Alle inzendingen over dit

Ik mag voor een best pijnlijke behandeling naar het ziekenhuis, met als belangrijk punt: U mag niet alleen komen, omdat U ook niet alleen naar huis mag! Dat weet ik inmiddels na 6 (eveneens pijnlijke) eerdere behandelingen wel… Dus brengt lieverd nr 1 me weg en nr 2 komt me gezelschap houden en brengt me later thuis maar eerst: Word ik door een…

Toegegeven: als begin is de kop al verwarrend rommelig, maar ik weet geen betere te verzinnen, aangezien mijn inzending even zo verwarrend en als “van de hak op de tak springend” zal kunnen overkomen. Desondanks zal ik trachten er een enigszins logische lijn in te brengen. Gaat-ie, komt-ie . . . : Toen ik vijf jaar oud was, nam mijn opa, toen een…

Ik sta in de keuken, de piepers koken en het kleine potje groenten staat klaar om te worden opgewarmd, waar maak je jezelf druk om? Nou om niks zeg ik tegen je… het borrelen van het water fascineert me…i k zet de magnetron even aan, zodat alles tegelijk klaar is en loop met de borden naar binnen… zet ze neer en leg het bestek er netjes naast. De…

ATEA De wereld is hard bij haar woelig te werk gaan. Men wil naar bedragen streven, die steeds doorgroeien. Bedrijven stellen eisen, wat soms met kwaad gepaard kan gaan, waardoor veel gezinnen smartelijke druk ervaren. Toch verzorgt de samenleving een nieuw begin voor hen, die te veel lijden onder het verstarde, zakelijke leven. Het arbeidshart…

Ik ben er stil van geworden Levende Pieter 23 zetels met eigen partij Dode Pim had er daadwerkelijk 26 Een emotionele politieke aardverschuiving Ik ben er stil van geworden Wel zo toepasselijk bij aanvang van de stille week Waarin Christus bespot, geslagen en opgehangen werd Waar Pieter, misleidt, veracht, baantje elders, was Omdat ie lastig…

's Avonds, tijdens het tandenpoetsen, kreeg ik plots een heldere, onderscheiden gedachte:   'Ik ben een postmodern denker.' Dat feit op zich, dat ik iets met zekerheid wist, was eigenlijk al een weerlegging van de conclusie die ik net maakte, want veel postmodernisten zijn notoire relativisten. Maar dat verhinderde me niet om mezelf te feliciteren…

Ze waren in 1958 naar Nederland gekomen uit Indonesië en ze vonden aanvankelijk onderdak in Breda, in een pension en later in een eengezinswoning in de Antonius Struyckenstraat in Tilburg West. Ik heb het over de familie F.; vader, moeder en vijf kinderen onder wie Roy (geboren op 8 maart 1954) die ik in juli 2008 ontmoette in zijn huidige woning…

Geloof het of niet, maar binnenkort gaat het opnieuw over Stroopwafel-, Regenboog- en (voor mij de ware) Zwartepiet...!…

In het kabouterdorp van de Efteling kennen we allemaal de visser, de wasvrouw en Riedeltje, de muziekkabouter in de holle boom. Dan is er nog die grote, gezellige kabouterkamer. Daar liggen twee dwergen heerlijk te slapen in hun bed. Aan de tafel zit één zo'n mannetje te lezen, terwijl een ander lekker in zijn stoel schommelt, genietend van zijn…

De “Remigratietop”, eind mei gehouden in het Portugese kustplaatsje Figueira da Foz - what’s in a name - is ook bezocht door Lidewij de Vos. Ongetwijfeld ging het daar over de plannen van FvD en geestverwante buitenlandse stromingen over remigratie van niet-oorspronkelijk inwoners in een land. Wat zullen de oorspronkelijke bewoners van van de gekoloniseerde…

Volgens Klaas Hummel, is de pandemie nog maar het topje van de ellende, volgens zijn column in de Quote? Gesproken wordt over het opnieuw krimpen van de pensioenen. De angst regeert!…

"Mamma je gaat wel dood hoor", zei haar dochter! "Wedden van niet" , sprak haar moeder! Al jaren een broos type, maar levenslang een sigaretje en een wijntje hakken erin. De laatste jaren van haar leven waren voor haar al lang geen leven meer. Voor haar gevoel weggestopt in een verzorgingshuis met haar zoon in de buurt, maar haar dochter…

Remco, een jongetje van zeven jaar, bezoekt met zijn ouders en iets ouder zusje Ida de Efteling. Het viertal zit op het terras voor een eethuisje, en geniet van een ijsje. Remco slikt haastig de ene hap na de andere door. "'t IJsje is op! Nu gauw naar het kasteel van Doornroosje. "Stout jochie!" roept moeder. "Wij zijn nog niet klaar en willen…

(Vervolg op 'De Sneeuwwitte Stad') Het was een koude ochtend op de eerste kerstdag van het jaar waarin de stad onder een sneeuwwitte deken lag. De vrouw die de stad met bevroren kristallen had bedekt, doofde het vuur in de haard van haar door draken bewaakte woning, waar zij sinds vele jaren in kluizenaarschap woonde. Zij had het gevoel een naamloze…

We zitten vast in een tijdlus, lees ik in het boek van Eckhardt Tolle. Terwijl die woorden nog nagalmen, ontvouwt zich een vreemde stilte, alsof de tijd zelf even op adem komt. Niet de tijd van klokken en agenda's, maar de innerlijke tijd: die trage, onzichtbare stroom waarin herinneringen, verwachtingen en echo's van oude gedachten zich vermengen tot…

