Alle inzendingen over Wijn

Welnu dan, vult driehonderd maal met wijn Uw diepste nap, en zwelgt. Groot is 't getal der smarten, dat der beekren klein. Ter wereld redt en rest U niets dan d'eeuwge dronkenschap.…

Wijn warmt van binnen. Kom, knaap, laadt de kruiken op d'armen. Het leven begon nog niet. Wij zullen 't beginnen. Tschau-Tschi was een treffelijk Dichter: hij heeft prachtig gezopen. Ook ik zal zulks dra doen. Heer Waard, ik wil u mijn paard verkopen en 't hem dadelijk nadoen.…

Heer Waard, gij keldert Uw wijn in buikige vaten. Ik bezit een fijnspitsigen dolk en een luit, die nog nimmer mij hebben verlaten. Muziek en wijn zijn een huwelijk; hen snoert een band, die niet breekt, zolang nog wat goud in de beurs en de dolk in de schede steekt. O - hé...…

Heel mijn leven wordt lied nu mijn droefnis verdrinkt in een paarlenden wijn, koel en oud. O geef mij slechts wijn, een sierlijke boot, een fluit - en een meisje bij tijden -. Dan maak ik mijn leven verrukkelijk groot en zal nimmer de goden benijden.…

Al 't goud der ontzaglijke zon ligt over ons uitgestort! Kom, drinken wij ons een kostlijke roes, want het leven, mijn vrienden, duurt kort. Drink. Maar laat als mijn zat lijf in slaap zinkt mij hier met mijn speeltuig alléén - en kéér, wanneer 'k met een verse zang in de armen weer wakker word.…

Op een eenzame nachtelijke bootvaart, sterft hij, vol wijns, de verdrinkingsdood. Maar de eeuwen blijven doorzingen van zijn lied.…

Nooit zult gij weder denzelfden wijn drinken Als hedenavond. Nooit breekt gij meer open Dezelfde vruchten. Al uw liefde en hopen Verzinken.…

je nipte aan je glas van rode wijn. met je glanzende ogen keek je naar je glas. je zat voor je heen te dromen al kijkend naar de wijn. je dronk er voorzichtig van al dromend van je glas rode wijn…

in een kamer met rook bedoezeld schrijf ik neer wat ik niet zeggen kan wijn en mezelf raken elkaar momentaan woorden gerangschikt tot een bereik van niets…

Er was bij de Vomar een fles blote voeten wijn in de aanbieding geweest, en die had ik mij meester gemaakt toen de laatste uren van het jaar begonnen te vorderen.…

geloven wat werd gezegd en beloofd Vele keren en vele mensen verwensen en te dromen over eten, warmte en drank voor een nacht geen symfonieen en kaarsen geen eenzaamheid in een rijkdom ook geen pijn om het ontbrekende, wanneer alles er is, dat veel beter is en mooier zal zijn nu blijkt dat gebrek aan muzen eenzaam en alleen is zonder Wijn…

vreemd hoe men herinnering wordt eerst komen de gaten waar je eerst nog kwaad om wordt dan de berusting het verleden roert zich schept zijn eigen heden zo lijkt het alsof je mooier wordt de dieperik verdiept jij klopt in mijn bloed beitelt plaatsen in mij een lichaam dat je zo goed kent rekt mij op jouw pijnbank uit…

Een blauwe glimlach op mijn gezicht De lege fles staat naast de bank Ik kan beter helemaal niet lachen Sacherijnig clowntje dat ik ben Mijn wangen hangen naar beneden…

En iets verderop in de beschrijving had men het over zwarte bessen aroma en de karakteristieke vuursteensmaak van sommige Bordeaux wijnen. Nu had ik altijd gedacht dat wijn gewoon naar druiven zou moeten ruiken en smaken, doch dat blijkt toch vaak wat anders te liggen.…

De wijn kwam van de druiven van haar tuin, de boerenkool uit de mijne. ‘Ik wacht nog op een passende gelegenheid’, antwoordde ik toen. ‘Onzin’, zei ze. ‘Gewoon die kurk eraf en opdrinken.’ Vier dagen geleden was dus zover. Hij was lekker. Bijzonder lekker, voor een wijn zonder verhaal.…

glas wijn in de hand tot hoog in de bomen, waarin al je dromen wonen Bemin de wijn zoals geliefden stralen onder rozengeur en maneschijn wat wijn al niet met een mensenleven doet het tovert een lach op je toet!…

