Alle inzendingen over een steek los

'Een steek los', noemden ze dat. Ons Netteke werd geboren op achtentwintig december. - Mijn geboortedag is de dag van onnozele kinderen, bij ons katholieken de herinneringsdag van de kindermoord te Bethlehem, wist ze breed van stof en lang van draad aan een ieder die het wel of niet wilde horen met veel overtuiging duidelijk te maken.…

Flink wat steken los. Waarschijnlijk met gratis wijn dronken gevoerd. Het gaat dan ook slecht met de aandacht voor opera, zo gaan die zaken. Door het stof en de modder kruipen. Mager naar je vakgebied verwijzen. Dan ben je echt een loser op niveau. Maar waar had ik het ook al over? Juist, de wedstrijd Nederland - Portugal.…

De minister kocht groente en fruit in de hallen en wendde z'n steek aan als boodschappentas. 't Was een steek, die hij later afwezig liet vallen; onbruikbaar lag deze doorweekt in een plas. Z'n staatssecretaris was juist - wat een wonder bleek - dáár en hij pakte het fruit en het groen, want als onderminister bezat-ie een ondersteek.…

Laat het los Sst... je ziel fluistert Het is je hart Dat niet meer luistert Je geweten Je laat het in de steek Eens waren je dromen Iets waar je voor bezweek Laat het los En al ben je het vergeten Het is de vrijheid Het verlangen, het geweten Voel het En laat het niet meer gaan Laat je angsten los En raak je dromen aan…

Ze rammelde met haar sleutelbos Verward en angstig besefte ik: Hier kom ik nooit meer los... Dankzij mijn echtgenoot zat ik nu hier Hij liet mij arresteren Wat zijn mijn ogen opengegaan Toen hij mij dit had aangedaan...…

In stad, land, vrijheidsplein marcheren mensen groot of klein het is zinloos loos geweld waar is die mens Grootwoordenheld laat het groeien hopen, leren, kennen strijden, geen geweld wordt geboren ons Grootwoordenheld…

Inspiratie...Eindeloos. Motivatie....Bodemloos. Onderwerpen..Roekeloos. Gedachten....Mateloos. Liefde voor schrijven.. Oeverloos. Háng naar méér... Grénzeloos. De lust naar méér is niet te stillen, maar vraag ik me af, zou 'k dat nog wel willen?…

Gedachten, spinsels van grijze kronkels waarmee voortdurend jouw beeld geweven wordt ... ... in volle kleur.…

Maar wie werkelijk in een god gelooft, is ergens blijven steken.…

zegt de ene mug tegen de andere: laat me niet in de steek!…

Sierlijk en gracieus. Het lijkt wel of ze door elkaar heen dansen in hun gefriemel om toch maar het dichtst bij de voor hen zo veilige lamp te komen. Het trekt hen immers zo aan, dat ze de onmogelijkste capriolen uithalen om in de buurt van dat licht te komen. Het waarom daarvan ontgaat mij ten volle. Worden zij aangetrokken door de schoonheid van…

Ze perste, maar kreeg toen een kater: ze zei bij een wee: 'Ik moet naar de wc' en toen kreeg ze een steek onder water. Hun dochter, tien maanden misschien was gevallen in Zijkanaal Tien. Na het redden van haar zei de vader: ' 't Was naar, da'k geen steek onder water kon zien.'…

Hun steken mochten er dan ook wezen! Schreeuwend holde de man weg, ondanks zijn oude en vermoeide benen. Van pijn en schrik gooide hij de zak van de aardmannetjes weg. Nooit heeft hij die teruggevonden, net zo min wat hij in die zak gestopt had.…

Daar kreeg hij toch een paar steken! "Zzzzoem, liggen blijven! Niet bewegen!" gonsde een van de muggen. Ze zetten zich weer voor de ingang van het hol. Er bleven ook een paar van die akelige beesten over de dwerg heen kruipen. Ze zouden vast gaan steken als hij zich maar even bewoog... Hij bleef doodstil liggen, stijf als een stok...…

