Alle inzendingen over af

Net gedicht Beentje gelicht Is af Uit…

Zet je masker af, toe, laat me je ware ik zien. Laat je binnenste een keertje buiten komen. Zet je masker af, ik weet dat je dat verdient. Probeer vanavond eens met mij mee te dromen. Zet je masker af, zodat je vrij zal zijn, misschien. Geef je gewoon eens bloot en laat je nooit meer intomen.…

Even mijn masker af. Straks moet het er weer op, En verschijn ik weer met een glimlach op. En niemand die dan nog iets ziet, Van al mijn verdriet.…

Maar ik kan het niet benoemen Wat het nog met me doet Ik zit met zoveel vragen Het is niet ‘af’ het voelt niet goed.…

Af en toe een buitje, aan de andere kant van ons land, tenminste dat zou het geval zijn maar niets is veranderlijker dan het weer en ook zo- met de voorspellingen daaromtrent!…

Ik weet het niet meer De maanden zijn voorbij gegleden Ik kijk zo graag naar je ogen Zo mooi en donkerbruin Ik zou je willen beminnen En oneindig kriebelen in je kruin Ik zou je mond teder kussen Maar ik weet je bent er niet voor mij Wanneer spreken we nog af? En maak je me weer blij!…

Het was een hele cultuurshock voor haar om om in het gezelschap te verkeren van mensen als Maurice Chevalier en Henry Miller en ze leek niet erg blij toen ik een praatje maakte met Mistinguette - gewoon een oude vriendin, zoals ik haar uitlegde. En natuurlijk flirtte ik met Josephine Baker, een fantastische vrouw op wie we allemaal verliefd waren.…

de wekker laat zich luidkeels horen wordt vlug tot zwijgen gebracht als gewoonlijk staat hij langzaam op rekt en strekt en verwacht: het wordt een mooie dag! het ochtendfruit smaakt goed de douche verkwikt de krant toont koppen in vet zwart met Beslans school in brand: het wordt een mooie dag! hij eet zijn bruine boterham drinkt een…

Met de invoering van het gekozen burgemeesterschap komt een einde aan de riante afvloeiingsmogelijkheden voor ex-bewindslieden, mislukte bestuurders en afgeschreven kamerleden.…

De straat en het huis, zo vlak bij de desolate kerk van de Hoefstraat (die paradoxaal genoeg het alfa en omega op haar deur draagt) munten uit door een verstikkende somberheid en leiden tot een welhaast adembenemende droefenis. Ik zal nooit vergeten dat ik er afgewezen ben. We waren vaak naar de eveneens troosteloos aandoende supermarkt, ingeklemd…

(voor Hilma af Klint (1862 - 1944)) Je bent geboren op 26 oktober 1862 in het Paleis van Karlberg in Solna, Zweden. Jouw vader was de marinecommandant Victor af Klint en jouw moeder was Mathilda Sonntag. Je was hun vierde kind en in de zomers waren jullie in het landhuis Hanmora op het eiland Adelsö in het midden van het Mälarmeer.…

Jouw jongere broer was Jacob Skytte af Duderhof (1616 - 1654), getrouwd met Anna Bielkenstjerna (1616 - 1654), en hun zoon was de edelman Gustav Adolf, die een piraat werd en de schepen in de Oostzee plunderde.…

Want als hij de profeet ooit af zou schieten Wordt hij gehaat door alle Islamieten.…

je kunt me blinken zien als een zeiljacht of een schip varend aan de zilte kim niet meer dan een verre stip mijn verhalen die zijn stil mijn tranen zijn onzichtbaar de straffe wind is met me mee mijn zeilen zijn onklaar mijn angsten zijn verborgen geen maan of leidend ster het anker overboord gegooid maar de bodem is te ver…

Spreek nooit, door mij verrijkt, met domme spijt Van cirkus, slappe koord en akrobaat: 'T is of nog nevelige dageraad De zon zijn stijgen, dat hem draagt, verwijt. Bedenk ook dit: je zou tot literaat Verworden zijn, had ik je niet geleid: Jou leerde mijn Natuur natuurlijkheid, Die boek'rig versgepruts als leugen haat. Hierover zeg 'k…

Kijk naar me. Zie me staan, In de schaduw van je lach, In het zonlicht van je roem, In de droom van je ideaal, Zie me staan, Kijk naar me, En weet, Dat ik er niet meer ben voor jou...…

Mijn eerste herinnering lijkt eeuwen terug te gaan Naar hoe jij mijn boterhammetjes smeerde tussen de middag En hoe jij mij vasthield, als je levensechte pop, tegen je aan Toen moet mijn liefde voor jou zijn opgebloeid Een gevoel van niet zonder kunnen en voor altijd Ook al wist ik niet wat het was, jij hebt mij altijd geboeid Maar al vroeg…

