Alle inzendingen over afscheid wantrouwen vrienden

De veronderstelling dat zij ¨vrienden¨ waren - die altijd al mijn vergaande twijfel teweeg had kunnen brengen - vond nu haar uiterste en gefundeerde ontkenning en deze versterkte tot het uiterste mijn misantropie, die overigens al in de tijd, voorafgaande aan mijn 'actie' ruimschoots gevoed was.…

kijkt me aan haar buik is leeg de eierstokken reeds lang verwijderd een koude oorlog heb ik daar vertoefd en moet toen reeds, in '43, afscheid hebben genomen. ----------------------------------------------------- Uit: 'Tussen nat mos en een begrafenis', 1973.…

Je devies: "Wees getrouw, maar vertrouw niemand" nam ik niet volledig over, waar verbittering, wanhoop en wantrouwen je persoonlijkheid getekend hadden.....De sieraden van je vrouwzijn heb je af moeten geven, op moeten offeren tot ons afscheid kwam......…

Nog koester ik het kleine portretje in het fotolijstje van de man die daar zo vrolijk en charismatisch is afgebeeld als een dansende godheid, mijn lang verloren kameraad en wonderlijke vriend die heeft gesproken over "diepe vriendschap" en over "samen zijn" maar die mij in vertwijfeling heeft achtergelaten en die nu verblijft in verre, onnaspeurlijke…

Wantrouwen maakt momenten van rust en liefde tot een droom levenslang... Levenslang niet genieten van seconden maar tellen tot het einde onherroepelijk komt...…

Misschien ver gezocht maar volgens mij bestaat er ook een soort overeenkomst tussen de eerste simpele wasmachine en het mobieltje van die Finnen(niet alleen die van hun trouwens) en dat is: een klein stukje wantrouwen.…

Mijn mening is dat macht altijd gewantrouwd moet worden, in wiens handen ze ook wordt gelegd.…

Wie het ernstigst tracht eerlijk te zijn, wordt het meest gewantrouwd.…

ook al waart gij heden de allergetrouwsten en ditmaal wellicht geen draalster toch zijt gij een heuker die als bij een dompige neveling aalwaardig uw grei vergaart genaak mij niet, gij Brutus gij onthoudt zich van gemenstig gedrag ik vertrouw nimmer uw geplogenheid slechts hervallen in uw zwartigheid is uw streven…

Ze had geaarzeld haar buurvrouw. Wel of niet ingaan op het aanbod van de vriendelijke man. Ze was haar pinpas vergeten en de supermarkt ging bijna sluiten. Na een tweestrijd van enkele seconden stemde ze toe. Hij schoot het bedrag van haar boodschappen, vijf euro in totaal wel voor. Op de kassabon noteerde hij zijn adres en telefoonnummer en zij beloofde…

Zwarte wanhoop, wantrouwen en mensenhaat hadden daarentegen postgevat in het hart van de dame, die haar verminkte lichaam noodgedwongen moest verhullen door chique kledij. Zo leerde ik hen beiden kennen, zo manifesteerden zij zich, zo begroetten zij mij en zo namen zij weer afscheid.....…

hand in hand, verbijsterd en verslagen, vol ongeloof en woede om de dood van Gerben... we kunnen het niet vatten, we willen het niet zien... de klokken luiden, nog een laatste groet, je levenloze lichaam omgeven met zovele bloemen, iedereen zal je missen, elke dag weer...…

Bolleke, je hebt een veel tekort leven gehad! Je was zo'n lieve pony, dat is met geen woorden te omschrijven. Je kwam bij mij op je 7 maanden en bent maar 13 jaar mogen worden. Je bent niet plots gestorven. Je hebt geleden en gestreden … en ik samen met jou. Je dood is zo onrechtvaardig, noch jouw noch mijn schuld. De schuld van de mensen die…

Opnieuw, maar na lange, lange jaren ben ik de weg gegaan, ben ik de gang gegaan, weg van het vriendenhuis dat steeds mijn thuis was, waar ik ooit was ontvangen, kennelijk hartelijk en bereidwillig en liefdevol, waar het altijd veilig was en vertrouwd, waar geen dreiging en onrust heersten...... Jullie dorp en jullie kleine huis lagen, schijnbaar…

