Alle inzendingen over Verwarring

In een sluier van verwarring Omgeven door diepe pijn Verlies ik al mijn vertrouwen Het is een groot afscheidsfestijn In ogenschouw genomen Dat deze vriendschap was Ruw verstoord uit de illusie Zie ik je werkelijkheid pas Hoe moet ik ooit weer in iemand geloven Mijn naïviteit is ernstig vervuild En mijn openheid zal steeds meer doven Ik…

verwarring als een donkere gloed dat ik zachtjes inadem en wat langzaam mijn ogen vult verwarring wat mijn mond instroomd mijn tong laat spreken zonder taal taal die vol leegte is verwarring als een benauwde warmte wat lichamen laat zweten dat dorst laat drinken drinken zonder verkoeling verwarring als een dichte mist waarin te…

Er woonde een man in Leeuwarden, die alles met alles verwarde. In plaats van met pook, (zo hoort het toch ook?) sloeg hij steeds zijn vrouw met de garde.…

Na het laatste sms-je van mijn kant dacht ik nu kan ik mijn gevoelens afsluiten. Wat zakte ik vorig weekend door de mand en wat begon mijn hart te koken en te fluiten. Wat was jij doortrapt en funest voor mij. Je wist dat het niet klikte en dat het voorbij was, maar bij Bob's kwam je weer verleidelijk dichtbij. Ondanks alles was ik onder het…

Ik dacht dat jij het was naast mij, bij het ontwaken maar je was het niet. Wie dan was het die mij vannacht zo intens genieten liet ?…

Jij komt op als duivel uit een doosje teer en roze *Harig Wilgeroosje* Verwarrende gelijkenis waarvoor ik je roem sierlijk bloeiende *Dagkoekoeksbloem*…

Wat je voelen wilt en niet horen kan zal je ervaren en toch bedoelen. Dat wat je ziet kan wel eens anders zijn dan dat het lijkt of blijkt te zijn.…

Tijd waait door het open raam naar binnen, wervelt om de sputterende kaarsen en vlijt zich neer voor de smeulende sintels in de haard. De onberispelijk geklede man in de lederen fauteuil haalt een hand door zijn grijze haar en knijpt zijn ogen toe in een poging om nu en verleden te ontwarren.…

Het weer is zo vreemd, zo wisselend, zo onvoorspelbaar. Je zult maar bij de weersvoorspellingen werken. Nu kun je natuurlijk voorspellen dat het zal regenen, hagelen en dat de zon zal gaan schijnen. Dan heb je altijd een goede kans dat de weersvoorspellingen kloppen. Vanmiddag heb ik al 2 hagelbuien voorbij zien komen, die gevolgd werden door een…

Ik begin steeds meer te lijden aan persoonlijkheidsverlies in deze opdringerige, lawaaierige, reclame-volle, dwaas-snelle, overspannen-arbeidzame, door techniek beheerste, opgevoerde nepsamenleving. Ik raak besmet door het virus van de collectieve identiteitsstoornis. Vele krachten dwingen ons om gelijk te zijn aan de de massa, om identiek te leven…

Gevoelens, als zwiepende aren in een dolle wind, die kilte geeft, en striemend het masker losweekt dat me heel houdt. Jouw stilte echoot luid in de tunnel naar mijn ziel door jou gegraven, die dag, dat je door je aanraking mijn vijver rimpelde en me stuurloos achterliet. Wat vrees ik het meest, wind of wind-stilte?…

Uit chaos ontsprong ooit leven door de godheid Kronos zelf gesmeed met een onheilspellend kosmisch beven dat sidderen, schroeien, splijten deed en Gaia kiemde, ragfijn in ’t land geweven ’t gras rond de zee rond de plas rond ‘t meer Aldaar kniel ik neer, zo roekeloos want geheel verblind zo zoet toch zilt zo onbemind Zie mij nu in…

Machteloos zie ik toe hoe jij je te pletter drinkt. Eén woord is genoeg ik weet hoe de fles klinkt. Je vlucht maakt me ongerust. Dooréén geklutste brij van gevoelens in mij. De meester neemt een lege stoel en plaatst elk gevoel. Nu ervaar ik, wat jij koos maakt mij ontzettend boos. Voor het eerst beleef ik hoeveel ik om je…

de wind lag stil in lauwe lucht terwijl ik kuierde naar jouw gesloten graf ik rook de geur van rozen nog die ik had neergelegd in 't dunne twijgenhout een bloeipartij waarvan ik dacht de vlinders vliegen lang genoeg wie zou me storen daar waar de verwarmde bloem zo roerloos lag op jouw gezicht de schemering bedroog de avond viel…

een zacht gevoel overdondert wanneer ik even in gedachten zweef door de koelte van een lentebries lijkt mijn geest voor jou gevangen dolend als een lamme zak dwaal ik in een doolhof rond maar kan jou nergens vinden mijn hart verandert in een tranendal…