Eens zal, als wij zijn heengegaan en met ons alles wat wij deden, ons weten, onze zekerheden, haar glimlach onze dood verstaan, omdat ze door ons heeft geleden en tussen ons alleen gestaan.…

Steken in mijn hart ze omarmen me buiten me uit en maken me klein Steken in mijn hart omdat wij, jij en ik zullen zijn...…

Dan een kerel die met losse handen rijdt, echt waar, hij heeft zijn handen nodig om een sjekkie te draaien, dat lukt nog ook, maar hij mag bijna zijn auto uit de vangrail plukken.…

soms denk ik dat alleen de eenden niet van god los zijn... als je bijvoorbeeld in een auto aan komt scheuren en ze steken over dan zullen ze plotsklaps heldhaftig verstijven samen thuis en uit verder kunnen ze redelijk vliegen en ze blijven voortreffelijk drijven…

Ik dicht mezelf een versje toe van zinnen die logeren in mijn hoofd en zwaai daarna de woor- den uit straks laten vast wat splinters van de letters los die in het hart van lezers blij- ven steken ik zal hen mijn pincet maar lenen…

jij daar ik hier en altijd kiert de wereld we gooien deuren los maar wandelen in bos en heide is er voor geen van beide een eigen stek een plek om te verblijven elkaar wat liefde aan te reiken is er niet dan kiert de wereld in venijn verlaten doet van binnen zo vreselijk veel pijn…

Geachte Dames en Heren, Ik steek mijn tong een stevig stuk naar voor en laat hem los tussen mijn lippen hangen, vervolgens blaas ik met ontspannen wangen maar krachtig flink wat lucht daar tussendoor. Dat wou ik u bij deze graag vertellen, ik weet alleen niet hoe ik het moet spellen. Met vriendelijke groet, Aaike Jordans.…

Het beest is los! Het beest is los! Alleen ik heb het niet gezien.... O god! Ben ik het zélf misschien?…

Ik laat je los... Jij was het bezit van mijn gedachten, Maar bezitten is voorbij... Ik laat je los... Ik geloof dat je hierop zat te wachten, Ik laat je los, je bent nu vrij...…

(Rika Csardas) (Wijze: Ritka buza, ritka arpa) Aszik vamme werc komcseggic szunne menou rika, rika, laane menou. Evve nochwa tetegec kerd toenoula melos mal legec, mal legec toenoula melos. Em ma proppe, etep proppe Em ma sèzchela melos Tottic nedde crantep emme leckurre segret, danszeg tse kanapee, kanapee toenoutyn…

Naamloos, maar ik schilder je. Je bent ontstaan uit de zaadcel van een ongelukkige vader en de eicel van een behaagzieke moeder. Jouw geboorte verliep niet zonder moeite en riep pijnlijke herinneringen op aan de omgeving. Tijdens jouw jeugd kreeg je te maken met grote tegenslagen, je moeder raakte verslaafd en je vader ging er met een andere vrouw…

dageraad prikken lucht in het ochtendlicht daar, midden in de roos ligt de pijn schuingesneden steel jij de dauw van fluweelzacht geopende handen waar het dieprood d’aderen raakt sterven nerven in wortels en rafelt gevlochten leven bruusk in het groeisel van de tijd sedert terra vochtige grond scheurde tieren netels welig, gevoed door loos…

Ramp zalig het gevoel loos de woorden schat ik ook van jou wéér galmen gehate klanken vormen zinnen sprakeloos mond dood moe gestreden uitgedroogde levens ader en door stromen haperend ader latend walgende weerzin…

Woorden onderscheiden in het goede of het kwade leiden soms tot onbegrip gedachten lopen door gaan hun eigen weg verliezen grip en proberen zich vast te klauwen in los zand waar soms trillend het pad weer begaanbaar gemaakt wordt maar het witte bord met de helderrode rand heeft haar werk dan al gedaan ………

open je knuistje laat zien wat warm als het leven glanzend gekoesterd in je handen ligt begraaf je schat het kan niet anders het mòet is beter voor làter wat je nu nog niet kunt zien snik zacht geloof en vertrouw die bolster in je handen in de open aarde doe het snel en doe het nu voordat de koude winter komt laat maar los…

Van god los...…