Alle inzendingen over Zwaar wee

Je leed aan zware depressies en ook al werd je chirurg/apotheker, je besloot toch om dichter te blijven. Op je eenentwintigste schreef je het gedicht 'Imitation of Spencer' en een jaar later verscheen je eerste dichtbundel 'Poems'. Je woonde op het eiland Wight, waar je voor je broer Thomas zorgde, die aan tuberculose leed.…

onvermoeibaar zwoeg ik voort de weg is lang en zwaar obstakels vliegen rond mijn oren mijn hiel prikt in een blaar elke rots en kei versperren delen van mij spreken me aan ga heen, vandaan ik verman me, stap door volg verbeten het spoor geef als het ware mijn leven voor ’t hare zij is onweerstaanbaar en weet van geen wijken maar…

Een boek mag wel zwaar in de hand zijn maar niet zwaar op de hand zijn.…

Alle schoonheid is weerloos thans weet ik het zeker door ontvluchting van de werkelijkheid voel ik mij reeds beter een walm van tabaksrook dwaalt door mijn donkere kamer als een droom die kapot is door een klap van een hamer Ik fantaseer dat ze hier is en we het samen gaan doen geen liefde uit een wijnglas maar een echt gemeende zoen…

Al staat er op die plek ook een moskee, Toch wil men op de Tempelberg warempel De herbouw starten van een joodse tempel En daar begonnen nieuwe rellen mee. Want toen de eerste steen daar was gelegd Volgden nog veel meer stenen - en terecht.…

Word ik wee zoals een man dat alleen bij zo'n vrouw kan.…

Dan wordt het nacht, de laatste zware plank. Het einde van m’n bovengrondse dagen, een feestdag voor de wezens die gaan knagen. Resteren zullen knekels: lelieblank. En wee degenen die mij moeten dragen. Zij zullen niet beladen zijn met dank. De dode in de kist, beslist niet slank, zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen.…

Het is zwaar maar waar haal je toch de kracht vandaan Je vechtlust en heel veel rust De strijd tegen de tijd Elke dag soms een lach soms een traan laat maar gaan Ik bewonder je BIJZONDER.....…

Vroeger toen 'k woonde diep in 't land, Vrat mij onstilbaar wee; Zoals een gier de lever, want Ik wist: geen streek geeft mij bestand, En 'k zocht het ver op zee.…

zielloze wegpiraat In mijn kindertijd was televisie mét voorgeschoteld geweld nog een zeldzaamheid Vertelt in zwartwit… bleef men destijds thuis voor Saar en Swieber en het weinige andere op de buis vandaag de dag zijn levens van kinderen door al dat paplepel geweld soms vroeg uitgeteld worden van jongs af levens een zwaar…

Zwaar peinzend hoofd, met eeuwigheid omtogen, doorgroefd van voren, door de idee geleid, diep over al dat werelds wee gebogen, dat, staag opwellend, in Uw boezem schreit; schoon hoofd, wars van versiering, los van logen,* wijd-stralend brandpunt van al-menselijkheid, waarop, nu 't aardse leven is vervlogen, een glans van eeuwig leven ligt…

." Doch nauwlijks had ik dit gebeden, of plotsling merk ik aan mijn hart het vlijmend wee van snee bij snede, diep kervend, want dit staal trof hard. Ik beidde 't eind de pijn bleef duren, terwijl ik wachtte, werd ik oud, ja al die zware langzame uren had ik Gods handgreep om mijn hout.…

Vandaag zag ik het sneeuwmannetje weer grijnzen verschuilend tussen dikke zware vlokken terwijl bibberend de sneeuwklokken zich moeizaam wisten staande te houden In geen velden of wegen te zien nog het heerlijke lente elfje met haar warmte zon alsof in maart de winter pas begon lijkt ze heel koeltjes weggestopt Iedere dag over ons kouwelijk…

Achter mijn rug rijdt de wereld rond maar in het bos zingt een merel de Zomer heldere klanken, lied voor een dromer ver van mij weg ligt een tijd zwaar gewond. Achter mijn rug raast het stadsgekerm maar in het water zwemt rustig een eendje zoekend naar voedsel gooi ik vast een steentje: banden van gekken verschroeien de berm.…