Iedere wijn heeft zijn eigen smaak en verhaal. Je kunt er zoveel over leren. Er is geen wijn hetzelfde. Het blijft je interesseren. Wijn is een passie. Het is zuiver, heerlijk en rein. Misschien had je het al begrepen. Ik ben dus werkzaam in de wijn.…

De wijn wijst me de weg Schreeuwt me zachtjes toe Dat het er niet toe doet Het gaat je goed Het gaat je slecht Slechts het einde dat is echt…

karakter voelde temperamentvol door de pittige fermenten het is de wijn die hete dorsten lest, le Lanquedoc in glas en magen etst…

De Le velours des Collines rolt als een engel over de tong. En dan zachtjes slikken en je behoedzaam voorbereiden op die volgende slok, stokbroodje erbij, hapje, slokje, kaarslicht, praatje en genieten maar. Hmmmm!!!…

Ik ben gewoon om uit mijn bed te springen En ga dan ’s ochtends zorgeloos van start. Verheugd en vol verwachting klopt mijn hart, Want elke nieuwe dag brengt nieuwe dingen. Vandaag het laatste deel van Het Bureau En gisteren de Beaujolais Nouveau.…

Verberg diep in uw hart uw nog niet geheel zuivere liefde: het troebele sap van de druif wordt in het vat edele wijn.…

ik wist van jou maar iedereen belooft zijn trouw aan kerk en vaandels wat zo onschuldig leek bleek in realiteit jong hout in nieuwe takken jij zocht een stam om weer te enten ik wilde groen en druiven zonder krenten samen gisten we tot tafelwijn jij de grand-cru en ik gaf jou mijn laatste druppeltjes azijn…

Strenge prinsen, harde vorsten, Die met al te nauwe band Drukken op het ganse land, Doen het al in stukken borsten; Want een rijk van enkel dwang Duurt gemeenlijk niet te lang. ---------------------------------- * nog niet geheel gegist druivensap * droesem van de wijn…

Ook ik boog neer en kon niet vrolijk zijn, Maar toch droeg ik de vlam van heerlijk weten Met me en stroomde door 't bloed een verse wijn. En 'k dacht aan hen in wier vaneengereten Ziel hun wene' een eendre muziek deed zijn, En ik was stil - ik was mijzelf vergeten!…

Zij baarde drie kinderen op een dieet van kaarsvet, mousserende wijn en miljoenen kikkervisjes. Hij wordt achtenveertig. Zij negenendertig. Een jongetje van twaalf, een meisje van negen en een jongetje van zes. Haar borsten worden slapper, zijn buik dikker. Zij heeft cellulitis. Hij is kaal. De kaarsjes blijven tot de dood erop volgt.…

er was geen rode wijn om zomerzacht in weg te dromen buiten roffelde de regen zijn schoonmakende zegen kilte kroop langzaam omhoog maar in de verte streelde zonlicht vaag een lange lage regenboog ik heb je stem gehoord voelde toen je warme sferen het slechte weer en het gebrek aan wijn kan mij van heden af echt niet meer…

Wij zaten met ons vieren In de tuin van de sociëteit. 'Kijk, jongens!' riep Sand, 'wat passeert daar Een eeuwig knappe meid.' 'Ja,' zei Kaai, 'dat's een pracht van een meisje! Zo zijn er geen twaalf in 't land.' 'Ik hoor,' zuchtte Haas*, 'ze is in stilte Geëngageerd met een luitenant.' 'Wat mankeert je, Paal*?' riep Sand…

je druifde in mijn wijn voelde schraalheid op mijn lippen wat in groen begon moest rijpen in de hete zon ik wist je achter het centraal massief de kale bergen na de imposante bariérre leveren nu eindelijk de beste Corbiére jij weet van overleven de kale rots kon jou de kalk geven die je nodig had de scherpte van karaktervast…

ik wil je glooiend op een gele heuvel je perst weer zure druiven vergist je wijn en droesemt op de zielen in de fles je hebt jezelf weer weggezet in krochten die tochten van onderwereld en bedorven lucht je bent weer koning in het sprookje van eergisteren de appel heb je doorgeslikt nog ben je niet gestikt in schuld en boete als geile…