Alle inzendingen over boekentas

Ze was mijn oma bij wie ik chocolademelk mocht drinken die ik omroerde met het poezenlepeltje; ze was mijn oma die me vermaande de kartonnen Zwarte Piet "secuur" uit te knippen en ook zal ik me haar altijd blijven herinneren als de oma die mij met Sinterklaas, toen mijn schoolcarrière in het verschiet lag, de leren boekentas schonk; de tas met de…

In dat jaar schonk oma mij de bruine, leren boekentas met de stevige, stoere voorvakken en het solide handvat, die mijn schoolcarrière tot het einde zou vergezellen, die de boeken zou torsen en dragen: de boeken, later van Tacitus, Ovidius, Livius, Vergilius, Xenophon, Euripides en Herodotus met de oude, welluidende en elegante taal erin die tot mij…

iedereen klooit met elkaar leuke sfeer in de klas maar ik heb geen vrienden ik heb alleen mijn boekentas ik word uitgescholden voor stuud en uilebol ik kan het niet meer aan de maat is nu echt wel vol 'schelden doet geen pijn' nou, dacht het wel!…

Mijn trotse en liefdevolle oma schonk mij bij die gelegenheid de boekentas. De bruine lederen tas was zoals boekentassen horen te zijn en zoals deze gangbaar zijn. Ruim van inhoud, met twee voorvakken en een hengsel. Ze zou zes jaar dienen en mijn hele schoolcarrière begeleiden.…

Ik moet naar school, ik vind het niet eerlijk Ik moet maar leren, iedere dag Ik zie de zin niet van mijn studie 't Lijkt net of je niets anders mag Gebogen zit ik over boeken De stof is voor mij soms te zwaar Maar ik moet in volgorde gaan denken Eens ben ik met studeren klaar Mijn boekentas is niet te tillen Geschiedenis, Economie Ja,…

En de kattenbak verschonen en zijn schoenen poetsen, zijn broeken wassen, zijn boekentas vullen net de juiste schoolboeken. En steeds maar in de weer met andere spullen. Het was alsof er een droom was uitgekomen waarvan Bjarne had gehoopt dat hij die droom nooit had willen dromen.…

De boekentas wordt geopend. De kleurpotloden lijken verloren. Her en der hoort men oude namen. Vergeelde “verkleurde“ levensjaren. De grensovergangen zijn verstoord. Coronamoeheid en het alleen sterven. Wie kan een reddingsboei werpen? Het eenzaam sterven. De wreedheid in een schilderij te verven.…

Voor de kinderen, al dan niet met de nieuwe boekentas, ook. Voor bepaalde eerstejaars kleuters wel een verschrikkelijke hel. “Mama,… mama,… mama”, zullen ze bleiten. Er zullen traantjes vloeien langs beide kanten. En dan die oma’s, sjonge, sjonge, die overbezorgde oma’s toch!…

Mijn kop eraf als ze geen uren opgesloten gezeten heeft in donkere, verlaten kamertjes, als ze niet af en toe de mayonaise van haar vingers moest vegen toen ze haar boeken uit haar boekentas wou nemen, als op haar rug niet om de zoveel weken een blad hing met opdrachten voor wie er zijn handen wou aan vuil maken. En nu wil ze wraak.…