Alle inzendingen over Zelfs mijn verdriet.

Sneeuw dwarrelend als ontelbare zachtwitte vlokken Ieder in eigen vorm binnen al haar gevormde pracht Glinsterend als sterren door de weerkaatsende lentezon Vallend ter aarde op de reeds verwarmde ondergrond Jij bent mijn prachtige langharige ster zonder lokken Soms diep getergd maar met ontembare levenskracht Zelfs pijnlijk verdriet overwonnen…

Zelfs mijn verdriet lacht om zichzelf, is hypocriet. Ik wou niet zijn zoals die vele teerbeminden maar die hun minnaars toch niet minden, die kuis en koel vereren lieten wie hen vereren wou met rozen en muziek. Ik wou een vrouw zijn met een Groot Gevoel.…

Het is alsof de monumentale boom een voornaam, aristocratisch en ondanks alles weldadig lijden, een moedig gedragen en wellicht zelfs geestverruimend verdriet, dat de grenzen van het hart openbreekt, wil symboliseren; zo lijkt het alsof de natuur ons een metafoor wil aanreiken; een troost, een bemoediging......…

Stilte in de straat stilte plakt op de muur op de glimmende steentjes in de stoel met de kussens op de marmeren tafel onder de autobanden zelfs stil is de vochtige volle maan de spaken van de fiets de druppel in de kolk de dichte jalouzieën de stilte geurt in geel en groen de stilte zoemt de stilte suist de stilte houdt de adem in…

Jij zult je mooiste medelijden delen met mijn liefste verdriet.…

Een traan een zoute traan van verdriet rolt over een wang Ook zonder de traan is het aanwezige verdriet voelbaar Het verdriet in de ogen Het verdriet in het hart Zelfs in een lach hoor je verdriet en de pijn is voelbaar Zelfs de niet gewonden zijn gewond Aangetast door het verdriet dat ongeneeslijk is…

Het beeld wordt gekneed in Liefde vervormd door verkrampte handen gesneden met het mes glijdt klei door vele lagen, dieper dan ooit raken kartels verstrengelde vingers in het zoeken naar elkaar daar waar woorden tekort schieten spreekt het lichaam nimmer gesproken taal…

Heb mij lange tijd niet zo gevoeld als nu, de warmte is weer terug in mij. Mijn liefde weet de weg weer, ik ben niet meer verdwaald. Heb lange tijd geen vleugels gehad, wist niet dat ik ze uit kon slaan, wist niet dat liefde in vrijheid kan bestaan, weet nu weer hoe ik vliegen kan. Heb lange tijd gezocht zonder bewust te zijn, niet bewust…

Wanneer je zachtjes in mijn onderlip bijt, siddert het verlangen naar meer door me heen. Wanneer je jouw handen om mijn gezicht heen vouwt, glijdt er een warm spoor door mijn lichaam heen. Wanneer je me vol passie zoent, wil ik meer van jou. Als je me optilt en naar bed toe draagt, voel ik me aantrekkelijk en sexy. Als je boven me ligt, voel…

Het liefst loop ik nu naar je toe en beroer je schouders, terwijl ik je zachtjes een kus in je nek geef. Het liefst loop ik nu naar je toe en knuffel je armen om me heen. Het liefst loop ik nu naar je toe terwijl je je omdraait en me vol liefde aankijkt. Het liefst was ik nu niet op het werk, het verlangen naar jou dichtbijheid is groot en…

En daar sta je dan half ontkleed bij je auto en ik zou graag wat langer willen kijken dan die ene korte blik. Maar doe het niet voel me niet op mijn gemak. Zie toch een stukje naakte huid en krijg het warm. De wind waait het haar langs je slapen en je legt uit hoe ik af moet slaan. Ik kijk alleen maar naar je ogen en laat de bal met de wind…

Sluimerend nog 's ochtendsvroeg kom jij zachtjes mijn gedachten binnenwandelen heel teder kus je me wakker en zegt nog even niets Mijn ogen houd ik nog even gesloten in de tijd tussen slapen en ontwaken droom ik van jou naast me en zeg nog even niets Tot het ontwaken dan echt begint weet ik jou in mijn gedachten denk ik aan jou en kruip…

zelfs met beide voeten op de aarde sta je in wankel evenwicht zelfs met voldoende eigenwaarde schrik je van een vreemd gezicht zelfs met vertrouwen in elkander weeg je ieder woord weer af zelfs met respect voor die ander schend je telkens weer zijn graf zelfs dat moet je hinderen leer je het je eigen kinderen zelfs dit…

Door veel verdriet in je leven moet je niet vergeten, dat daar zelfs een eind aan komt. Het verwerkingsproces is niet altijd even gemakkelijk. Maar op een gegeven moment moet je beseffen, dat er nog meer in deze wereld is. Opeens begint er een begripsvorming te komen dat je aan het eind bent.…

