Alle inzendingen over eendjes

Ik ben maar bij het raam weggegaan, vertrouwende op het verkeerskundig inzicht van de eendjes en het sociale karakter van automobilisten. Toen ik gisteren naar de supermarkt liep, zag ik ze weer, de eendjes. Dit keer waren ze met zijn tweeen.…

Dan gaat mijn blik verder opzij en zie ik twee piepjonge eendjes achter hem aan waggelen. Een golf van verbazing en vertedering trekt door me heen. Ik rem. ' U heeft gezelschap', wijs ik. Zonder om te kijken blijft hij staan. Zachtmoedigheid trekt over zijn vroegoude gezicht. ' Ik ga ze leren zwemmen', zegt hij.…

De eendjes zijn weg. De vijver lijkt leeg te zijn op wat fietsen na.…

De Eendjes op rij de trotse moeder voorop het blijft bekoren!…

altijd elke juni kwekke kuikentjes in mijn waterkant hoe klein zijn toch die donsjes dit jaar zeven gekropen op de kant alle lentes nieuw leven kleine teentjes wenend tuitjes zittend bij de eendjes aan hun waterrand…

Stichting Straatpoëzie presenteert het ontwerp voor Van Wissens straatgedicht ‘Eendjes’. Het vierregelige gedicht 'Eendjes' verdient een mooie plek in Groningen aan het Brakelplein. Stichting Straatpoëzie Groningen heeft hiervoor kunstenaar Nadeschda Broere gevraagd, die op de Driekdag haar ontwerp zal tonen.…

O ja, ik wil wel met je poeren vissen eendjes voeren liggen in het gras aas bijt beet of samen zwemmen in het meer waarin jij naakt en ik de vis die voelt dat er veel bijtlust is of dromen dat jij een weiland was en ik de dauw die langzaam... zeg lief, ik hou van jou…

Eendjes in de ronde vijver brood gevoerd door kinderen klein, ik mag mijzelf gelukkig prijzen als ik daar in dat park mag zijn. De schaduw van de hoge bomen beschutting tegen de felle zon, lekker luieren met z'n tweetjes 'k zou willen dat het altijd kon.…

-En de eendjes zwemmen leuk in de vijver. -Mmmm. -En u geeft ze leuk brood. -Mmmm. -Alleen die ene. -Welke, meisje? -Nou, die daar. Die zwemt zo raar. -Ja, ik zie het. -Hij draait steeds in het rond. En hij kwaakt zo leuk. En zo hard. -Ik hoor het, meisje. -En nou die andere ook. En die verwijnt nu ook nog onder water. Grappig.…

En de eendjes zwemmen in het water - Falderalderiere! - Wat gekwek en wat gesnater, Het zijn zulke drukke dieren! En de randen van de landen Zijn van boterbloemen geel. Ach, ik zou zo tussenbei'en Om die bloemen kunnen schreien: Het zijn er zo heel, heel veel.…

Het water onder de brug schildert een tafereel het tafereel van twee mensen van een opa en een kind Het kind ziet de eendjes kwakend rond het brood wijst zijn opa op het hert, de vos, op de wonderen der natuur Maar Opa ziet slechts het tafereel het schilderij van wijsheid en dromen een traan spat op het water uiteen "Kijk eens Opa!…

De donk’re dagen voor Kerst zijn reeds lang niet donker meer, de donk’re dagen voor Kerst zijn lichter dan die van weleer, de zon schijnt, ‘t is warm buiten nog even en de vogels nest’len de eendjes broeden, deze warmte kon immers niemand bevroeden? De donk’re dagen voor Kerst, zijn verlicht als nooit tevoren, maar nu nog de rest!…

blijf jij maar klein mijn lieve zoon leef je dromen geniet gewoon groei maar niet als je dat kan naar een verdrietige volwassen man blijf jij maar klein mijn lieve zoon chauffeur de auto’s beklim de kraan maar blijf ver weg van dit bestaan blijf jij maar klein mijn lieve zoon er wachten eendjes aan de kant die eten allemaal uit…

Die zijn voor de eendjes zeiden wij, en mijn moeder glimlachte.…

Tegenwoordig zijn het geen kinderen meer die met papa eendjes gaan voeren op een mooie Pinksterdag. Deze liefdadigheid wordt nu uitgevoerd door oudere dames, die toch niets beters te doen hebben. Die vrouwen weten niet dat zij het leven van die eenden halveren. Ze doen dus een goed werk, anders waren er spoedig meer eenden in dit land dan mensen.…

Roodbonte koeien in 'n groene wei gele boterbloemen natuur maakt blij Dieprode klaprozen 'n blauwe lucht soms 'n witte wolk ik slaak 'n zucht Bruine wollige schapen paardebloemen heldergeel donzige eendjes 'n kleurrijk geheel Donkerpaarse distels verdwaalde madelief 'n kleurenpallet Holland ik heb je lief !…