Een essentieel onderdeel om te weten voor je dit verhaal leest. Ik heb sinds december 2020 al epilepsie. Dus is het niet dat ‘t ineens uit het niets kwam. Ik zou maandag tot en met vrijdag werken, en vrijdag zou dan mijn laatste werkdag zijn. Maar mijn brein vond het leuk om iets anders te doen, echter laten we rustig beginnen. Ik ging dinsdag van…

(Vervolg op 'Het Geheim van de Eenhoorn') De vrouw werd wakker met een vaag gevoel dat het een belangrijke dag was. Het duurde even eer ze besefte dat het de eerste dag was van het nieuwe jaar. Gisteren had ze afscheid genomen van een jaar dat ze kon optellen bij de jaren dat ze hier haar dagen sleet. Want zo voelde het. Het slijten van de dagen…

In Rusland is weinig loos, is dit omdat Poetin gewend is alles geheim te houden?…

Jules G werkt als " ict-coördinator" voor een tiental Antwerpse scholen. Normaal gezien zou zo iemand verstand moeten hebben van computers. Dat Jules G op dat gebied volkomen onkundig en onwetend is, maakt zijn job er alleen maar boeiender op. Dat blijkt uit het volgende stukje. We laten Jules G zelf aan het woord. De morgenstond heeft bij mij…

Het licht was al dat van september boven de haven en boven de kade waaraan op die dag vele schepen zouden aanmeren. Schepen met kloeke, fiere namen als "Papillon" en "Terra Nova" en met veelzeggende namen als "Dankbaarheid" en "Vertrouwen". Schepen die aanvankelijk in een optocht aan kwamen varen over het zwarte, spiegelende water. Bont gelakte…

In een doorsnee bos, stil, maar verre van betoverend, kwam ik wandelend na een herfststorm met regen, een elfenbank tegen. Verscholen tussen de oude eikenbomen en varens en haast struikelend over al dat dorre hout, maakte ik een foto. Tijdens dat moment lichtte het conglomeraat van paddenstoeltjes even op en straalde een goudkleurig licht uit. Deze…

Goedemiddag meneer de Groot, fijn dat u de weg naar mijn praktijk hebt gevonden. U heeft uw huiswerk ook voortreffelijk gedaan, zodat we samen snel aan de slag kunnen gaan. Ik lees nog even voor uit uw eigen werk: “Ik ben als man veel met eigen dingen bezig en neem te weinig tijd om mijn echtgenote de nodige aandacht als goed uitziende, geestige en…

Ja het kan iedereen overkomen, maar het overkwam mij. Gisteren stil komen te staan met de auto, niet meer voor, niet meer achter uit te krijgen, te rijden, stil, stil gevallen, totaal stil gevallen. En dat nog wel op een hele typisch plaats, 10 meter rechterbaan voor linksaf voor het stoplicht voor de ring A 10, dus op het viaduct met 4 banen, Amsterdam…

Het leven is eigenlijk een gratis ritje in het grote speelpark. God heeft de kaartjes betaald. Stap gewoon in de achtbaan, je hoeft niet te sturen of bang te zijn, alles is veilig en goed. Je bestemming ligt al vast. Het pure feit, alleen al dat je leeft, is het bewijs dat alles fundamenteel goed is. Je ego of verstand is gewoon een ketel langzaam…

=========== =================== Kwaliteit komt, net als een lijk, uiteindelijk altijd bovendrijven. Daarom wist ik, in de wieg nota bene al, dat mijn kostje gekocht was; mijn pad was duidelijk: ik was in de wieg gelegd voor de muziek. Vogeltjes zaten om mij heen, de bomen bogen zich om mij heen om maar niets te missen van mijn pre-puberale mezzosopraan-lokroep…

Een schriel, schrander, schraal mannelijk scholletje schoof de Schelde af op zoek naar een lekker en mooi vrouwelijk snolletje van ’n scholletje en daar was zij ineens, een schattig, slinks en mooi vrouwelijk scholletje; zij aaide spontaan het bolletje van het schriel, schrander, schraal mannelijk scholletje het mannelijk scholletje schrijnde…

Er is een moment in ieder leven waarop de wereld lijkt te spreken in adem en schaduw, niet luid, niet dwingend, maar als een zachte aanraking langs de rand van je bewustzijn. Alsof het bestaan zelf even naast je komt lopen en met een bijna verlegen glimlach vraagt of je bereid bent te kijken, werkelijk te kijken, naar wat zich al die tijd rondom je…

Er zijn waarheden die zich stil en onverzettelijk door de tijd bewegen, als sterren die geen geloof verlangen maar slechts gezien willen worden. Dat de aarde bolvormig is, behoort tot die zwijgende zekerheden: zij draait onverschillig voort, draagt oceanen en continenten zonder zich te laten raken door meningen die haar zouden willen vervormen. Feiten…

Je kent het wellicht, met name rond kerst en nieuw. Wat je ook doet, het is onmogelijk om er aan te ontkomen. Voelt het doen van de wekelijkse boodschappen al als nutteloos, rondom de feestdagen overvalt mij het gevoel dat de gehele mensheid is verbasterd tot het meest onnozele wezen dat de aarde bevolkt. Het is een déjà vu. In vier dagen laadt…

"Voor allen die uitvoeren en niet terug keerden." Die woorden zijn niet alleen in steen gebeiteld, maar in het zachte, zoute geheugen van een dorp dat eeuwenlang leefde op het ritme van de zee. Het vissersvrouwtje in Scheveningen staat daar niet slechts als een beeld, maar als een stille wachter tussen werelden. Haar bronzen huid draagt de matte,…