Vele dierbare vrienden stierven door ziekten en zelfs van verdriet. Je trouwde met de dichter Vladimir Shilejko, je had een abonnement op dichters, en je vernam dat de communisten je ex-man Nikolay hadden vermoord, wat je zwaar verbitterde en veelal in het openbaar deed zwijgen.…

zolang ik er maar woorden voor kan vinden bezwijk ik niet onder intens verdriet en ik verlang zelfs naar iets anders niet zolang ik er maar woorden voor kan vinden hoeveel teleurstelling het leven biedt ik speel per slot van rekening steeds quitte zolang ik er maar woorden voor kan vinden bezwijk ik niet onder intens verdriet…

Verdriet ook zo snel zou kunnen lopen Had ik me even vergist, Verdriet slenterde De weg die Verdriet voor me koos was lang en vermoeiend Er was niet zoveel licht, ik verloor bijna mezelf En toch verging ook Verdriet net zoals Liefde Hier en daar is er nog een steentje waar ik over struikel Maar soms vind ik langs de weg ook een bloemetje Jou…

Ik word beheerst maar ik blijf vechten, Ik blijf vechten want zelfs IK heb rechten! Als ik zeg dat ik iets niet wil, wil ik dat niet. Accepteer het anders word ik kil! Want zo ben ik gemaakt: Hard, zacht, warm, koud, koud zodat niets me raakt. Zelfs de tranen na zijn machtspel raken mij niet.…

Wanneer ze eenmaal stromen komen flitsen en gedachten Zelfs in mijn dromen Waarom nog langer wachten ? Laat nu maar gaan 't reinigt hart en geest Zelfs dit intense verdriet om wat ooit is geweest...…

1978. Grease was een hit. examenfeest van de MAVO. mijn vader, beretrots op het diploma, wat kon die jongen toch goed leren na afloop van diploma-uitreiking uit eten bij de V & D het was schemerig verlicht door oranje lampen van glas met een witte binnenkant en kleverige houten tafels met een placemat hard gerinkel, gesis uit de keuken…

in rust en vertrouwen je weg vervolgen niet bij elke moeilijkheid stil blijven staan vreugd en verdriet durven te accepteren er zelfs iets van leren dat geeft je een kracht die niemand je afneemt…

Een enkele keer wil de redactie nog wel eens een bewering plaatsen, die kant noch wal raakt en die zelfs niet op zijn minst als doordenkertje zou kunnen fungeren. Het feit, dat u deze tekst kunt lezen is daarvan het, weliswaar enigszins paradoxale, bewijs.…

stilstaand bij mijn doden werd ik al ingehaald door nieuwe doden de wereld draait door wie heeft nog tijd wie gunt je nog verdriet wel duizend kaarsjes wilde ik aansteken maar kwam niet verder dan één enkele en zelfs die waaide bijna uit…

Geef je verdriet maar een plaats, hoog bij je hemelse Vader en deel je zorg aan Zijn hart, dan komt vertroosting weer nader. Het is de veiligste plaats om al je pijn neer te leggen. Hij helpt zo niemand het kan zelfs zonder één woord te zeggen!…

Ieder jaar opnieuw zal ik bij de eerste sneeuw jou voor me zien totdat de vertrouwde sleur van het dagelijks bestaan de scherpe kantjes van mijn verdriet heeft afgeslepen en tot een draagbare dofheid zal hebben gereduceerd maar zelfs dan nog zal ik je voor me zien bij de eerste sneeuw…

Het kleine meisje had groot verdriet: Ze zocht haar moeder en vond haar niet.…

Dikke biggeltranen je neusje plat en scheef een raam met angst beslagen Hoe diep moet het je raken dat zelfs ouders wel eens falen ook wij soms mensen zijn Hoe groot is je verdriet dat je mij nu de juf blij zwaait pas ziet…

Niets lijkt nog belangrijk geen vreugde of verdriet en zelfs de diepste liefde och nee, het raakt me niet Ben ik zo jong dan al gestorven een lichaam zonder geest aanwezig maar niet levend ben ik dat ooit wel echt geweest…

Vanmorgen bij het opstaan had ik niet een reden om fluitend aan het werk te gaan of me zelfs maar aan te kleden Niemand die me missen zal als ik een dagje binnen blijf van de wereld weggesloten gedachten stollend in mijn lijf Niets lijkt nog belangrijk geen vreugde of verdriet en zelfs de diepste liefde och nee, het raakt me niet Waar…

Nooit gescheld, gevloek, gekat Gesmijt met meubels, kopjes, deuren Zelfs niet eens een dagje zeuren Geen kat en muis tegen elkaar Gewoon normaal, dat jaar na jaar Ook geen traan of groot verdriet Van dat alles was er niet Wij raakten elkaar uiteindelijk kwijt Zonder maar een spoor van strijd Met schuldgevoel, een hart van steen Koos ik voor…