Alle inzendingen over Verstok

(voor Sint Marthe Robin (1902 - 1981)) Je bent geboren op 13 maart 1902 in Chateauneuf de Galaure. Je ouders kregen zes kinderen en jij was de jongste. Je vader Jozef Robin was een vriendelijke boer, die enkel op hoogtijdagen naar de mis ging. Overigens was hij niet je biologische vader. Je moeder Amelie-Celeste Chosson was gelukkig als moeder en…

En 'k dwaal, een blinde hond gelijk, door dralige lente-roken, mijn hart van alle liefden rijk, mijn hart van liefde verstoken.…

kwam tegen en over niet eerder zo uitgesproken dacht ik, van enig gevoel verstoken, dit is het, tot zover verdraaid, dit is mijn site want met speels gemak zet ik hak na hak ik heb allang door dat men gaat voor een welluidende titel voor aanschrijvend gekietel steek een woord steek de moord zeg nou zelf dit is toch ongehoord !…

Ik ben de minste en de eenzaamste van alle mensen, verstoken van liefde en vriendschap, en in dat opzicht nog veel minder dan de meest onvolkomene onder de dieren. Toch ben ook ik gemaakt om de onsterfelijke Schoonheid te begrijpen en te ervaren! O! Godin! heb medelijden met mijn droefheid en mijn waanzin!…

Los van het feit, dat je er koud en geïsoleert zit, blijf je ook verstoken van elke vorm van inspiratie voor een nieuwe inzending. Nu geef ik grif toe, dat inspiratie, bezieling en passie niet mijn sterkste eigenschappen zijn of zijn geweest, maar in een bescheiden vorm was er tot nu toe altijd wel iets van dien aard aanwezig.…

zo stil was je nooit als in de blankhouten kist verstoken van elk levensteken nog net herkenbaar alsof er iets is weggegrist waarop je niet raakt uitgekeken verbleekt tot marmer bekende trekken uitgewist elke kans op terugkeer geweken onomkeerbaar dood alsof God zich heeft vergist en je zo weer zult gaan spreken…

Wat een genot Enkel nog Nederlands op straat Prachtig uitgesproken Pure poëzie Iedereen het ABN onder de knie Niemand van de dichtkunst verstoken Als iedereen straks Nederlands praat Komt de volgende stap aan bod Iedereen moet lachen Enkel nog vriendelijke mensen op straat Een prachtige glimlach, witte tanden Puur geluk…

Dat van dat kristalheldere water, dat zo rijk flonkert in de ochtendzon, maar verstoken blijft vis, omdat erin leven onmogelijk is. Dat van die mensen die zoveel praten, maar zo weinig zeggen. Wat zijn ze van plan? Dat wat mijn zintuigen lijken waar te nemen, maar wat niet is. Dat is wat ik bedoel! Gezond verstand?…

Van ware liefde verstoken, liefde die nooit verdween...…

Dat van dat kristalheldere water, dat zo rijk flonkert in de ochtendzon, maar verstoken blijft vis, omdat erin leven onmogelijk is. Dat van die mensen die zoveel praten, maar zo weinig zeggen. Wat zijn ze van plan? Dat van zo maar moeten geloven in iemands blauwe ogen. Op gezond verstand weet ik het niet hoor. Dat is wat ik bedoel!…

Ik voel me vaak leeg verstoken van woorden ik wil zoveel zeggen en mezelf doen geloven dat mijn hart echt zo groot is als soms mensen beweren en dat in mijn droeve ogen blije dromen leven Ik voel me vaak zwellen gestoken door woorden ik kan zoveel zeggen maar wie zou geloven dat een hart echt zo groot is als soms mensen beweren en dat…

’t Winterkoninkje heeft een klein bedrijf Helemaal is hij erin gedoken Van luxe was hij lang verstoken Voor zijn groen en zacht verblijf Met zijn smal en hitsig lijf In een bruin verenpak gestoken Zijn oogjes fris ontloken Zoekt hij wormen voor zijn wijf Hoe komt hij deze winter door?…

als een geschrift verstoken achter woorden die wachten op morgen, ontgaan aan het nu. Verder dan de vriendschap lag onze liefde niet; Alleen geduldig dralen aan de waterput in de veranda. De grote vreugde niet gekend, het minnen nog niet gewend morgen mischien Christine...…

Van alles is ze verstoken, eenzaamheid wacht haar thuis. In de verte nog dendert de trein, en de klok tikt maar door. wetend dat ze eenzaam zal zijn, verlaat ze als laatste het spoor.…

Mantasca saliber stille vallei verstoken van water gapende kloven adem je stof in longen, die smachten overheersend een rots zuchtend onder genadeloze zon Nisolgar paflar tintelende oase kameleonachtig groen vertedert in hunkering naar beroering, die rimpeling veroorzaakt dorstlessende verzuchting Malata tunka gegeven heerlijkheid…

