Alle inzendingen over Wachten op de Barbar

De zuid-afrikaanse schrijver Coetzee kreeg de Nobelprijs voor de Literatuur in 2003 en als je aan "Wachten op de Barbaren" begint, zal je het zo snel mogelijk willen uitlezen. Al was het maar om dat akelige kippevel weer van je armen te krijgen, want eigenlijk is dit boek ook niet te beschrijven zonder het gebruik van superlatieven.…

En waarschijnlijk zijn we, onderhuids, zelf barbaren. Barbaren zijn zo dichtbij, dat we ze niet kunnen uitroeien zonder onszelf uit te roeien. Het enige wat ze buiten houdt is de beschaving. En dat geldt niet alleen voor Sint Maarten, maar ook voor Europa, voor Nederland, voor ons dorp. De mensen op Sint Maarten wilden geen barbaren worden.…

We wachten af. Het is inmiddels woensdag, wederom stuur ik een berichtje naar de verzender om te vragen of ze al iets meer weet?…

Hij kreeg een steek in zijn hart. Hij realiseerde zich dat hij nooit met hart en ziel van een vrouw gehouden had, en dat er juist altijd van hem was gehouden. Dat was natuurlijk de reden dat hij zo weinig verstand had van liefde en van vrouwen.…

Volgzame mensen geloven dat ze niet kunnen verdwalen als ze hun leiders en idolen maar blijven volgen en niet zelf naar de juiste weg zoeken.…

Zij was getrouwd met een man die Barbar heette. Mellie was mager, vinnig en hield niet zo van koken. Dat vond Barbar niet zo leuk. Maar toch hield hij van haar. Zij leefden in een klein dorpje. Niks was daar echt leuk, warm of gezellig. Nee, zij leefden daar in bittere armoede, van niks was er genoeg.…

Haar zwanehals Haar trots gezoem Haar pirouette in de cel Tot zover het sprookje Zo staat ze doofstom te staren Gewenteld in verveling Gehecht aan haar gril Gewend te wachten op barbaren Zo oefent ze zich in vergeten Haar eigen tepels strelend Op pantoffels van wol Teennagels die naar binnen groeien Zweetkringen rond de oksels…

We wonen in Romeinse en barbaarse steden waar het paleis van wellust mij verder duwt naar een punt achter het verleden maar tegendraadsheid komma’s spuwt Laat mij hier mijn dromen dromen tussen het wit van de volle maan over de bloemen en de bomen bomen niet doelloos sterven maar verder gaan Als penseelstreken zijn jouw blikken over het…

Wat kan ik zeggen - is niet alles al gezegd van hoop en vreugde, lente en gedicht en ook van 't wachten op een nieuw bericht waarin de liefste heel zijn liefde heeft gelegd? Maar plots schijnt weer de zon boven de bomen en weet mijn hart dat 't voorjaar zal gaan komen.…

Zonder twijfel is een mens een steen die niet wil blijven liggen wachten op wat komen gaat.…

Wachten op eenzame momenten en vragen naar gezichten die mij nieuwsgierig fluisteren dat ik niet verdwijn zolang ik mijn spiegelbeeld niets vergeef en vraag waarom hij niet op mij wil lijken…

Lijden is een gezicht dat niets vraagt en niet op antwoorden wacht die alleen op woorden lijken.…

Een rij wachtende Nederlanders is over het algemeen breder dan lang.…

Er was eens een boertje in Drachten Die kleumend op de bus stond te wachten Hij zei:"Waar blijft die bus nou Ik verrek van de kou Een beste borrel zou het wachten verzachten!…

ik lig daar in de stilte wachtend op jou komend met de rug van je hand strelend en je lippen kussend mijn lichaam wacht op jou die niet komen zal…

Haar ogen zijn de dromen vergeten die haar lieten wachten en denken over de liefde die haar niets ontnemen zou wat momenten beloofden die ze volgde tot ook de tijd haar niets meer wilde beloven dan woorden die haar nog steeds laten wachten.…

De deur lijkt een muur van mijn gedachten die me dwingen te sluiten wat ik zonder woorden niet begrijp als ze weer droevig kijkt en vraagt waarom ik zo makkelijk zwijg en haar weer zonder een sleutel laat wachten…

Mijn wachten is beloond.…

Een rij wachtende Nederlanders is over het algemeen breder dan lang.…

Zittend, wachtend op je beurt, wachten tot het kind van schoolkamp terug komt, de week duurde lang. Zittend wachtend op de uitslagen van diverse onderzoeken, zal het wel - zal het niet, zal het wel, zal het....niet? Zittend, wachtend, zittend afwachtend aan de oever van de rivier, kabbelend water.…

Tussen twee Barbaren.…

psychopaten zonder geweten beesten met een baard deze barbaarse gedrochten zijn het mens-zijn niet waard!…

Elke spriet, haast barbaars, beknabbeld door een hele zwerm, die opvliegt in de morgenwind; alleen nog leegte nu, zo kil...…

Melden om vijf uur cel in kil organisme dreigend zelfverlies Het wachten op niets niets gaat geluidend voorbij tv speelt voor niets oud kerstnummer meldt leeg nieuws brekend lijntje tijdsbesef Het ziekenhuisbed mijn hand vindt slechts roestvrijstaal verlangend tastend…

wachten op de trein naar een provinciestad gedachten (plus en min) die evenwijdig in het spoortje lopen perronwind wars van richting koelt hoofd en huid en dan twee lichtjes in de verte als ogen - warm en open…

huid ik wil me laten gaan droomloos drijven zonder pijn blikken verzand in niet meer weten hoe koud en kil kan leven zijn hoe langzaam het vergeten mijn glimlach omhelst jouw zijn verwarmt de naakte sporen weer doen zeearmen pijn ik voel mij verzopen verloren het zuigen van jouw kracht de golven van immense pijn ik ga mee, toe nou wacht…

Maar goed, wachten dus. Ik heb het echt helemaal gehad voor vandaag. Ik wil nu naar huis en even nergens meer op te hoeven wachten. De telefoon gaat. Mijn man. “Liefje, ik kom wat later. Wil je even op me wachten met eten?” “Wachten? Wachten?” Ik gooi al mijn frustraties van de dag eruit. Hij moet er niet op wachten, zal ik maar zeggen.…

ik maak het liever laat dan nu; woorden worden - alles op zijn tijd - in dubbeltje op zijn kanten minuten gebord'uurd wat zullen we ... om diezelfde tijd nieuw leven in te blazen. moet hij dan eerst dood we vieren, w'eenentwintigen we zeveren, negeren de klok w'achten ik laat het liever laat dan nu…

Wachten doe ik, tot de kilte de lachende avond verjaagt en ik niet anders meer kan dan niet meer wachten.…

Alles duidt erop Alles is opgehelderd Behalve voor mij Nog altijd die onbeantwoorde vraag De onzekerheid Maar je weet, ik blijf wachten Voor altijd blijf ik wachten Op jouw... liefde De vraag lijkt onbeantwoord te blijven De onzekerheid is het slot van de fantasie Was de fantasie maar waarheid en andersom Maar de fantasie is de schaduw…