Alle inzendingen over Zolang ik leef

Er rolt een traan zacht over mijn wangen bitter en zoet met een stil verlangen het is geen traan van verdriet maar speciaal voor jou voor al de liefde die je mij geeft een traan van geluk en voor zolang ik leef staat deze traan in mijn hart gedrukt…

kijkend naar dat kleine wonder dat zo mooi te slapen ligt denk ik dikwijls bij mijn eigen jij bent toch het mooiste gedicht een gedichtje zonder woorden dat geen dichter nodig heeft zo zal ik altijd naar je kijken kijken net zolang ik leef…

Ik draag die vloek zolang ik leef, en zij werkt telkens als ik praat. Zelfs als ik juist naar vrede streef. Het lijkt of vrede niet bestaat. Het intrigeert mij waar zij bleef want ik was altijd diplomaat.…

De schoonheid draagt een verbeten sluier ze schijnt gemaakt van ondoorzichtbaar stof en toch ik wil haar ogen helder zien zijn ze bruinig of donker blauw of dof Is haar lichaam tastbaar zolang ik leef kan ik haar wel binnen tijd verbeelden ik denk dat ze niets om mij geeft andren spreken over haar waar ik zwijg En als ik merk dat ze is opgelicht…

Zolang ik bij hem blijf…

ernaar altijd bij je te zijn ik zal met je willen delen al je pijn je betekent heel veel voor mij ik lag vannacht om je te huilen maak me gelukkig en blij ik zou voor alles ter wereld willen ruilen jij bent het begin en het einde van mijn gedachten ik denk aan je alle nachten ik keek je vragend aan laat me alsjeblieft niet staan zolang…

Dat het niet leuk is laat zich raden, dat de pillen me artrose bezorgen, is pijnlijk, dat ik pijn heb is logisch, dat ik nog niet kankervrij ben, is nog meer logisch, maar weet je: zolang ik er gewoon over praten mag, zolang ik er gewoon mee leven moet, ik er net zomin om gevraagd heb, zeg ik, laat me, laat me, laat me mijn eigen gang maar gaan, want…

Op RTL4 was woensdagavond een ingrijpend televisieprogramma over vijf mensen die allen ongeneeslijk ziek zijn en "ten dode zijn opgeschreven": ze zijn allemaal stuk voor stuk dood-gewone (sinister in dit geval) mensen. Vier hebben kanker, een man heeft ALS, en alle vijf hebben ze één ding gemeen: ze sterven over niet al te lange tijd. Het is een…

Ja, ik leef, zolang jij voor mij leeft…

'Zolang ik leef dacht ik mijzelf een vrouw, maar kennelijk was dat een grove blunder, ik lees: 'Enlarge your penis, Mrs. Klunder!', dan krijg je die verwarring toch al gauw, heeft onze lieve heer een fout gemaakt? en is bij mij de penis afgehaakt?'…

Haar laatste liefkozing blijf ik, naast vele andere herinneringen, koesteren zolang ik leef. . .…

Jouw adem in mijn gezicht regelmatig door je slaap Je draait je ineens om ik hoor een diepe gaap Lepeltje lepeltje lig je dan lekker dicht tegen me aan Mezelf betrappend op de hoop dat je nooit meer weg zal gaan Slaap, leef, praat en vrij met me zolang als ik nog leef Dan beloof ik je hier en nu dat ik jou al mijn liefde geef…

De dag waarop ik haar laat zien hoeveel ik om haar geef een gevoel bij mij vanbinnen zolang als dat ik leef. Het gevoel daar heel diep in mij wat ik heb voor haar, heb ik niet slechts op moederdag maar door het hele jaar.…

Ik zat er al zolang mee het was echt de hoogste tijd. Ik heb je gewoon verteld hoeveel ik om je geef. Hoe mijn hartje klopt voor jou hoezeer ik voor je leef. Je reageerde echter ijskoud op de woorden die ik sprak. Ik hoop dat je niet merkte hoe mijn hart in stukken brak.…

Zolang moeten wachten, maar daar was jij dan. Als twee touwen aan elkaar vast gebonden. De liefde die jij me geeft, daar leef ik van. Altijd voor me klaar staan, je leven met me delen Wonden, hoe diep dan ook, jij kan ze altijd helen Maar de angst om je kwijt te raken is zo groot.…

