Alle inzendingen over Zijn wij nog op tijd

Wij liepen, een beetje verloren, langs de vloedlijn. Glorend daglicht gleed warmlentend in mijn hand in jouw hand, de golven gingen kopje onder. Wij liepen verder dan het land, verder dan het strand, wij hadden alle tijd. Wij liepen hand in hand, een zee aan tijd.…

Met tranen in haar ogen Neemt ze afscheid Want “wij” Is verleden tijd Ik ben weer ik Jij bent weer jij Ons leven samen Is voorbij…

Vandaag neemt Vader Tijd ons in de maling: Hij heeft voor ons gejakker en gezwoeg Uiteindelijk toch echt geen tijd genoeg, Maar soms gaat hij één uur lang op herhaling. Eén keer per jaar, vannacht van drie tot twee, Gaan wij met onze tijd niet langer mee.…

wij doden geen tijd sluimeren of slapen niet dromen geen paarden maar tellen seconden en drijven de wijzers van minuten naar uren verhalen van spinsels en pennen de letters in krullen aanéén de woorden naar zinnen verre van waarheid van levensbelang…

wil je spelen in gedachten los van krachten ver voorbij de horizon jij, nee wij, het vliegen verdween met de lucht, niet op de vlucht ergens heen zonder mensen zijn wij wensen lenen tijd en bestaan uit de zee van ons twee de blik is ontmoeten raken wordt maken want aarden is weten en ervaren van veel los van krachten de machten…

En wij trainden, op tijd en afstand, door weer en wind, met de klok in de hand. En wij droomden van gouden prijzen op de baan, in het bos, op de weg, van het kampioenschap van het land. En wij volgden trouw ons schema op de letter, op het gevoel tot soms wel over de rand.…

samen een kwartet geef jij mij de zin van het leven jij bent het licht het einde van een donker gat wij samen mijn tijd vloog voorbij, verblind door jou ook jij vloog maar weg van mij onverwachts die woorden van pijn woorden, harder dan ik hebben kon samen een kwartet maar jij mist de vierde kaart de liefde werd mij fataal…

Er was een tijd, dat dit allemaal niet geopperd hoefde te worden, echt waar, die tijd was er, geloof het of niet. Die tijd, hebben wíj nog meegemaakt, die tijd hebben wíj genoten, die tijd, daar mag men in deze tijd best jaloers op zijn.…

Wij willen hun tijd niet uit. -------------------------------------- Uit: 'Liereman', 1996.…

Nostradamus voorspelde ooit het einde, krijgt hij nu toch eindelijk gelijk en stoppen wij zelf de tijd? Mens, neem je goede voornemens voor dit jaar, en houd de vrede steeds paraat, voordat de klok weer twaalf slaat. ------------------------------------------------------- Uit de bundel : 'Want Morgen' uitgeverij Zuid en Noord.…

van de menselijke ellende Gevangen tot ons vonnis Die geldt voor elk persoon Verlies van elk dierbare Moeder, vader, dochter, zoon Wij zitten onze tijd uit Vanaf geboorte tot het sterven Een slaaf van ons lichaam Die met de jaren mee gaat bederven Door emoties belaagd Door gevoelens verblind Het leven vertraagt Wanneer liefde je vindt…

als een slak met wintertenen, schrijd ik door een waterbed, wachtend op die ene meester, die dan net mijn leven redt.…

wij dragen de tijd als een schat In bei onze handen door de stad - Hallo!…

En wij trainden, op tijd en afstand, door weer en wind, met het klokje in de hand. En wij droomden van gouden prijzen op de baan, in het bos, op de weg, van het kampioenschap van het land. En wij volgden trouw ons schema op de letter, op het gevoel tot soms wel over de rand. En wij liepen, wel iedere dag.…

Behalve als je het hebt over al die vrije tijd die ze hebben, net als wij. Want vrije tijd heb je natuurlijk wel en dat is een pre, zomaar! Echter als je bedenkt dat alles met een sneltrein omhoog gaat, het inkomen stagneert, dan is al die vrije tijd ineens een heel dure tijd aan het worden.…

