Alle inzendingen over buitenkant

Je herinneringen en emoties moet je oppakken als schaakstukken, vasthouden en verschuiven, en in een onderling verband brengen tot ze ook voor jezelf zin gaan krijgen.…

Goudglanzend golvend haar weelderig over je schouders Die beeldschone ogen ...niet van een vreemde... ik ken je ouders Uitdagende volle lippen Ooit een roos gekust? Fantastische borsten een heerlijk kontje ik verdrink in lust Mijn hormonen spelen op Het heeft geen nut ik zie er maar van af Je bent en je blijft ...een arrogante trut…

Meer zelfvertrouwen krijg ik er niet echt van, omdat ik me realiseer dat niet IK daar loop, maar mijn buitenkant. En mijn buitenkant en ik zijn twee verschillende dingen. Inmiddels ben ik tot de conclusie gekomen dat mijn buitenkant o.k. is en dat is in ieder geval iets. Soms is er iemand die denkt dat hij verliefd is op mij.…

Anderen beweren dat er alleen maar buitenkant is. Bewezen is dat binnenkant en buitenkant hetzelfde zijn.…

De mogelijkheid een binnenkant te bekijken is een uitnodiging de buitenkant te begrijpen.…

Schoonheid komt van binnenuit, is aan de buitenkant ook vaak zichtbaar... Jammer dat veel mensen dat niet zien?!…

Rijkdom Rijkdom is alleen te zien aan de buitenkant, echte rijkdom zit van binnen.…

Kelly is het levende bewijs ervan dat het ondoenlijk is de pijn van binnen op te heffen door herstelwerkzaamheden aan de buitenkant.…

Michael Jackson is het dode bewijs ervan dat het ondoenlijk is de pijn van binnen op te heffen door herstelwerkzaamheden aan de buitenkant.…

in alle wolken zie ik hemel kiert de kans op wat geluk zon weet dat ik om wat liefde bedel mijn optimisme kan gewoon niet stuk je pakt me in met warme woorden geeft me een deken tegen kou maar onze adem zal bevriezen in het slapen zonder man of vrouw ik streel je huid, de buitenkant van binnen, je kijkt me aan voelt passie in je zinnen…

Op de binnenkant of op de buitenkant? En wat is status, is dat binnenkant of buitenkant? Alles wat je aan anderen laat zien, zijn fragmenten van jouw kwaliteiten. Momentopnames van wat je werkelijk in jouw mars hebt, of wat je misschien beter achterwege had kunnen laten.…

Weet je, je ziet het niet aan de buitenkant maar zo’n simpel gesprekje zet je weer even aan het denken….…

ik hou nog steeds van jou ook al vind jij jezelf, ouder geworden, minder mooi lieve schat, het is niet alleen de buitenkant waarvoor ik ontdooi…

Ik hoefde niets van mezelf te laten zien, alleen de buitenkant. Die buitenkant, mijn lichaam was allang niet meer van mij. Door alles wat er was gebeurd in mijn leven had ik een muur opgetrokken en was ik diep in mijn schulp gekropen. Zo diep dat zelfs mijn buitenkant niet meer van mij voelde.…

het blad verzamelt zich op stille plekken, vormt zich, blijft aaneen vermaakt zich met een buitenkant in het binnenste schuilt een egel slaapt er een nacht, neemt dan de hongerige luizen met zich mee…

Geen groter harmonie dan het afstemmen van mijn radio op de zender die uizendt via de ghetto-blaster van de schilders die werken aan de buitenkant van het Samuel de Zeehof dat twee armlengtes is verwijderd van mijn gehoororgaan…

handen met bruine spikkels gevouwen in een gebloemde schoot de pop ligt op tafel het leven achter gesloten ogen aan de binnenkant de wereld achter dichte deuren aan de buitenkant…