Blind voor mezelf waar anderen duidelijk zien hopeloos verloren met de uitweg in zicht doof voor mezelf waar anderen kunnen luisteren proberend te vluchten van hier naar hier gevoelloos voor mezelf waar anderen me raken rotsvast gevangen in een open veld…

Wat voelt als kale zachtheid blijkt een brok verdriet, intens verdiept als meteoor gehard. Binnen bonkt een grijze herinnering als holle echo doorheen een blakende stilte. Rusteloos stroomt het als vergeten door gletsjers van verleden sterft een duizend doden op het schrift van het gemiste lot.…

Als ik eens zeker wist wat jij nu dacht zou ik dan zeker zijn van wat jij bij mij in beweging bracht Is het schijn of is het echt wat doet mij aan jou denken dit gevoel, ik vecht Met mijn ogen of dicht het maakt geen verschil ik zie je niet maar voel het wel de vraag is of ik het wil Je maakt me bang soms, een beetje maar. wat…

Als ik eens zeker wist wat jij nu dacht zou ik dan zeker zijn van wat jij bij mij in beweging bracht Is het schijn of is het echt wat doet mij aan jou denken dit gevoel, ik vecht Met mijn ogen of dicht het maakt geen verschil ik zie je niet maar voel het wel de vraag is of ik het wil Je maakt me bang soms, een beetje maar. wat…

De onwetenheid, slaat toe in mijn hoofd. Ik raak in de war, doe de dingen fout. Alles gaat mis. Mijn hele leven, staat op z'n kop. Wat ik zeggen moet, weet ik niet. Met wie ik om moet gaan, weet ik niet. Liefde, verlangen, stress, alles raakt gemengd. Wat wat is, weet ik niet meer. Bij mij is alles één grote hoop.…

meestal verwarrend tussen waken en slapen complete verhalen heel veel mensen oude bekenden tussen waken en slapen enge situaties fijne momenten niet te programmeren dromen even ontsnapping uit de werkelijkheid soms vertederend soms verklarend ... meestal verwarrend…

Wat schiet ik ermee op om steeds te vragen naar de onbekende wegen over de rand ik val liever eerder dan dat ik daar strand het was mij nog nooit tot zover te dragen Wat schiet ik ermee op om steeds weer te pogen mezelf toe te staan om iemand lief te hebben ik verstrik me toch steeds in de vele webben en zal wel nooit helemaal begrijpen mogen…

De rust is weergekeerd Emoties vervagen Maar het verlangen blijft Om je iets te vragen Naar jouw gevoel van liefde Nu en van toen, die nacht Ik heb je alles gegeven En nog meer aan je gedacht Nu lijkt het zover weg Die intensiteit van toen Ik zou je graag ik je ogen kijken Of deze woorden iets met je doen Maar afstand houden is jouw…

Meedere gezichten Allemaal met een blik vol angst Meerdere gedachten Door de war Blij of niet Voel je het wel Leven of gewoon lopen Hoe kon het zo zijn gelopen ? Zag je het niet Wilde je het niet zien Wanneer overheerst de angst de schaamte of beter , het geluk Het lijkt die kant op te lopen maar of je het lopen voelt Ik hoop dat ik dat…

Dingen schijnen te gebeuren soms bewust soms totaal verrassend. Je wilt niet weten hoe het gekomen is of eigenlijk toch wel. Het is een vorm van genieten maar verward je ook je voelt liefde. Tijdloos is deze ervaring kriebels in je lijf verliefd op het leven.…

Verwarring, de hete zomer is een tol, de koele bomen het water langs mijn slapen. Vrouwen, nixen roepend uit stille vijvers, de lelies van hun ogen blinden blinkend wit. Vrouwen, elfen zingend doorheen loverruisen, duizelen me zoetelings ten val. Verwarring, speelbal van de hete zomer.…

De argumenten van anderen brengen mij nog steeds in verwarring. Als ik alleen ben is er niets aan de hand. Dan weet ik wat ik wel en wat ik niet wil en hoef ik geen keuzes te maken.…

Nadat ik jarenlang het gevoel heb gehad onbelangrijk te zijn en onzichtbaar te moeten zijn, is dat een nogal verwarrende ontdekking. Vooral als er andere mannen in de buurt zijn, laat Meester duidelijk merken dat hij mij kent. Maar het voelt niet goed. Ik vind zijn aandacht niet prettig.…

ik heb je jeugd gezien foto’s lachen onschuld maar uit de achtergrond lees ik je zorgen in die tijd ik heb je nooit benijd we gingen vaak naar zee het water prikte in je ogen je rende door de branding dook met golven mee uitdrijvend tot hun stranding zon weerkaatste in je blik een lichte veeg van schaduw waar ik verbazing zag keek…

als jij mijn geest zou zijn zou je verdrinken in het onbegrip van anderen zou de verwarring die zuiverheid zaait je overwoekeren en achterlaten als een verlept en verdroogd icoon geslachtofferd door het onkruid dat zich mens noemt als jij mijn geest zou zijn zou de zuiverheid verwarring zaaien in jou…