De kikker die het plasje heeft gekeurd Dat door de arts bij hem was ingespoten Is plotseling zozeer van kleur verschoten Dat hij totaal oranje was gekleurd. Spontaan heeft hij toen voor het nieuwe leven Luid kwakend het Wilhelmus aangeheven.…

Er was verbijstering toen bleek dat de werking van de meest gebruikte antidepressiva klinisch niet significant beter was dan dat van een fopmiddel, een placebo. Bewondering voor de effectiviteit van de placebo hoorde je vreemd genoeg eigenlijk niet.…

, hoe te handelen wanneer eeuwen later, alle inspanningen om het milieu te redden ten spijt, niet hebben mogen baten: < Opdracht 1: Reis naar het laatste nog overgebleven stukje oerwoud, dat u nog een korte tijd van ijle zuurstof kan voorzien.…

Ik moet dan ook vaak denken aan een Marokkaanse vriend, die ooit tegen mij zei: ‘Ach, jullie Nederlanders hebben een horloge, maar wij hebben de tijd”!…

Je kijkt me aan met die verlangende ogen, wat wil je van me en wat moet ik met jou? Je flirt met me, wat moet ik toch, ik besluit het spel mee te spelen. Ik kijk naar je mond, mijn ogen blijven daar hangen, ik kan niet, weg wat ben je toch een heerlijke vent, wat moet ik nou toch met je? Lnagzaam voel ik jouw been tegen dat van mij, wat doe je? In…

Elke dag eventjes maar dan praat ze tegen mij en ik tegen haar, zij en ik zijn gewoon wij. We kennen elkaar van het dagelijks mailen, en een dag niet gezien, wat zou er aan schelen? Zo is er een vriendschap voorzichtig opgebouwd, en het is voor ons beide al heel erg vertrouwd. we sluiten dan af met; veel liefs en tot morgen.…

dit is de dag de middag tussen januari en februarie een rustpunt een moment ik weet dar er duisterheid kleeft een spanningsveld een krachtmeting dit is de dag de middag weg rustpunt weg dat moment want zonder dat moment geen vreugde geen fijn zijn geen moment van daar geen moment van zijn zal er...…

Wegens een burn out van de directie zijn wij voor onbepaalde tijd gesloten.'…

tienertijd met opkomende vlinders verliefde blikken en eigenwijze wispelturigheid van bijna volwassen zijn tot groot mens solidair en tolerant met vrije meningsuiting doch angstig voor door ons zelf verworven terrorisme en met groot verlangen naar geborgen vrijheid in liefde en saamhorigheid tot samen oud gezond gelukkig sterven wij…

Gewoonlijk blijven ze een minuut of tien waarin ze wat verse blaadjes van struiken en planten eten en wij concludeerden een tijd terug dan ook dat dat de reden van hun bezoek was. Ze bleven deze keer echter langer en ze deden meer dan alleen maar eten. Nou ja, wat deden ze eigenlijk?…

“Maak ik je gelukkig, is er wel een WIJ?” Ik zou je willen vragen, hoeveel je om me geeft. Of je het gevoel hebt, dat je zonder mij niet hebt geleefd. Ik zou je willen vragen, …voel jij “houden van?”. Ik zou het willen vragen, maar ik weet dat het niet kan! Want jij kan mij niet zeggen, wat je gevoelens zijn voor mij.…

Bladeren vallen voor ons versieren het pad waarover wij dwalen herfstkleuren lichten op met de zon wij lichten op met de laatste zonnestralen de laatste regenbui van vandaag heeft regendruppels achtergelaten glinsterende bladeren alsof belegd met kleine karaten zingende stilte om ons heen het zuiverste geluid dat bestaat alleen de wind…

tellen dagen dichter bij, dat ene zekere weten, de kalender wordt dan strepenvrij, gemiste uren worden vergeten de storm die van binnen woedt, laat ongesproken woorden verwaaien tot krachtige akkoorden, wij hebben alles nog tegoed…

warrige stegen waar schaduw om yoghurt honing en noten vroeg en altijd wel een plek waar het zacht was en zoet en wij…

Zij aan zij jij en ik werden wij.…