Alle inzendingen over buitenwereld

'Het is fijn dat u er zo over denkt,' had hij gezegd, 'want met de buitenwereld zal ze het straks al moeilijk genoeg krijgen.' Door mijn tranen heen moest ik glimlachen. 'Dan kent u haar toch niet zo goed,' zei ik. 'Want ook de buitenwereld zal altijd van haar blijven houden...'.…

ik had het heet zag beesten springen van een andere planeet ze zongen ook het vreemde aan die sprongen was het hebben van een poot ook het omhoog dat springen eigen is heb ik gemist ze zullen dronken zijn geweest had te maken met een feest ik ben er zeker niet geweest ik had het heet bluste dat met bier smeulde na in…

In de buitenwereld is er altijd wel een geluid; een vogel, een afzuigsysteem in je huis, een koelkast die bromt...…

'k wil dood zijn zoals de anderen op het slagveld van bloemen dood zijn alleen zijn zij moedig gestorven en ik dan niet,want ik ren weg van het leven door de buitenwereld wordt men bestempeld als laf maar de buitenwereld is niet in mij ze veroordeelt mijn hart, mijn gevoelens maar ze is niet in mij…

De panische vertwijfeling die ontstaat bij volslagen isolement kan men slechts overwinnen door zich zo radicaal van de buitenwereld te distantiëren dat het gevoel van afzondering verdwijnt-omdat men de onbereikbare buitenwereld door een eigen waanwereld heeft vervangen.…

Zoek uw toevlucht in innerlijke stilte, maak uw gedachten los van de buitenwereld dan zult ge merken hoe God de stralen van Zijn liefde en goedheid over u en het heelal uitstort.…

basiswaarden – geloofwaardigheid, verantwoordelijkheid en zorgvuldigheid – maken ons herkenbaar voor de buitenwereld…

Naarmate men meer gelooft in een ideologie, wordt de kans dat men de buitenwereld met projecties kleurt groter.…

De buitenwereld toon ik degene die ik was, althans dat probeer ik. Maar alles in mij wringt dan uit protest. Mijn blijkbaar nieuwe identiteit wil gezien worden. De paniek slaat toe op die momenten dat ik de controle dreig te verliezen. Ik weet dat ik dit niet volhoud. Er zit maar één ding op. Alle rookgordijnen optrekken.…

mijn lichaam schreeuwend om aandacht te stil te eenzaam te ver afgesloten van de buitenwereld niet begrijpend wat mijn lichaam wil veel te stil…

Dit eenvoudigweg afweren van primair pijnlijke gevoelens komt overeen met de afweer van primair pijnlijke prikkels die het Ik vanuit de buitenwereld ondervindt.…

Voor de buitenwereld, die haar pijn nooit zag.…

zwervend langs de kloostermuren van de buitenwereld met gevouwen handen in afzondering heilig gezang onder kaarslicht met rozenkransen in sober samenzijn met open geloof tot de orde geroepen…

je hebt soms van die dagen dan gaat er van alles mis je voelt je zo ontzettend klein en weet zelf niet wat er is het liefste wat je dan zou willen is weg weg van iedereen verstoppen voor de buitenwereld en even niemand om je heen…

Hoe dit ook zij, veel van de nieuwe literaire communities zijn in die zin insulair dat ze hun eigen mores hebben en weinig verbindingen met de literaire buitenwereld.…

Stuk voor stuk in elkaar gewikkeld en gedraaid sierlijk om zijn voorganger heengebogen staar jij met je lotgenoten naar de buitenwereld Open Naakt Onbeschermd Wachtend op de tijd dat je verkleurt vergaat en weggezet wordt opgaat in de massa in het niets Net zoals het leven…

In de grote, drukke buitenwereld: een mooi lachend gezicht. In een klein, verlaten kamertje: een gezicht met vele littekens. Littekens van een nog kort, maar reeds vervloekt leven. Het wordt weer eens tijd mijn masker af te nemen. Het wordt weer eens tijd nieuwe littekens te kerven.…

