Alle inzendingen over Wild gezeik

En wild, nee dat heb ik ze nooit gezien, ik denk wel dat ze wild worden, als ze EN niet kunnen EN als ik daar zou staan met een bekeuring, maar tjonge wat zou IK binnenlopen!…

Eertste kamer, tweede kamer, oké. Ík geef de voorkeur aan kamer 100, want dáár kan ik alle behoeftes kwijt.…

De reiziger moet zoiets toch begrijpen: Die korte afstands plee is veel te duur! Men kan toch op een reis van nog geen uur Zijn billen toch wel even samenknijpen? En wie het niet meer houdt en gaat staan lekken, Die moet maar aan de hoge noodrem trekken.…

urenlang gezeik hij is veel te zout vandaag andijvieschotel…

Ik geloof soms echt dat niets er echt meer iets toedoet, dat het allemaal opvulling van de tijd is, geraaskal, waanzin, vermaak, zinloze capriolen, gepoch, gelurk, gezeik, gedartel, gedweep, gedoe, pesterij. De grootste pestkop is God! Die laat zich namelijk nooit zien! De Angsthaas!…

Ik kan er niet meer tegen Al die mensen, al dat gezeik Altijd maar beslissen wat ik moet En wat ik vind lijkt onbelangrijk Ik wil er wat van zeggen Maar ik weet niet zo goed hoe Ik weet niet hoe ik het moet brengen Maar ik bepaal zelf wel wat ik doe Je kunt me niet dwingen Ik zal nooit worden zoals jij ‘t Kan me ook niets meer schelen…

Gajes, onderkant van het gelijk Ondanks hun gezeik Rekent de kamer zich rijk Vijftig-plus wil best wel werken Ondanks politieke vlerken Die prediken voor eigen kerken Nederland, verloren land Binnenskamers verdedigt met hand en tand Doch de dijken breken, Regering wordt afgezeken De staat spoelt aan op het strand.…

Nooit laat de ranke hinde haar waakzaamheid verslappen want je zit zo in de hoek waar de vallen klappen…

die mij in wilde verwarring hebben gebracht.…

Kijk, er waren eens twee beren, van wie niemand vermoedde dat ze hem wel eens smeren konden. Dat rijmt niet, hoewel het aloude kinderversje zulks deed vermoeden, waar hebben we het dan over. We staan erbij, kijken ernaar, hebben niet in de gaten dat deze dieren over meer gaven beschikken dan we hen toestaan. Zijn wij soms bang dat ze hem werkelijk zullen…

Ze zegt: Houd op met dat gezeik. Dat had ze beter niet kunnen zeggen! Ik zal voorspellen dat ze doodgaat met veel pijn, voor straf. Ik wacht alleen nog even tot ik zelf weet hoe macaroni met ham en kaas moet. ------------------------------------------------ uit: 'Och ik elleboog me er wel doorheen', 1988.…

onder het mom van god er liever zelf een willen zijn hij sprak vanuit het standpunt van door ego’s verkarteld modernetijds gezeik: verwerven van individualiteit valt niet bandeloos te ontvluchten gevolgd door vervolgen op zijn eigen tijd, kwam hij plots tot wat hij redelijk vond: wie niet weg is, is gezien en dat ze hun plan ermee trekken…

Geen oorlog geen ruzie, geen gezeik, alleen ligt wat ik voor het zeggen heb, buiten mijn bereik. Als ik mocht laten weten, waar ik het niet eens mee ben, dan ben ik niet ineens meer iedereens fan. Als ik mocht schoppen tegen al die lui, die kwaad doen en fout zijn op elke denkbare manier, dan zou ik vloeken, maar dan wél op papier!…

Overtuigd van hun gelijk, maar dat ze nimmer konden krijgen vervelen ze mij met hun gezeik of hullen zich in drinkend zwijgen, van hun ego zo zelf vervuld dat geen weerwoord wordt geduld.…

het is me op gaan vallen dat wanneer een pruleet, amauteur een tijdje meedraait in `t gezeur `t veelal een eender toontje vat eerst raakt het ietwat overstuur en neemt geen opmerking voor lief verloren gaat het schrijfgerief de lol wordt lul, plezier, pleezuur dan volgt de omslag naar `t gezeik waar hij/zij eerst fel tegen was waar het…

