Alle inzendingen over bushalte

je straalt als een donderwolkje zo je daar staat aan de halte bij je moeder en je zusjes, je broertje en je tante die je oom kon zijn met ingetogen passie tover je walging en afkeer uit je onzichtbare hoge hoed met neergebogen hoofd en ogen distantieer je je koeltjes van hen die je altijd gekend hebt je straalt als een donderwolkje…

Ook nu weer, bij de bushalte, bleek overduidelijk de aarzeling, de weerzin, de angst voor opdringerigheid van mijn kant en de bijna angstvallige schuwheid, waarmee mijn "gesprekspartner" nu zweeg en ongeduldig de komst van de bus afwachtte. De vraag volgde echter nog of ik weleens ging "stappen".…

De Apeldoornse apenschool, dat is geen plaats voor apekool. Daar worden apen onderwezen in zang en apennoten lezen en wat zoal te bieden is aan apenkunstgeschiedenis. Op donderdag tot kwart voor zes, dan is er aaprijkskundeles en leert men elke aap het fijne van Alpen en van Apennijnen. Soms lopen ze te hard van stapel en wordt het weer…

een tafel timmeren - wat een getimmer een huis bouwen - wat een gebouw de klok luiden - wat een geluid zich goed weren - met een geweer niet blind varen - gevaar!…

Bij de bushalte aan de Dillenburglaan waar de "gekandelaberde" bomen nog slechts getooid zijn met een armzalig gewas dat zich als wanhopig om de stam slingert, ontmoette ik mijn benedenbuurman die zich meestal schuilhoudt en al vijfentwintig jaar kennelijk in stille berusting zijn dagen rekt in zijn schilderachtige woning.…

Ze stond met mij te wachten op de bus die weigerde te arriveren op het Transvaalplein. Diepe rimpels bezetten haar gezicht. Een kapper was kennelijk lange tijd onbereikbaar geweest. Ik had, voortstappend door de grauwe straten, de halte bereikt. Twee witte politieauto's, gewapend met zwaailichten, raasden ons voorbij en ik merkte op: "Ze gaan erop…

We raakten in gesprek bij de halte van lijn zeven, hier vlak in de buurt. Twee witte, metalen zitjes dienen aldaar voor het comfort van de toekomstige passagiers en we hadden zij aan zij plaatsgenomen. Ik verzekerde mijn medepassagier dat hij maar niet op schoot moest komen zitten; de "Me-too-associaties" waren al te groot. Hij droeg een rood-geruite…

(In het voorbijgaan opgevangen tijdens het passeren van twee oudere, bij een bushalte zittende, personen).…

De regisseur stond naast de cameraman aan de overkant van de bushalte. Toen hij het sein 'GAS!' gaf, sukkelde de bus schokkend richting bushalte. Daar gingen de deuren open en stapten de Wachtende Reizigers in, plús iemand met een groene klikobak. Toen stapten de Wachtende Reizigers weer uit en herhaalde zich het ritje.…

Ik bewaar de ring daarom in een chique doosje op een ondergrond van watten in de lade van een ladekastje, als een herinnering aan de morgen waarop ik deze aantrof toen ik op het bankje bij de bushalte zat, verzonken in liefdesverdriet en in de meest droevige mijmeringen.…

Het asfalt ligt opgeweld bij de bushalte, ik rijd er omheen met mijn fiets, herken de de aanrijdroute van het openbaar vervoer, de chauffeur kan niet anders. Elke keer weer die zelfde koppen, stempelen of knikken naar de jaarkaart, soms verbaasd grijpen naar wisselgeld, iemand vraagt om 2 of 3 zones, betaald wordt ie ergens afgezet.…

Hij was mijn buurman en hij had me al bij de bushalte bekend dat hij koers moest zetten naar het Elisabeth Ziekenhuis, naar zijn moeder... Wegens de volstrekte vervreemding en anonimiteit in deze contreien is onderlinge menselijkheid vaak ver te zoeken....…

Hij was klein van postuur. De grote koffer op wielen die hij vervoerde, was manshoog en leek me van een gewicht dat minstens zijn lichaamsgewicht vertegenwoordigde. Bruine, vriendelijke ogen boven de mondkap. "Is this bus going to the central station?" vroeg hij. Ik moest zijn veronderstelling bevestigen. "Are you from abroad, from the USA perhaps…

Ik bewaar de ring daarom in een chique doosje op een ondergrond van watten in de laden van een ladekastje, als een herinnering aan de morgen waarop ik hem aantrof toen ik op het bankje bij de bushalte zat, verzonken in liefdesverdriet en in de meest droevige mijmeringen.....…

De sneeuw is vroeg dit jaar ik loop naar de bushalte het is koud daar komt de bus he, hallo Danny! koud he ja!…

