Alle inzendingen over akkers dure g

Zie bewakers eenzaam achter monitoren gelijkvloers zitten. Ergeren de gebruikers boven zich niet aan de leegstand beneden? Missen ze geen thuisgevoel, representatie? Plintbeleving van de maaiveldstad? Hoe prachtig de straten en pleinen. De gootjes het plaveisel de bakken banken fonteinen en sculpturen. Comfort dat schrijnt tegenover de onderbezetting…

een grammetje "G" voor wat uurtjes van bevrijding veel te duur betaald…

komt het toch wel goed Als akkers zijn ontgonnen Veraf gloeit zacht mijn horizon Een nieuw begin begonnen…

Die kennis was wel vanzelfsprekend voor de ouden in de Bijbel; zij maaiden hun akkers niet tot aan de randen en namen van het land niet mee wat ze hadden laten vallen. Dat was voor de armen. Ze bouwden geen akker aan akker, zodat er ruimte overbleef in het land van G‘d.…

Ik liep langs akkers van verlatenheid Door dorre droogten vol met onbegrip Gegroeid in jaren tijd Ik zag geen kleur meer Die mijn onrust kon verstoren Slechts het grauw Moest mij bekoren En de strijd De eigen innerlijke kracht En soms façade Waren broeders Teer, hard en dan weer uiterst zacht Die hielpen bij de ommekeer Waar plotseling…

vanwaar ik zit, met uitzicht op klei zie ik een vergeeld dekbed uit het raam van de weduwe dan weiger ik te bewegen om slechts te kijken naar haar over de akkers vol spruiten nadert uit het westen, wind en regen zij haalt de waslijn leeg en ik zwijg voor eeuwig morgen zal mijn bezoek zijn mijn pak hangt klaar ik weet wat te zeggen over…

takken treuren kreunend onder zwaarrijpend ooft de vrijheid van de ladder werd door twijgen geroofd een distel schiet eenzelvig langs ’t koeienpad omhoog ten teken dat zich niemand nog naar d’hoeve bewoog waar dieren zijn verdwenen en d’akker in hooi schoot daar vond het wild t'rug leven en de oude boer de dood…

en voltrekt zich, werkelijker dan werkelijk, voor mijn ogen het wonder, nu tot driemaal toe door hectaren stengels tegelijk een heel licht schokken gaat…

Pa kwam naar buiten en hij zei: "Is me dat een duur schijterijtje, Er was geen papier, dus veegde ik mn billen af met duizend Frank...…

offer de pijpen lozen hun zuur in een bekken van slib het sproeiwater van de akker ruikt naar gasbellen die ontploffen op de gele, matte spiegel sindsdien drinken ze rioolzeepsop…

GVD (GOD VERSUS DARWIN) Aan Maria Van der Hoeven Het G-woord is de wetenschap een vloek Want het bewijs dat er geen Opperwezen is Dat g slechts een der zwakste hypothesen is Is al geleverd: einde onderzoek De schap van 't weten buigt onder 't gewicht Van evolutie waaruit G geweken is Terwijl geloof en hoop een zaak van leken is Die over…

Als de rap  r rapt dat de trap r trapt omdat de fiets r fietst Of als de dicht r dicht dat de rook r rookt omdat de waterkook r kookt Maar ook als de krijg r hijgt Dat de kijk r kijkt Naar wat de hijg r krijgt Vind ik het goed g g rapt Maar al de denk r denkt dat het spook r spookt Is ‘íe  r in g t rapt Omdat alleen de spook…

Het is de blanke dageraad: De diepe wei waar nog geen maaier gaat, Staat van bedauwde bloemen wit en geel; De zilvren stroom leidt als een zuivre straat Weg in het nevellicht azuur; En morgens zingend hart, de leeuwrik, slaat Uit zijn verdwaasde keel Wijsheid die geen betracht en elk verstaat, Vreugd zonder maat, Vreugd zonder duur...…

.'' Ma Flodder keek mij aan of ze het in Keulen hoorde donderen en ik genoot van mijn duur doen, terwijl mijn portemonnee bijna leeg was. In Utrecht stapte ik uit de trein om een Hamburger te gaan eten bij Mac Donald.…

Bij ‘duur’ blijft hij hangen. Hij omcirkelt het en zegt het twee keer hardop: ‘Duur. Duur.’ Hij denkt niet aan een hoge prijs, maar aan lengte in tijd. Hoe lang heb ik nog? denkt hij. Geen klacht. Geen angst. Het woord dringt zich op … God mag weten waarom. Het zal wel iets te betekenen hebben.…

G-e-8-e heer Bush, Vindt u het erg als ik u George noem ? Uw strijd tegen het kwade roem. Maar bedenk wel even, dat ik in het echte leven Ook even de honger van miljoenen noem.... G-e-8-e heer Blair, Vindt u het erg dat ik Tony zeg? Ook de verantwoordelijkheid bij u leg.…

De echtgenote van oom G. was een slanke schoonheid in haar etherische bruidsjurk maar zij teerde later op voor ons angstaanjagende en geheimzinnige wijze weg in verre, witte ziekenhuiskamers. Ik zie oom G. nog languit op de grond liggen in het halletje van ons toenmalige arbeidershuisje.…

Het kan toch zo altijd niet duren met de brandende uren mijn stem is schor, mijn ogen dor.…

Het woord is te langzaam van duur.…

Vrolijk duurt het langst.…

Sommige geneesmiddelen zijn zo duur, dat men zou denken dat een ander er beter van wordt.…

Niemand heeft zijn olie ooit zo duur verkocht als Picasso.…

De productie van vacuüm is het duurste proces per kilo product.…

Verpest een romance niet door te pogen haar voor altijd te laten duren.…

Het feit dat veel consumenten duurzame producten en diensten te duur vinden betekent niets anders dan dat de wereld nog steeds te goedkoop verkocht wordt.…

A heeft beloofd dat als G iets mocht overkomen, zij de zorg van het hondje op zich zal nemen. Ze gaat niet naar een asiel, dat verdient ze niet. Mevrouw G is zwaar gehandicapt en aan een rolstoel gebonden en al behoorlijk op leeftijd, maar gelukkig ook behoorlijk goed bij de pinken – een bewonderenswaardige sterke en levenslustige vrouw.…

De harde g klinkt zacht in de speeltuin uit mijn jeugd, lijnenspelen van het verleden wederklinken tot oude mechanismen die prachtige principes zijn. De duiven in de weidelanden voeren mij mee over de ultieme lijnen -van de zachte g- uit de speeltuin van mijn jeugd (van het eeuwige zijn).…

een grijze mist dwaalt over de kapotgeschoten akker der herinneringen. eens beploegd, bezaaid, geoogst nu een vieze bruine plas tussen aardkluiten « En wanneer komt moeder nu ?…

We waren gelukkig in die tijden nog nooit hadden we oorlog gekend we waren kinderen zonder lijden zelf waren we koning, keizer of regent De sloten waren onze zeeën we verloren geen enkele slag pepermunt braken we in tweeën veroverden de wereld met een lach Nu de helmen door de halmen glijden de korenbloemen sterven in het vuur en het bloed…

Akker en Hondsviool zij zullen elkaar niet bijten op zand en kalkarme grond kunnen zij hun dagen slijten. Iets verderop de Driekleurige rakker vermaakt zich best op een kale akker. Zink dat voedt ze geel tevree Geuldal en zuidelijker voert de wind hen mee.…