Als je er niet aan denkt, is het er niet Geen woord en zeker geen traan Niemand die het aan de buitenkant ziet Dus gewoon je mond houden en doorgaan Je lacht, je leeft Je doet nooit je beklag Maar er is iemand die je doorheeft Die misleid je niet met een lach…

Storm loeit door buizen staal Wind waait door bomen kaal Vlagen rukken Aan buitenkant Zuchten likken Aan kaarsenbrand Windkracht zwiept Een regennatte bui Als vochtige adem Door je trui…

Het voornaamste is dat ik niet denk dat er voor Nadja zo heel veel verschil kan zijn tussen de binnenkant van een gesticht en de buitenkant. Ze hebben Sade opgesloten; ze hebben Nietzsche opgesloten; ze hebben Baudelaire opgesloten. De minachting die ik voor de psychiatrie voel, is zo hevig, dat ik nog niet naar Nadja heb geïnformeerd.…

Eenzaamheid zit diep van binnen zie je niet aan de buitenkant Eenzaamheid......... wie of wat zal er winnen? Krijgt eenzaamheid de overhand? Of deel ik met jou mijn eenzaamheid en laat jij me niet alleen; dan zijn wij tot in de eeuwigheid voor altijd samen één.…

naarmate de jaren verstrijken slaan de ongemakken toe alles positief blijven bekijken al weet je soms niet meer hoe lichaam is aan het veranderen zowel de binnen als de buitenkant steeds afhankelijker van anderen reiken zij liefdevol de helpende hand…

Je bent eigenlijk twee personen één aan de buitenkant en één van binnen... Maar ik wil niet gaan verzinnen wat jij ziet en ik niet zie... Het is een stukje privebezit Het enige wat van jou is Wat ik niet zie, en jij wel ziet, is jouw enige privébezit...…

Een wolf is als een huis waarin twee gaten gapen: een gat waar nooit een voordeur zat de holte van het keldergat. Door lege ramen kruipt klimop en wingerd binnen en neemt kamers in bezit. In kelders huist het ongewervelde en draait en draait zijn blinde cirkelgang. ------------------------- uit: 'Boze wolven', 2002.…

Daar komt nog bij dat mijn vader aan de buitenkant een knappe, uiterst charmante man is. Met een vlotte babbel. Ik merk dat veel mensen en met name vrouwen, van hem onder de indruk zijn. Dat sterkt mij nog meer in de overtuiging dat het wel aan mij moet liggen.…

Het beeldhouwwerk toont alleen maar de stenen waarneming van de buitenkant. De binnenkant ongemoeid laat voor de beitel. Een denkend teken als fragment moment versteend. In de beginne een brok beeld van oeroud arduin. Beeldig geheugen naar wie passeert en denkt.…

zoals ik mijn ogen open zonder dat ik naar binnen kijk zo voel ik dat ik anders lijk en zacht zie ik wat jij voelt buitenkant zie je het is er wel het is er niet zoals ik uit mijn ogen kijk zonder te verliezen zo wil ik naar je kijken en zacht voelen wat jij ziet…

Doordat ze aan de buitenkant zo voorkomend zijn, leiden hun charme, charisma en onberispelijke psychologische camouflage ons af van hun ‘ware aard’: de sluimerende afwijking pal voor onze ogen. Met hun bedwelmende, hypnotiserende aanwezigheid trekken ze ons onverbiddelijk naar zich toe.…

Zit in mijn ochtendkrant van dood te lezen een vertroosting na de strijd die daartoe leidde werd verloren nauwelijks geboren licht te vroeg al uitgegaan een laatste vonk die zachtjes aangeblazen nagloeit in de tijd ik sluit mijn krant die aan de buitenkant druipt van het bloed……

Een ongedwongen schreeuw maar toch oneindig stil goedlachs aan de buitenkant vanbinnen volledig kil Niemand hoort het ze willen het niet verstaan En ik wil niet meer geloven dat ik ooit met jou zal verdergaan Het greintje hoop dat ik nog had verloren in de kou alles eindigt hetzelfde ik ben verloren zonder jou…