleten handtasje, gekocht in een kringloopzaak, als wil ze er een wintervoorraad mee aanleggen.…

De rouwkaart die ik aantrof in mijn postvakje trof me als een bliksemflits In die verre, onbestemde contreien hadden dus neef en nichten al die lange, lange jaren hun levens voortgezet, terwijl talloze lotgevallen, beslommeringen en wederwaardigheden zich aan mij voltrokken hadden Ze hadden wellicht in een oud, versleten adressenboekje mijn naam…

Tijdens heldere momenten pakt de violist zijn versleten oude kist en probeert hem onzeker van zijn sluiting te ontdoen. Het lukt……! Jouw viool die drie snaren telt. Als automatisch draai je de snaren om ze feilloos te stemmen. Ik zie dat jouw handen trillen. Er knapt nog een snaar.…

In die tijd gingen we geschminkt en verkleed als koning langs de deuren en zongen we daarbij een lied: "Driekoningen, driekoningen, geef me een nieuwe hoed, mijn oude is versleten" enzovoorts. De goedgunstige en mededogende buurtbewoners schrokken er dan niet voor terug ons, kinderen nog, wat snoep of wat centen te schenken.…

Boeken, kleding en afgetrapte schoenen wachten geduldig op een nieuwe eigenaar en men treft ergens achterin de zaak op een plank een doos aan met het etiket: "herenonderbroeken" erop alsmede een doos met aftandse, versleten beha"s. Als men het daarvan moet hebben, is men wel ver gezonken......…

In mijn versleten adressenboekje had ik hun namen en telefoonnummer al jaren geleden neergekrabbeld naast de namen van de trouwelozen die ik door heb moeten strepen en na al die lange jaren waren ze naar me toe gekomen alsof het leven mij hen moest schenken; zij die zich bleken te ontpoppen als mijn nieuwe vrienden.…

Men leeft dan voortdurend in angst om af te gaan, of voor kinderachtig te worden versleten. Wat nou juist datgene is wat een mens zijn charme verleent, is een beetje gekkigheid. Wat alleen kan als we gehoor durven geven aan de logica van ons hart.…

Waar gelopen, de vloer zelf versleten, van de vicieuze cirkel, die maar op bleef doemen, telkens wanneer ik weer besloot de verkeerde keuzes te maken. Ik voelde me gevangen in mijn eigen zwartgallige gedachtengang. Immers, er was niemand geweest, die mij had gevraagd om te vertrekken van de plek, waar God me had gebracht.…