Het verleden is niet achter ons, zoals jij denkt, maar voor ons. De schaduw van wat was, werpt zich voor ons: wat dood is, bestaat nog en gaat voor ons uit.…

Afscheid van mijn jonge jaren Ik wou de herinnering bewaren Hoe ik ben ontstaan Wat er aan vooraf is gegaan Tot wat ik ben geworden En wat ik er zelf aan heb gedaan En wie mij in het leven hebben bijgestaan In woord en geschrift Het staat voor altijd In mijn geheugen Gegrift De jeugd heeft de toekomst Is vaak gezegd…

laatst zijn we er achter gekomen dat mijn moeder een ongeneselijke ziekte heeft. door die ziekte is het niet duidelijk hoe lang zij nog leeft. ze moet allerlei kuren doorstaan. en van ziekenhuis naar ziekenhuis gaan. na velen van die kuren heeft ze weer veel nieuwe ziektes gekregen. we hebben ze allemaal bij elkaar opgeteld: nu zijn het er acht…

Af tril je kriebelend tegen mijn lies en toe weet ik dat waar je ook bent -mijn zwakste plek blijft je bekend- in puls toon jij geen kuis doch kies Zo anders was `t niet lang gelee waar je heftig genoot, gedonder leek tijdens `t werk, in de kerk of op de wc Hoe vaak bij mij het schaamrood piepte als ik weer ongewenst zwanger bleek je schellend…

het is stil in Amsterdam nu André Hazes voortleeft als monument kun je nog zingen zing dan mee zei mijn moeder altijd ieder kent de lappen smart die onnavolgbaar over het voetlicht werden gebracht zij gelooft diep in haar hart waar de glimlach van een kind tracht wortel te schieten de vlieger later als symbool van er is meer tussen hemel…

De huisarts sprak: "U bent echt niet in orde, Uw toestand vind ik akelig kritiek. U bent als u het mij vraagt zelfs te ziek Om naar het ziekenhuis vervoerd te worden." Maar de patiënt zei toen: "Ik zal wel moeten, Want anders krijg ik daar een wegblijfboete."…

In stille haat tegen jezelf ging de wereld ten onder geen kleur tekende nog jouw bestaan alleen brede zwarte kloven je ziet een beeld als enkeldun ben je breekbaar maar de spiegelgestalte houdt je handen niet vast schreeuwend alle woorden beefde je hart bijna tartte je de levensgeest sproeide hij zijn adem toch omwille van het stijgen…

De rust is weergekeerd Emoties vervagen Maar het verlangen blijft Om je iets te vragen Naar jouw gevoel van liefde Nu en van toen, die nacht Ik heb je alles gegeven En nog meer aan je gedacht Nu lijkt het zover weg Die intensiteit van toen Ik zou je graag ik je ogen kijken Of deze woorden iets met je doen Maar afstand houden is jouw…

Lief ondeugend doerakje, Klein en nog zo teer, Jij was het die mij vreugde gaf En óch toch ook veel meer. Liggend in je kleine wiegje, Met oogjes ó zó blauw, Maakte jij mij duidelijk, Dat ‘k houden moest van jou. De onschuld in je oogjes, De liefde die ik zag. Het geluk dat jij uitstraalde, Je vreugde iedere dag. Slapend in mijn…

Ik liep met moeder door de lanen toen ze plotseling bleef staan ze vroeg me waar we waren twee meter van haar huis vandaan later in de koude winter maanden zat ze op een stoel voor het raam warm en veilig in haar wereld steevast gaf ze me een andere naam maar het kon me niet echt deren al die dingen die ze vergat of de jeugdige herinneringen…

Alweer is het gebeurd – ik belde jou. En kreeg een pittige afwijzing: ‘Oh, dat komt niet goed uit, ik ben heel moe.’ Tja, wanneer zou jij niet moe zijn zodra jij mijn stem hoort? Laatst zaten we samen te praten. Of beter: jíj praatte. Ik luisterde – ik durfde niet anders. Want: mijn leven doet er niet toe voor jou. ‘Empathie, Femmy, dat…

Het voorgaande artikel had betrekking op het fysieke holon en het dualistische karakter ervan. Het gaf al aan dat de holontheorie ook moet opgaan voor sociale verbanden waarin de mens deel is van een gemeenschap. - Hoe ziet zo’n sociaal holon er uit? - Zijn we onderdeel van één of van meer sociale holons? - Geldt ook voor mensen (als subholons…

Het tabblad 'citaten' is vanaf 1 juni 2013 afgesloten voor nieuwe bijdragen.…