De jaren tellen: een zomer in Een tuin, eendjes in het park, Hondjes om mee te spelen; Hij is weer thuis geweest, heeft De wijzers van de klok gespeld, Vluchtig woorden gekust. De vrijheid; om terug te zwaaien, Het korenveld te zien bloeien, Het water zien stromen, als een Beek, als een beek.…

en een viertal volle glazen Onder in ‘t warrig hoofd delf ik haastig naar succes -Zeven na twaalf uur alweer Wachtend op een uiting van begrip en warmte van genegenheid als ik mijn verdriet acteer Zacht en gemeen zei zij: ‘tijd veracht onwetendheid’ In de drukke vijver waar wij een toekomst uit-proberen te zeven zwemmen nog vele eendjes…

ik zag je in het park staan je voerde eendjes in de vijver ik keek je heel verlegen aan je blik werd alsmaar grijzer ik groette je je ogen lichtten op zag een glimlach op je lippen je trakteerde me op drop een ontmoeting als zovele met dit verschil, het afscheid deed me pijn, ik miste je meteen de wereld kon me niets meer schelen…

Ze kwamen met hun keeshondje, nadat ze de eendjes hadden gevoerd, naast mij zitten op het bankje in het park. Ik was er gaan zitten om in mijn krant gauw even de koppen te snellen. Onverwacht hoorde ik het kleinzoontje aan z’n opa vragen: ‘Opa, hoe kan het dat het ene dier veel ouder wordt dan het andere?…

Ik stel me het voor Parkje met een waterval Waar je schaterend speelt Met een roze kleine bal Achter de vlinders aan Op dribbelende voetjes Handjes uitgestoken Krulletjes en sproetjes Zwaaien naar eendjes Met ijs om je mondje Ondeugend en speels Praten met een hondje De ogen van je vader Heerlijke bolle toet Plukt bloempjes voor…

de goot Het leek eerst alsof het hozen zou blijven maar gelukkig werd het voor de pauze droog nu drijft daar ginder met een grote boog de boodschap die ik stiekem kon schrijven meester had lekker niets in de gaten toen ik naar de natte buien zat te staren mijn dobb’rende vraag voor me uit liet varen die nu bijna in de vijver bij de eendjes…

Eendjes zitten graag in het water en worden later zelf moeder of vader.…

Hij blaft naar eendjes, als een dolle hond zigzagt zijn slagschip tussen zondagsklitten om kantje boord langs trammelant te slippen door handig over busbanen te wippen Pas dan paniek ik: kachel, water, pitten! De taxigast, zijn tikker stopt terstond.…

Op de vijver dobberen parende eendjes. Aan de oever is een jong koppel aan het kussen. Een bries doet hun wilde haren wapperen. De zon zoekt naar een lotusplant in ’t vijverwater. Onder de bomen bloeien sneeuwklokjes. In het weidse grasveld verschijnen al madeliefjes. In de heesters baltsen winterkoningen en merels.…

Gisteren ging bijtijds de telefoon, dat ik om tien uur naar de tandtechniker mocht komen, jazeker wel en dat in deze “blijf maar weg tijd”. Man nam het gesprek aan want ik had mijn handen vol en tja dan is de telefoon toch even een dingetje...ik knikte driftig dat het tijdstip me prima uitkwam en vertrok om even na negen uur, een prima ritje al was…

manchester pakken ze tellen bollen de vrouwen hebben dikke buiken ze krijgen kinderen zij zwoegen hun getijden rond in het voorjaar bloeien ze op als hun tulpen tenminste bloeien en hun bollen zich vermenigvuldigen telkenmale zoals een beetje tulp betaamt zij vieren hun pasen zien de lente op hun land de eenden met kleine eendjes…

De jonge eendjes heb ik nooit meer gezien. Dierenliefde kan soms bizarre vormen aannemen!…

Fragiele, kleine eendjes dobberen en deinen ergens op de woelige stroom. Spoedig zal ik de inrichting bereiken waar mijn broer sinds jaar en dag is ondergebracht en waarvan het hoofdgebouw het aloude Christuskruis torst dat het onmenselijke, alomtegenwoordige wereldleed ten onrechte symboliseert, dat dit tracht te vergoeden en verheerlijken.…

Leunend op de leuning van de brug staar ik over het grijs gekleurd water, eendjes zwemmen langs de kant doen mij schrikken met hun gesnater. Auto's rijden achter mij langs toeristen fietsen door de vrije natuur vrolijk pratend met elkaar de tijd gaat voorbij, uur na uur.…