Alle inzendingen over afsc

Zou het waar zijn Als ik zeg dat het is Zou het waar zijn Als ik zeg dat het voorbij is Zou het waar zijn Als ik zeg dat je moet gaan Zou het waar zijn Als ik zeg dat ik vergeten wil Zou het waar zijn Als ik zeg dat ik zonder je kan Zou het waar zijn Als ik zeg vaarwel…

de muziek klinkt als stilte tussen ons het ijs is wak de avond teer de sjaal waarachter je verbergt je schroom is rood aangeslagen papier geeft mij geen kans is te vochtig van voorjaarstranen filosofie en aspirines ik smeek je tot bloedens toe dan: als zwart poeder bezink ik tergend traag val helemaal uiteen tot je heengaat…

Zijn laatste wedstrijd en terwijl de lucht betrekt en het spel zich bij de andere zestien afspeelt en meeuwen op het middenveld en het geroep om de bal als van een commentator met een kop als een boei, die uitkraamt kosmische vlieger, van welke planeet kom je?! en dan nog net een machteloze stap naar een niet onhoudbare bal. Hij…

Je schrijft nu je laatste verzen er was nooit een mooier lied dat zo snel moest afgeschreven want de tijd die heb je niet Jij maakt aan je letters krullen en de zinnen geef je glans van die laatste mooie woorden maak je een ware levensdans Het kost je moeite zo te schrijven maar jij omklemt de pen met kracht je wilt zo graag wat langer…

Nostalgie die ons belaagt en, wat me van het najaar beklijft, het dorre loof uit takken jaagt. En als het dan daadwerkelijk dreigt dat de herfst zijn intrede doet, de dag weer korter wordt in tijd, maar aan luchtigheid inboet, zie ik ons beider sterfelijkheid. En het is ook de herfst die biedt, dat ik, in de pauze van het leven de kommer…

mijn doodstille vriend ik hoor de zielen scheuren het hart tot bloedens moe mijn zinnen braken treuren en woorden klappen toe ik heb dan maar de muren afgemaakt de deuren afgesloten de venstergaten afgedicht nog alleen mijn droge stem en mijn eigen echo die ik ken 't geroezemoes is uitgesloten weggekropen in de barsten van de wanden…

Ze kijkt me aan met haar reebruin intens, verloren, angstig, triest geeft me `t gevoel te willen sterven Ik hoef je niet te laten gaan maar je kunt vliegen dus ik leg je neer; vrij de vleugels te zwerven even niet begrijpend, d`r kopje schuin tot haar donk`re ziel `t blauw verkiest vlak voor ze `t gras laat werv`len door zacht haar…

Verdronken in tranen, Gesmolten voor jou lach, Hopeloos vernederd door jou, Ik zou willen dat je het zag. Mijn hartje verscheurd, Toch zal je blijven wat ik zoek, Helaas zal ik je moeten laten gaan, Ik kan niet leven in deze driehoek. Een verhouding met een ander, Verwoest, verscheurd, verbitterd van verdriet, Wij houden van elkander,…

Jouw naam Op mijn hand geschreven Jouw lieve woorden in mijn geheugen vereeuwigd Jouw vriendschap in mijn hart gebeiteld Dit alles om niet te vergeten dat jij er was Dit alles om jou niet te vergeten want jij was mij en ik was jou en wij, wij waren één…

Zij: Lieverd, wees bij mij! Neem mij maar mee naar de Rijn – Daar in de verre landen Zal ik je vrouw zijn! Hij: O mijn lieve meid! Nam ik jou wel mee op reis, Maar daar in de verre landen Wacht al mijn vrouw op mij! Zij: Lieverd, wees bij mij! Neem mij nou mee naar de Rijn – Daar…

De zomertuin maakt zich met mij op voor maan bij nacht Bloemen sluiten zich als vensters Geur van gras pas gemaaid Ons kleinkind hebben we uitgezwaaid hoort thuis in de armen van haar ouders Verwacht stilletjes jouw handen op m´n oude schouders Je heft ´t glas vol zwijgen van betekenis.…

Lang geleden werd er op deze aarde een engeltje geboren. Een engeltje met mooie blauwe oogjes, rode volle lipjes en hele mooie blonde haartjes. Zo mooi dat iedereen die naar haar keek er stil van werd en men durfde niet meer hardop te spreken, bang dat ze wakker zou worden. Het engeltje kwam in een gezin om een bepaalde reden, de moeder was heel erg…

