Alle inzendingen over Zingende engel in ne

Ook kom je na dit leven graag als engel terug, maar de titel van deze beschouwing is mijn antwoord daarop, al kun je het natuurlijk altijd herhalen.…

Ik lig en luister in de wei- En boven mij de hemel, De grote, blauwe, blonde lucht, En boven mij een blonde vlieg, Die zweeft - en zingt - en zoemt- Weg! - en weerom! En zingt en zoemt,- En 'k luier-luister naar haar lied- Beduidt het iet-? Ik weet het niet. Ik lig en luier in de wei- En ginder zit een vogel, En vogeltje van pie-pie-piet…

Na de regen straalde de avond En breidde zijn blauwe armen wijduit En hief het lachend gelaat van de aarde Door de dunne nevel van tranen Voor hare fonklende wimpers Weder blozend omhoog; Laat mij zo lachen hemel, En hef mijn ziel tot uw borst, En laat de dampen van mijn leed En van mijn kleinheid en van mijn duffe gedachten En van mijn…

engelen wier beeld zich moeilijk vangen laat…

Er is een wereld waar flamingo’s stromen Uit fonteinen, magma smaakt naar marsepein, De platworm bolhoed draagt en kikkers dromen Van tenoren zingend als een engel rein. De bomen rusten in het park en dragen Kinderen verhaaltjes voor. Romeinen in De stad die stereo’s hun huis in dragen Zingen als een jood met een reuzinnenkin.…

‘t Er* viel ‘ne keer een bladjen op het water ‘t Er lag ‘ne keer een bladjen op het water En vloeien op het bladje dei* dat water En vloeien dei het bladjen op het water En wentel-winkelwentelen* in ‘t water Want ‘t bladje was geworden lijk het water Zo plooibaar en zo vloeibaar als het water Zo lijzig en zo lustig als het water Zo rap…

Meiregen maak dat ik groter word - groter word. Stroom aan mijn lijf, aan mijn hoofd! Dat 'k als een boom uit de bossen groei en De wereld kan zien in het rond !…

Oubliez moi, musicien joyeux, poète triste; que rien ne reste que rien ne subsiste, que ma matière se perde dans l'immensité du néant, que mon passé se voile dans l'intensité du présent. Oubliez moi, musicien joyeux, poète triste; tournez, dansez, la vie est un bal, finit bien, finit mal.…

voor de microfoon zingend in de badkamer legionella…

Vannacht Ben ik stilletjes door je raam gekropen Ben ik je kamer binnengeslopen Vannacht Heb ik je bemind Heb ik met je de liefde bedreven Hebben we gevreeën Hebben we gekust Hebben we onze gevoelens voor elkaar geuit Morgenochtend Zul je je dan slecht voelen? Zul je je geweldig voelen? Zul je spijt hebben? Zou je het over willen…

Het strand van de kinderjaren. Ik hield mijn hart aan de borst van de zee. De korrels metselde ik tot dromen en kastelen aaneen, mijn glimlach de mortel. Maar de golven leefden zo snel. --------------------------------- uit: 'Dun land', 1994.…

Ne knarrige vlark oet Kwadamme Versnakelde kal ziene mamme Za zet: oe gezek Ma kalte die bek Da knalt ja die batse gadsamme!…

De gids wijst met een “on-ne-sait-pas...” naar inscripties van het volk der Cro-Magnon, mysterie dat men nimmer duiden kon, en toch zijn de symbolen zonneklaar. De eeuwenoude boodschap die men leest onthult dat Killroy hier óók is geweest.…

Maar, toen ik hem zacht naar het bed geleidde, wist ik hoe een Engel, zingend, aanschreed achter ons beide. Want moedig had mijn vader, in mijn handen afstand van daad en tijd gedaan. Trots en wenend ben ik van hem heengegaan. ---------------------------------------------------------= uit het werk van Marnix Gijsen (1899 – 1984)…

Tes yeux, je ne sais pas où ils vont. Ce sont eux, qui me touchent.…

De golven van de zingende zee reiken mij de hand. Rollend waaieren ze uit op het strand. Bij iedere stap mijn voeten spetterend nat. Doorzichtig, schuimend, verkwikkend, volg ik hun pad Zon, zand, zingende zee ik mis je... Nu is er regen en veel TV...!…