Het was bij de bushalte aan de Schouwburgring. Mevrouw droeg een wijnrode "tulband" om het hoofd en zij aarzelde niet een jongeman aan te spreken die een sigaret tussen de lippen geklemd hield.…

De dame naast mij bij de bushalte droeg een witte hoed of pet met klep, vermoedelijk uit linnen vervaardigd en speciaal ontworpen of geschikt voor zomerse dagen en inderdaad mochten we op de middag van onze ontmoeting onverwacht al hogere temperaturen begroeten.…

De scholieren drommen samen bij de bushalte. Hun jeugdige uitstraling omgeeft hen nog als een aura. Eens behoorde ik eveneens tot die onschuldige en vrolijke brugklassers.....…

Vlak naast de bushalte van lijn zes aan de Spoorlaan waren die dag heren van een aannemingsbedrijf een kuil aan het graven en met merkwaardige, vibrerende instrumenten de donkerbruine aarde aan het bewerken. Besluitend tot een practical joke vroeg ik hen: "Bent u mijn graf al aan het graven?…

Bij mijn laatste bezoek aan zo'n uitstalling had men weer gretig en opdringerig vanachter de kramen de waren aangeprezen en toen ik bij de bushalte zat, zag ik tal van personen beladen met schemerlampen en allerlei snuisterijen voorbijkomen.…

We raakten in gesprek bij de bushalte van lijn vijf aan de Westermarkt. Ze droeg lang, donkerbruin glanzend haar tot over haar schouders, mogelijk geverfd en een lichtgroen zomers ensemble dat haar zeer flatteerde. Ik schatte haar zeker niet ouder dan vijfentwintig jaar.…

Zijn plaats bij de bushalte is sinds lange tijd leeg, vacant. Is zijn lichaam ontzield aangetroffen in de woning, in het flatje waarin hij lief en leed en mogelijk veel eenzaamheid doorgemaakt heeft??…

Wankelend en onvast op mijn benen staand bij de desolate bushalte aan de Ringbaan Oost - waar het verkeer zich op doelloze wijze voortspoedt in tegengestelde richtingen - was ik bij uitstek in de gelegenheid om het heilloze kantoorpand aan de overzijde te observeren. Het was lang geleden het brandpunt van mijn enorme mislukking.…

Ooit stonden bij een bushalte Een gulden en een euro Elkaar te vergelijken De euro vond zich waardevol Kon half Europa plots bestrijken Toch riep de gulden: Dat is waar In waarde was ik minder Toch kon ik vroeger met de bus Had nergens nooit gehinder De mensen waren blij met mij Juist door mijn vaste waarde Maar wat jij waard bent weet ik…

...en zo gebeurde het dat in de omgeving van het station, terwijl ik verpoosde bij de bushalte van lijn zeven, bij uitzondering geen menselijke gedaante mij aansprak, maar dat een wonderlijk, zwartgerokt dier mij naderde; een vogel, een kraai, die de schuwheid kennelijk overwonnen had en als het ware belangstellend en verwachtingsvol vanuit zijn prachtige…

Vanaf mijn plaatsje bij de bushalte schreeuwde ik in de richting van de kinderen: "Jullie moeten die haan met rust laten!" Deze schreeuw scheen nog hun aanvallen te verhevigen en toen ik instapte trokken ze gekke bekken in mijn richting en zetten ze hun wrede spelletje onverminderd voort.....…

Hij stond te wachten bij de bushalte aan de Korvelseweg en droeg in een tas een fors boeket grote witte orchideeën met lange, houterige stelen en ovalen bloembladen. Ik waagde het hem te vragen of de bloemen voor zijn vriendin bestemd waren. Ze bleken voor zijn moeder bestemd te zijn die nog zelfstandig woonde in Arnhem.…

Later, bij de bushalte, verklaarde de Indonesische meneer in een mooi appartement te wonen aan de Voltstraat en de rommel van de Kringloopwinkel in feite te verafschuwen, die ongemerkt toch zijn uitgaven fors zou doen oplopen.....…

Vanaf mijn positie bij de bushalte aan de overkant van de belendende snelweg wierp ik mijn belangstellende blikken op de kruinen van de bomen, al in zomertooi waarin kronkelende takken zich als het ware schuilhouden of hun weg zoeken…

Ook nu weer, bij de bushalte, bleek overduidelijk de aarzeling, de weerzin, de angst voor opdringerigheid van mijn kant en de bijna angstvallige schuwheid waarmee mijn "gesprekspartner" nu zweeg en waarmee hij ongeduldig de komst van de bus afwachtte. De vraag volgde nog of ik weleens ging "stappen".…