Twee paaseitjes gaf je me mee, liefste, beste, op de lange weg die me wegvoerde van jou, steeds verder weg, op weg naar mijn eigen eindbestemming: twee paaseitjes; het ene had een gouden papiertje om zich heen en het andere een dieppaars. O, goden, die de wereld in de steek gelaten hebben, waar is troost? Hoeveel tranen moeten mijn ogen schoonspoelen…

Zijn opgezwollen, feloranje lichaampje met de bolronde, nietsziende gele oogjes met het zwarte middelpunt van de pupil dreef roerloos en levenloos op het water in de kom waarin hij tot voor kort zo fluks had rondgezwommen. Ik moest hem eruit scheppen met het gazen netje en hem aan zijn kameraad ontnemen die vooralsnog ijverig zijn rondjes draaide in…

In de portiersloge van Wijkcentrum "De Poorten" dat me met haar stalen, imposante letters welkom heeft geheten,zit een dame de hele dag gebogen over een kruiswoordpuzzel. Zijn er zo weinig bezoekers? Als ik haar gepasseerd ben, kijk ik even later vanaf een hoge balustrade in het architectonisch verantwoorde gebouw in de diepte naar een idyllisch…

Zijn enorme, formidabele buik begon ongeveer onder zijn kin en eindigde juist boven het driehoekje dat hem mede tot man maakt. Hij moest zijn gigantische bovenbenen spreiden om de buik alle ruimte te geven, die nu eenmaal noodzakelijk was. Hij was een van de deelnemers aan de Cursus Sociale Vaardigheden. Een lieftallig, nog jeugdig kindvrouwtje…

De schizofrene man kwam mij het Suske-en-Wiske-album brengen. Het was bedoeld als verjaardagscadeautje. Op de kaft en overal in het boek had hij cryptische formules neergekalkt; een uiting van zijn - ook voor hemzelf - onbegrijpelijk geestesleven. Hij woont in een van die gemeenschappelijke huizen waarvan de inrichting doet vermoeden dat men geen…

het moment hem welbekend zij riep ach en wee heremetijd ik lijd er schoot in enen iets los was niet meer waar het was alles werd licht voor ogen luid uitgekreten knipperde zijn licht achteraf gemeten was-ie te groot voor moeders' schoot…

Met een gymnasiumvriend ging ik iedere zondagmorgen dominees horen, in en buiten de stad, modern, links-ethisch, rechts-ethisch, evangelisch, orthodox-hervormd, gereformeerd. Wel moet ons een sterke drift naar het Hogere bezeten hebben, dat wij het klokgebeier niet als gewoonlijk in ons bed beluisterden! Wij waren op die leeftijd, waarin men zich met…

De dominee behoort niet helder, maar herderlijk, niet onbarmhartig, maar mild, niet genadeloos, maar zachtmoedig te zijn. Zo zegt de gemeente; maar zij bedenkt niet, dat de zachtmoedigheid Christus niet verhinderd heeft, flink op de sjacheraars in de tempel los te slaan.…

De eerste vervreemding, die vaak door haar algemeenheid niet als vervreemding beseft wordt, is het lot van alle individuen. Zij is het stigma der menselijkheid, het teken, dat de mens zich onttrok aan een zuiver biologische gemeenschap. Het samengaan van de kudde is reeds gestoord door de kiem van vereenzaming, die in de botsing der persoonlijkheden…

De vlucht uit de persoonlijkheid is niets anders dan een verlangen naar een omvattende, een beschermende, misschien een demonisch vernietigende persoonlijkheid, bezield en lichamelijk. Gemeenschapsverlangen - liefde tot de naaste heeft het christendom het genoemd - symboliseert de aanwezigheid van dit voortdurend gemis in de enkeling, dat eeuwig onvervuld…

In 1947 won de AFSC de Nobelprijs voor de Vrede, samen met de Friends Service Council. Na de oorlog was je een centrale figuur binnen de Londense avant-garde beweging. Je was bevriend met T.S. Eliot en Ezra Pound en jouw poëzie en illustraties werden her en der gepubliceerd.…