Gelijk religie is liefde een uitvinding van de mens, verstoken van enige ratio. Liefde is een chemische reactie, iets met feromonen, tegenwoordig vervangen door luchtjes uit rollers, sticks, arty flesjes en spuitbussen.…

neuriënd geklater van zwoel stromend water vol van al, dat ons te goede was Vandaag behaag ik je tijdens het tortelen der duiven Bij het zingen van de wind dat speels de kragen vindt en het ruisend riet doet wuiven Vandaag vraag ik je Laten wij alleen samen zijn Geef de dagen terug aan morgen en houdt gisteren strak verborgen ver verstoken…

afgebroken de gevel is niet meer om aan te zien het wemelt er op zolder van de spoken het huis waarin ik woon wordt afgebroken ik vraag me af waaraan ik dit verdien zie op tegen het ongemak van dien het huis waarin ik woon wordt afgebroken de gevel is niet meer om aan te zien ze gunnen me nog even tijd misschien ik wil de laatste houtblokken verstoken…

ogenschijnlijk heel godsdienstig ingetogen en bezield lag de slechtaard op de kerkvloer voor het kruisbeeld neergeknield hij was van geloof verstoken en het was slechts voor de schijn dat hij voor het oog der mensen zeer godsdienstig wilde zijn het reeds eeuwenoude kruisbeeld was van eikenhout gemaakt maar door houtworm en de eeuwen iets…

Geslaagd zijn in het leven Gaf jou geen voldoening meer Je miste de zin, het diepere En de blijheid van weleer Nu ben je in dat schemerland Van helder licht verstoken Schaduwen spelen hun spel En gedachten blijven spoken De verte vangt de blik Van je starre stille ogen De vreugde is vervaagd Door leegte opgezogen Van droomstof geweven…

Nu, van kind en kraai verstoken, doet Thijs zijn vaders werk. Hij graaft en ruimt de knoken, dat houdt hem fit en sterk.…

ik heb vandaag de ooievaar gesproken hij keek me overdreven vrolijk aan en zei me hoe het met de stad zal gaan we blijven hier van voorspoed niet verstoken de burcht van droefenis wordt afgebroken met kwel en kommer is het dan gedaan er is geen club die ADO kan verslaan dus nóóóóit meer zien we degradatiespoken de eiber bleek een ware optimist…

Huize Fred is dit jaar voor het eerst verstoken van heidense rituelen, van religieuze intriges en commercie. Dat voelt als een bevrijding, niets mis mee.…

Deez’ schone schijn, flatterend ideaal Teniet gedaan, geknakt is dit reliek Verstoken van haar schijn, haar pracht en praal Zo dor en droog, zo doods welhaast, of ziek Staat nu de roos, waarheid blijkt aartsrivaal Doch pleng geen traan. Dit is geen romantiek!…

De beul, die bloosde, bleef van vuur verstoken. De ramptoeristen werden ongeduldig, doordat het leedvermaak hun werd onthouden. De beul was in hun ogen onzorgvuldig. Toch zagen zij een aangestoken vrouw. De uitgejouwde beul was snipverkouden en daardoor vatte zij geen vlam, maar kou.…

Van contact is geen sprake, ik blijf dus verstoken, er maalt in mijn hoofd dus maar één woord: VERBINDING VERBROKEN!…

Deze lag daar zomaar als een door achteloosheid of verwaarlozing achtergelaten kind, als een baby die om onduidelijke redenen verstoken was van de onontbeerlijke zorg van een vader en moeder.…

Slepend gaan zijn passen over het zanderige pad de winterse schoonheid van het bos kan hem zelfs vandaag niet meer bekoren schouders iets opgetrokken het hoofd naar beneden beide handen in de zakken maar verstoken van warmte gaan zijn stappen trager en trager niemand die hem wijst op de kleurrijke paddenstoelen half verscholen achter…

omroepwagen Een wagen waar de verf van afbladt De eerste voorstelling is geen groot succes Veertig mensen slechts aanschouwen deze show Het einde is in zicht - het circus op de fles Het weinige geld wordt onder de artiesten verdeeld Voor hemzelf blijft er geen rode cent over Enkel dat ene, altijd wederkerende, angstbeeld De banken blijven verstoken…

Hebben lasteraars verstoken, - Doelloos of wel overwogen - Achterklap van mij gesproken? Dat is hunne zaak; Zo maar steeds die praatjes mogen Praatjes blijven door mijn pogen, Dat ik al hun praat tot logen En laster maak. Ach, de haters, die mij haatten, Die mij heimlijk tegenstonden, Kan ik anders dan hen laten In hun droeve staat?…