Je huid hangt nogal slap Je hebt ook goeie kanten Die vallen hen niet op Ze blijven je maar pakken Kontakt is mep of schop Geluid bestaat uit schelden Verbaal doet nog meer pijn Met velen zijn het helden Alleen vaak iel en klein Ik heb wat moeten knokken In mijn Rotterdamse wijk Door de verhuistik van mijn moeder Op iedere school gezeik…

Of mischien toch dood Na jaren gezeik eindelijk onderweg Zo hard als ik kan, je weet nooit.…

Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik ben inmiddels overvoed door de dagelijkse informatie over vluchtelingen, die Europa en dan met name Duitsland binnen komen. Ik kan er geen enkele actuele informatie meer bij hebben, daar ik overbelast ben. Het loopt bij mij de spuigaten uit. Blijkbaar ben ik niet stressbestendig genoeg om al die shots van…

Nu is dat passé en loopt alles veel vlotter je tokkelt een boodschap en drukt op OK Zonder gezeik en zonder gestotter repliet ze ja of repliet ze nee. Maar na een paar Duvels laat ik me gaan, begin ik fanatiek te kijken en lonken. Naar piepjonge dingen die mij niet zien staan en met hun mobiel aan de toog zitten pronken.…

hij heeft een selectief geheugen kan maar één ding tegelijk verwart de waarheid met de leugen vindt "een goed gesprek" gezeik hij heeft zijn leven lang genomen gaf zich nooit echt helemaal bemint zijn vrouw slechts in zijn dromen spreekt nog steeds niet in haar taal hij heeft een hekel aan haar vragen denkt alleen nog aan de daad ziet…

Want wat krijg je dan: Gemier en gemeier, gezeik en gezeur. Zo doof als een kwartel, dement als een deur. Lekkende blazen, verzuurd tot het bot. Verbitterde dromen, met iedereen mot. Of misschien wordt ik net dat éne oude wijf, dat valselijk zingend het leven nog grijpt.…

Een Brits toneelgezelschap zoekt een lijk Om vierentwintig maal te figureren Wie stervend is kan heden reflecteren En ligt dan straks misschien als lijk te kijk De rol dient tot demythologiseren Van alle raadsels rond het dodenrijk Wie deze rol wil moet (néé, géén gezeik!)…

Ik heb niets aan te geven, behalve mijn genie.…

Dromen die ik nooit vertellen kon, liefde die niet van mij leek te zijn draaien rond in een wilde dans. En het doet pijn, het doet zo’n pijn! Mijn lichaam lijkt open te barsten van gevoelens van haat, genegenheid en wanhoop.…

groeit uitbundig en steekt overal de kop op, wild en ongeremd…

Ik loop op wilde voeten die vol krampen slapen gaan.…

Een rechtgeaarde Parisienne steekt nooit over op het zebrapad als het voetgangerslicht op groen staat. Een echte Parisienne beziet de stroom auto's en werpt zich ertussen in het volle besef van het risico dat ze neemt. Sterven voor de etalage van Paule Ka. Hemelse verrukking.…

Ik wilde dat ergens iemand op mij wachtte... dat is toch niet te veel gevraagd.…

Ik sta in wilde schoonheid. Sasja Janssen is geboren in 1968, ik weet niet waar. Momenteel woont en werkt ze in Amsterdam, ze is getrouwd en ze hebben samen een zoon. Ze studeerde Nederlandse taal- en letterkunde aan de universiteit van Amsterdam.…

één voor één breng ik de rozen, ik kus ze wakker uit hun droom alsof ik nooit heb liefgehad één voor één draag ik de blaadjes, ik strooi ze stamelend over jouw naam alsof ik nooit gefluisterd heb één voor één bewaar ik hun geur, ik droog ze ademloos in de wind alsof ik nooit gestreeld heb één voor één kleur ik mijn tranen rood…