Soms borrelen woorden zomaar op Puur vanuit het hart uit eigen goedheid Je opent je mond al om toe te geven Als je plots pijn voelt ergens binnenin En alles… alles komt weer naar boven… De zon die je net nog verwarmde Verdwijnt voor je eigen getuigende ogen Geen zicht… En de aarde die net nog vrolijk draaide Stort in onder jouw trillende…

Hoewel het uitoefenen van toezicht wel een kwestie van vertrouwen wordt genoemd, is de reden dat toezicht wordt ingesteld een kwestie van wantrouwen.…

Trouwen komt voor in het woord wantrouwen, maar als andersom het geval is, klinkt het ineens als SCHEIDING!…

als al je vrienden al was het maar even een arm om je schouders konden zijn dan geschiedde afscheid nemen van vrienden met een lach en zonder pijn. als al je vrienden al was het maar even je hart het ritme horen slaan dan stroomde jouw bloed in al die vrienden dan lieten ze jou niet makkelijk gaan.…

Vooral de politiek wordt gewantrouwd, maar er zijn ook politieke partijen die er hun werk van maken om wantrouwen te zaaien. De PVV loopt daarin voorop. Deze partij is overigens een afscheiding van de VVD die onder Bolkestein brood zag in het zaaien van wantrouwen jegens vreemdelingen.…

Wie vóór het touw geen afscheid nam van zijn vrienden, was de gevangene van zijn vijanden.…

Adembenemend rustig Neem je mijn hand Nog even, mijn vriend En dan wordt het eeuwig stil Langzaam... glijd je weg Ik kijk je aan En voel je zachtjes Sterven…

dood ben je natuurlijk niet want we zijn je niet vergeten maar toch dat lichaam die sterke stem die luide lach die warme handen dat wordt hier toch maar stil…

Met een handdruk komt het afscheid geen tot ziens, of: het was fijn samen praten zoals vroeger nee, dat zal er nooit meer zijn. Jammer dat het zo gelopen is maar ach, ik kreeg ook nieuwe vrienden mensen waarmee 'k het goed vinden kan en die mijn vriendschap echt verdienden.…

Hoe neem je afscheid van zoveel levenslust? Vrienden had Harry overal. Op het werk, in de muziek, de creaturen van nacht en in de kerk. De vrienden van de kerk verzorgden de crematie. De andere vrienden – ze waren er in groten getale - snapten er niets van. Zoveel ernst, zoveel ingetogenheid, zo weinig passie.…

Die avond zal ik mijn vriend bezoeken die sinds zeven jaar opnieuw een huis in Tilburg bewoont dat op de voordeur zijn door mij geliefkoosde naam draagt....…

Dat de regels in Zuid-Afrika zo zijn, dat een president dóór mag regeren ook als bij een motie van wantrouwen een ruime meerderheid haar wantrouwen ten opzichte van hem uitspreekt, maakt democraten niet gelukkig.…

kijk hier staat het, sprak ze vol plezier twee weken terug al op gewezen wil jij zo naar de buurtsup racen? we zijn haast door ons voorraad papier en waar je dan mee terug kwam sjezen een tas vol gelinieerde schriften vanwaar schrijf je toch zulke dichten? laat mij het even voor je lezen ---------------------------------- Vergeten…

Lang vergeten, het spoor en langs de weg waar de berm naar regen ruikt fluisteren dode bloemen vervaagt opnieuw haar zon verliest zij onoverwonnen strijd onafgemaakte herinneringen van lege huizen langs stille wateren walmt vuur dood klinken kerkklokken en de wilg wiegt de maan in niets nog meer zal ik geloven…

In het zaaltje dat deel uitmaakt van het complex en de woonstede van een communiteit van fraters in Tilburg-West dat ik ken van eerdere gelegenheden en waar een zwart-glanzende piano, die met haar klanken op weldadige wijze veel zou kunnen verzachten, staat te verstoffen tegen een wand, zijn vandaag vele wijkbewoners samengekomen voor een wijklunch,…

In Afrika, in zijn zozeer geliefde Afrika liggen zijn wortels en zijn ultieme bestemming, de bestemming van mijn beste vriend, die ik leerde kennen als wonderlijk en fascinerend, uniek en hoogbegaafd, van de vriend op wie ik ooit verliefd was, die mijn verstarring en krampachtigheid deed smelten......…