Ik schrijf dit succes met name toe aan de stuurmanskunst van Mark Rutte, die naar de buitenwereld toe altijd weer ontspannen reageert.…

Als water draalt langs kale ruiten, de buitenwereld koud en bang, laat gretig twijfel ampel varen de weg van boven is te lang.…

Mijn hart is op van al die tranen Ik wil zo graag dat het over gaat En als ik dan weer denk aan toen Dat wij samen zo gelukkig waren En dat dát juist verdwenen is Dat is met geen woord te verklaren Waarom is liefdesverdriet zo pijnlijk Waarom krijgt mijn hart geen rust Het lijkt alsof ik gevangen zit in mijn gedachten Want van de buitenwereld…

Hij beschrijft klonenboerderijen, vervangers van mensen in de buitenwereld. Hoe er gebruikt wordt gemaakt van het identieke lichaam, het IQ blijft op het niveau van een baby, zij komen verder nooit in aanraking met de buitenwereld of mensen. Maar wat ze wél weten is de pijn, het verlies, angst.…

voor de buitenwereld iemand die altijd loopt te stralen maar niemand ziet dat ik blijk te verdwalen, verdwalen in emoties,gevoelens van vreugde,gevoelens van verdriet. de vreugde laat ik zien maar het verdriet niet. dus oordeel niet te snel over iemands vreugde en verdriet, soms is de waarheid anders dan je aan de buitenkant ziet.…

Het gaat schuil achter de veel opvallender strijd, die het Über-ich en de buitenwereld via het Ik tegen de driftimpulsen voeren. Deze stille vijandigheid tegenover de drift groeit uit tot angst, wanneer het Ik zich niet meer beschermd voelt door deze hoge machten, of wanneer de verlangens van de driftimpulsen overmatig toenemen.…

Te leven met een gangster, niemand die je begrijpt, niemand die je ook nog maar vertrouwt, Te leven met een gangster, zie het als zijn beroep, Het maakt het niet goed, maar ook een gangster heeft zijn goede kanten, de buitenwereld ziet ze niet, voor hem gold hetzelfde maar ik, ik zag wat in hem en werd verliefd, niemand die het accepteerde,…

Hij schikt z'n jas kijkt schuin in de smalle spiegel, tuit z'n lippen, knipoogt, vouwt zijn haar met handen groet buiten wacht de buitenwereld brutaal omarmen een vluchtige kus op haar natte wang later later thuis, drink nog wat mee of bak een ei ik ga naar bed morgen voetbal Ajax uit altijd moeilijk gebak na.…

in dit vers is Plato een bewoner afgescheiden van de buitenwereld donker als de nacht, een holbewoner lichte vlekken vormen zijn ideeën de spelonkwand tovert zwarte schimmen op het netvlies van een onvast weten twijfelachtig grommen ze te glimmen met een naam de zekerheid te heten en hij wist dat buiten deze zwartheid helder stralend, wetten…

dromen van eeuwige zachtheid en inmens verwachten als mijn hand jouw haren streelt langzaam en voorspelbaar zie ik je gaaf gezicht die met een lach mijn beweging deelt en je zwaarte even oplicht ik raak je wangen in een strelend gebaar voor even zijn ze ontspannen althans zo neem ik het waar voel toch mijn ogen waken om de buitenwereld…

De plek om te gaan sleutelen ligt namelijk niet daar in de buitenwereld, waar mijn invloed nihil of gering is. Die buitenwereld (ik ben nog aan het grasduinen) is tenslotte enkel de spiegel.…

Als we samen lopen dan lijkt dat gezellig en fijn voor de buitenwereld heel open maar dat is misschien maar schijn Als we samen praten dan is dat niet gemeend misschien heb je het niet in de gaten maar ik voel me van jou vervreemd De dagen vervliegen dit is voor mij de limiet ik kan er niet om liegen: dichter bij elkaar komen we niet…

Plots verzonk hij net te diep in 'n kleverige angst voor de buitenwereld bleef voorts waar hij was en ging morgen de post wel halen…