Ik ben op zoek naar mezelf en ik ben zo moeilijk te vinden. Het is zo frustrerend. Ik kan me er zo over opwinden. Waar is mijn eigen ik? Ik ben niet wie ik ben. Hoe verander ik dit toch? Anderen kennen me niet zoals ik mezelf ken. Ik zou het zo graag laten zien. Ik zou hier zo graag over praten maar hoe begin ik erover, want niemand heeft…

Als het leven je ontglipt en de dood is zo dichtbij dan verdwijnt de woede en voel je je vrij De strijd is gestreden je hebt je best gedaan de pijn zou verdwijnen je wist dat je moest gaan……

Daar zat ze, daar, op de koude grond. Zo koud door de zon die, daar niet meer leek te schijnen. Ze wachtte daar, daar, op de koude grond. Ze wachtte, tot iemand haar halen komen zou. Zij wachtte daar, maar het leek of niemand, ooit meer zou komen dagen. Gegrepen, gegrepen door die vreselijke kou, die vreselijke kou van de oorlog.…

ik wil je opsluiten in de omhelzing van m'n armen ik wil je vastpakken om nooit meer los te laten maar ergens diep vanbinnen weet ik dat het niet kan niet jij en ik wel jij wel ik niet wij…

Wat gebroken is kan je lijmen Dan heelt het nog misschien Maar het wordt nooit meer zoals vroeger Want de barsten blijf je zien…

een zucht trekt door de tijd en ik vergeet doe toch alsof mijn stem wordt trager zwaarder of misschien juist ijler vreemd knikt het tweeduister mijn mond naar zinnen omlaag waar mijn angst woorden zeist verder voorbij het weigerend zelfbedrog en mijn verminkte zielenbeeld ik vergeet doe alsof ik vergeet net zolang…

Net zolang tot mijn Romeo mij toelacht. Net zolang tot de wereld het begrijpen wil. Net zolang tot mijn wereld ook die van jullie is.…

Laten we gek doen Schijt aan alles Zo hoog springen tot we ooit een keer zachtjes op de grond komen En dan schitteren naar elkaar Van intens genot van het moment en van wie voor ons staat Maar struikel niet, Loop stabiel, Val op zijn tijd In de armen van elkaar, En geef niet op Waarvan je nu al spijt hebt Maar laat ons gaan Gaan voor…

De telefoon in mijn hand, je nummer in mijn hoofd. Ik durf je niet te bellen, ik hoop dat je me gelooft. Ik durf je niet te zeggen dat ik je wil zien. Kriebels in mijn buik ik bel je zo, misschien.…

hoe jouw ogen durven spreken en je hart durft toe te laten laat mij verder weg verdwijnen om vervolgens meer te haten en ’n onbedwongen contact wilt dichterbij betreden zoals ik het altijd al had ontweken en vermeden je blik gaat over wegen met betekenis van mijlenver ik kan niet meer ontwijken zie ogen her en der..…

Het staat in de sterren geschreven als een engel vertrouwen op goed geluk glijden langs de maan naar beneden bang te verliezen verzwaren van zwaartekracht de hemel op aarde blijft slapen in je hart…

Leef bij de dag, zo de Heer vermag, plan niet teveel vooruit, want voor je het weet, is het kaarsje ...UIT!…

Als je zoveel op je " bordje " krijgt, als jij is het niet zo vreemd dat je hoofd zegt: tot hier- en niet verder. Als je zoveel te verduren krijgt, als jij is het niet raar dat je lijf je zegt: stop. Als je zoveel mee moet maken als jij gaat de wereld tollen, klopt er niks meer behalve jij. Je incasseringsvermogen is groot, maar zelfs…

Zolang hijzelf op deze toer doorgaat, zal zijn rol vroeger of later uitgespeeld zijn, daar hij nou niet bepaald het vertrouwen wekt dat men van een leider verwacht.…

De wereld heeft je hard gemaakt je leven is niet zo begonnen eens heb je ware liefde gekend nu leef je onbezonnen. Niets heeft voor jou nog waarde je denkt dat niemand om je geeft, toch kwam ook HIJ voor jou op aarde denk daar aan zolang je leeft.…