Alle inzendingen over condoleance

Het leven afgesloten maar de kist nog open wacht ons gezin op wat er komen gaat. we loten: wie zal er naast het lijk meelopen? Juist mij treft weer het lot dat ik zo haat. Want bij een open kist de taal der liefde spreken doet niemand en wat verder dan het obligaat "ze is nog steeds dezelfde" blijven steken dat is wat ik in deze rituelen…

Toen Wouter de gang inliep om de stofzuiger te pakken zag hij een witte enveloppe op de grond liggen met een zwarte rand eromheen. Hij had al zwaar de pest in dat Mien hem opdracht had gegeven alle kamers te stofzuigen en nu dit. Hij bukte zich en pakte de brief en was zeer benieuwd wie de geest had gegeven. Dikke Mien kwam hem tegemoet, en riep: …

Op het Internet heeft de familie van volleybalster Ingrid Visser en haar vriend Lodewijk Severein een pagina aangemaakt waarop je een condoleance kan achterlaten. De condoleancepagina is te vinden op de website http://www.ingridenlodewijk.com .…

Henk moest maar een condoleance brief sturen. Hij begon te schrijven: Beste Gerrit, ik heb in je brief gelezen, dat je niet meer ademt. Dat vind ik vreselijk jammer, want je was mijn beste billenmaat in Veenhuizen. Menigmaal heb je voorkomen, dat ik een paar doffe dreunen kreeg van Buck Jones.…

Op condoleance bijeenkomsten hoor je regelmatig dat X nu zo gelukkig is omdat hij of zij weer met zijn eerder overleden geliefde Y verenigd is. En zo zijn er veel hemel monologen uit onverwachte hoek. Daar is op zich niks mis mee.…

Na de condoleance liep ik met Pierrette naar beneden. Ze vertelde me dat tijdens de crematieplechtigheid in Tonneins aan de hemel twee heldere regenbogen verschenen. De opklaring was bijzonder, want het was al dagen grijs regenweer in deze buurt. Gisteren was ik aan het werk in de tuin.…

De eerste condoleance was een feit. Een longembolie had een einde gemaakt aan haar leven. In een fase dat er weer lichte hoop was ontstaan voor herstel. Hoe vaak hadden we haar als kind al niet moeten missen. In overspannen toestand, vaak via een verplichte opname, uit huis geplaatst. Mijn vader die haar dan ging bezoeken.…

De pagina’s waar de overlijdensberichten en condoleance berichten stonden. ‘Ma, waarom lees je die ellende allemaal.’ Het antwoord kan ik me niet echt meer herinneren, volgens mij trok ze zich er niet zo veel van aan of las het verder als ik er niet bij was. Als je jong bent, wil en moet je daar niet mee bezig zijn – met de dood.…

Daar kwamen zijn woorden op neer en beleefdheidshalve sprak hij ook een korte condoleance voor de nabestaanden van de slachtoffers uit. Maakt het trouwens ook maar iets uit wie de daders van deze misdaad zijn? De Russische overheid, de separatisten, of de Oekraïense machthebbers?…