Gezien het alcoholpercentage is zwaar bier lichter dan gewoon bier.…

Ze manipuleerde op zwaar criminele wijze, terwijl jij het ideaalbeeld van de vrouw op haar projecteerde, wat natuurlijk stom was, maar je voelde je op het gebied van de liefde zozeer tekortgekomen en die smerige depressie in je trillende, zwartgallige lijf hield maar aan.…

Ooit was online daten een hobby van me. Niets was een grotere andrenalinekick voor me om dan na weken (en soms maar dagen!) chatten, eindelijk af te spreken met je date. Uren had ik naar de profielfotos van mijn potentiële toekomstige partner zitten staren, zodat ik me een goed beeld van haar had kunnen vormen. -Waarom online daten, en niet…

zware dagen van droefheid en gemis verdriet om degene die er niet meer is zware dagen waar geen einde aan lijkt te komen... en jij die terugdenkt al je nare dromen... ik neem je hand en zal er altijd voor je zijn wil je troosten je helpen met al die pijn...…

Als de dagen donker zijn en het hart verkeert in pijn, volg dan een pad naar een bos, geniet van de kracht die het uitstraalt. Zet je neer in het zachte mos, voel de warme stralen gefilterd door bladeren. Verwonderd en bijzonder is het gefluister van de bladeren, ze geven rust in het verwarde hoofd. Het verdriet wordt vervangen door een blij zacht…

Maar o wee als moeder het lef heeft ziek te worden, o wee als ze wat gaat mankeren, o wee, o wee. Dan zijn de rapen gaar dan is de wereld in last. Want moeder mag niks mankeren, moeders zijn er immers altijd, moeder zijn er om kinderen op te vangen niet andersom. Moeders zijn er om hulp te bieden, niet te vragen. Moeders zijn....moeders zijn...…

wie die waarschuwing niet heeft verstaan Wee wie vannacht naar het woud is gegaan…

---------------------------------- lijzigste - zachtste kouten - keuvelen klappen - praten wee - weide wegelen - weggetjes, wegen talen - vertellen gedoken - verborgen…

o wee o wee hijg, kreun, puf, steun ondersteboven op de bank massage, dansen, springen liedjes zingen? hijg, kreun, puf, steun schop maar slaap eet worstel groei maar niet te veel, te dik ik oei! hijg, kreun, puf, steun negen maanden en nog een beetje en nog een beetje nu mag het! weetje?…

Ik ben geboren uit zonnegloren En een zucht van de ziedende zee, Die omhoog is gestegen, op wieken van regen, Gezwollen van wanhoop en wee. Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven Als dauw aan de roos, die ontlook, Wen de Dagbruid zich baadt en voor 't schuchter gelaat Een waaier van vlammen ontplook.…

Laat de luiken geloken zijn wiege wiegele weine en de stilte onverbroken zijn wiege wiegele wee.…

De opkomst van de sneeuw brengt onrust In ’t hoofd een zwaar gevoel Oude lidtekens gaan spelen De een die klaagt, mij geeft het rust De kleintjes juichen Stramme spieren kweken zorgen Hoe blijf ik heelhuids op de been In mij de lome gloed Zoals alleen de sneeuw mij voelen doet.…

beeldschoon stolt je traan in diepe zee vergeten wee in zachte steen gegoten schroeiend verdriet voor eeuwig ingesloten.…

Ach en wee, een deling! Het is nogal wat. De Nederlandse samenleving in tweeën delen is iets wat ten alle tijde moeten verbieden! Of niet? Want kijk, de Nederlandse samenleving zit natuurlijk vol tweedelingen.…

wee haar gebeente ijzer in verhemelte - gaten vullen nu haar huid - haar barstensvolle gezicht trotseert de eeuwen -------------------------------------- © Jan Bontje 1998/2003…

verdriet klaagt wee in de valleien laagland strandt zee, in schuimkoppend schreien en ik, duidt het mij niet euvel ik glimlach mij een heuvel ja, het is erg ik schater mij een berg…