Terg mij niet met uw spel van lonk en lach; laat mij vergeten, dat ik in de droom eenmaal als vrouw in uwe armen lag.…

O, dat uw jeugd zo toomloos mij moest haten, dat gij niet meer een vriendenwoord verstond! Wat mocht bij dit hooghartig neen nog baten tegen de bittre wrok van uwe mond?…

Je ne parlerai pas ; je ne penserai rien: Mais l'amour infini me montera dans l'âme, Et j'irai loin, bien loin, comme un bohémien, Par la Nature, -heureux comme avec une femme.…

Jamais, je ne te reverrai jamais. Parti, parti pour toujours. Déserté est mon cœur. Parce que sans toi, je tombe, plus profond, silence. La solitude m’embrasse, je ne peux pas sortir. Il n’y a pas de point l’abattre. Pourquoi ? Quand toi, ma force, m’a abandonnée. Ce sourire, les étoiles s’estompent. Pur, émouvant, aimable.…

neen Edith,’’je ne regrette rien’’ het moet nog beginnen zie je de zijden kousen waren er op tijd mijn mantelpakje hangt al klaar en ik mocht de warme krullenset lenen van Stella ik hoop maar dat er geen wespen zitten het is wel een romantische plek zo’n boomgaard maar die rotbeesten hebben het altijd op mij gemunt die lotion gaat…

Ik heb u nooit verloren Uit de ogen van mijn ziel, Mijn dorpke en mijn toren En vaders zingend wiel. Dat zingend wiel van vader, Het bracht, met staag geruis, De rijke avond nader En 't bruine brood in huis. Draait door mijn zang bijtijden Een harder ronken rond, Het maakt in lust en lijden Mijn arme trots gezond.…

Ik hoorde jouw stem en zie er was licht ik proefde je lippen voelde je gezicht je liet me in je hart in een tuin met de prachtigste bloemen mijn vingers glijden door je haar gedachten vliegen weg en even ben ik daar het paradijs ik ril, naakt kippevel over mijn lichaam en zie, jij bent daar om je armen om me heen te slaan ik verdronk…

Dulden zal ik jou jij ouderdom op pad je laat me alles minder doen en dat is nogal wat motorisch ben ik niet meer snel 'k ben tachtig en begrijp heus wel dat alles niet meer pijlsnel gaat maar 'k fiets nog wel hoor op de straat soms zit het mee duwt mij de wind en zit het tegen nou mijn kind dan ga ik lopen naast mijn…

ogen gesloten niet voor nu maar voor altijd Alles wat je haar had willen zeggen is gebeurd of zeg het nu maar heb geen spijt Want haar strijd is nu gestreden veel te vroeg is ze jullie ontnomen Lieve Pieter, de kinderen Ik wens jullie heel veel sterkte in de toekomst die nu gaat komen Altijd zal ze bij jullie blijven als een engel…

Ik mis je. Ik kijk naar je. Nou ja, eigenlijk niet naar jou, maar naar je foto. Die heb ik op het plankje boven mijn bed gezet, naast de mooie, oude kandelaar. In dat ene lijstje, met die krullen. Mijn allermooiste lijstje. Er passen drie foto’s in. Ik heb er drie dezelfde in gedaan. Van jou. Van op het strand. Je weet wel, die ene mooie, van ons saampjes…

Verliefd op een engel.”…

Een mens is de mens toch altijd nog liever dan een engel.…

Thomas schreef een heel boekje over engelen en toen ervoer hij weer in de kerstnacht een gevoel van vrede van zijn engel die over hem waakte en er voor zorgde dat hij zich niet meer zo alleen op de wereld voelde omdat hij wist dat er van hem gehouden werd, zowel op de aarde als in de hemel en dat hij eindelijk weer van zichzelf hield.…

Ach wat maakt het ook uit dat ze geen Engels spreekt en verstaat, bloemen schikken kan ze, dat is duidelijk.…