Alle inzendingen over eerder

Zoals je kijkt, en zoals je lacht, me teder streelt, lief en zacht, waarom ben ik jou, niet eerder, tegen gekomen? Zoals je praat, en van me houd, passioneel, ook al is het fout, waarom ben ik jou, niet eerder, tegen gekomen?…

Tot in mijn hoofd gekapt sta ik met mijn rug tegen de muur gedrukt, met mijn lichaam als in een strik geveterd krijg ik amper lucht en het voelt zo erg mis, mijn ogen kijken door een gordijn van water. Daarachter zie en voel ik voor het eerst weer een jeukend litteken dat om bloedend vlees gewonden is.…

Zoals mijn Zen-goeroe al eerder opmerkte: ’De waarheid is nergens lid van dus laat al je verwachtingen los want zij zijn je enige begrenzing…’…

het vel van mijn gedachten omwikkel mijn woorden met een zacht stukje huid blaas mijn adem in jouw handen schraap het eelt van mijn ziel keten het gewicht van zinnen vast in mijn gevoel waar het verstand elke letter telt dicht mijn ogen in de jouwe waar verborgen taal teder ontluikt en omhelst wordt door regels nooit eerder…

Wereld, wees een vriend Regel mijn scheiding voor ik trouw Wees mijn vuurwerk voor oudjaar Rust mij uit voor mijn burn out Corrigeer me voor mijn fout Dus vriend, wees werelds Omarm me voordat ik iemand mis Steun me voordat ik iets vrees Troost me lang voor sprake is van een treurige begrafenis Kom dus op tijd en liever altijd eerder…

Ik geef het onmiddellijk toe, dat ik me toen niet eens wist te herinneren wat ik twee dagen eerder als hoofdgerecht had gegeten, maar wél wist ik dat een geluid, een sfeer of een geur onmiddellijk herinneringen in mij konden doen ontwaken van iets wat tientallen jaren geleden had plaatsgehad.…

Had ik mij nu eerder bedacht, Dat ik op geen manier ooit zonder jou kan leven, Dan was ik nooit bij haar gebleven. Kon ik in de toekomst kijken, Dan zag ik toen wat ik nu zie En wist ik dat liefde zoet als suiker, Boven al het andere staat. Dan had ik je nooit verloren, Maar ik bedacht het me te laat.…

niet veel zeggen, niet veel vragen, 'houd de eer maar aan jezelf' want hoeveel een mens kan dragen, blijkt uiteindelijk heel vanzelf... Al die jaren veel verdragen, met ons samen, met jezelf, was nog in de laatste dagen, steeds de eer toch bij jezelf. Welke engel kwam jou dragen? Herkende je die engel zelf? Niemand kon jou dat nog…

tijd één vijfde deel van m'n leven het duurde te lang tot ik wist dat ik sindsdien om je heb gegeven ik ben wakker, maar ik droom over wie je bent en wat je doet altijd als je me in mijn ogen kijkt voelt het zo verdomde goed hoe krijg ik het over m'n lippen dat ik jou zo graag mag als ik naar je kijk begrijp ik niet dat ik je nooit eerder…

Een engel verbleekt bij jouw aangezicht slechts je vleugeltjes ontbreken Niet alleen ben jij de mooiste vrouw ook de liefste, zo is gebleken Nooit eerder kende ik zoveel bevestiging nooit eerder voelde het zó goed Als jij toch eens in mijn hart kon kijken om te zien wat dit met mij doet Jou wil ik écht nooit meer verliezen jouw liefde nooit…

In illo tempore: Pastores loquebantur ad invicem: Transeamus usque Bethlehem, et videamus hoc verbum, quod factum est, quod Dominus ostendit nobis. * In die tijd spraken de herders tot elkaar: Laten wij naar Bethlehem gaan en zien wat daar gebeurd is en door de Heer ons is bekendgemaakt. Et venerunt festinantes: et invenerunt Mariam, et Joseph…

Wat Knabbel, mijn hamster, ons kan leren Mama en papa hebben het toch zo druk. Ze weten wat ze willen, ze bouwen aan de toekomst. Later, mijn kind, zul je beseffen hoe hard mams en paps voor je gewerkt hebben. Larie. Een hamster leeft in het hier en nu. Een hamster laat haar kinderen niet in de steek om nog wat extra rondjes te lopen. Ik benijd…

Toch voel ik de behoefte om er bij wijze van uitzondering van af te wijken, al is het maar omdat het hier meer gaat om een onderbouwing van deze inzending dan om het gedicht zelf, dat trouwens nooit eerder is ingezonden. In het jaar 2009 schreef ik een Hartenkreet (nr.649) met de titel “De chemokar” en daaraan is het in hoge mate gerelateerd.…

zijn er dan nog stormen die mij kunnen geselen is er dan nog wind die mij stuwt er zal geen horizon meer zijn om naar uit te zien er zal geen zon meer zijn die mij nog warmte geeft als jij eerder gaat dan ik is het nog maar de vraag wie het langste leeft…

Had ik maar meer genoten Van eerdere dagen van de week Had ik maar meer gedaan Zodat vandaag iets minder leek Een mooie dag met veel zon Is nu helaas voorbij Nu moet ik weer naar school Ben nu dus niet meer vrij Vandaag denk ik aan morgen En morgen denk ik terug Aan de dagen zonder zorgen Die zijn helaas achter de rug…

De tram zit natuurlijk vol. Vol met grimmig kijkende forenzen die het liefst de deur voor mijn doorweekte hersens zouden willen toesmijten. Vanuit hun dominante positie kijken ze koel op me neer. Ik zet aarzelend een voet op de onderste trede. De tramman gunt me geen blik. Wat doe ik hier? Ik aarzel. Deze wezens hebben niets menselijks meer. Moet ik…

Waarom wordt weerzin tegen de islam of homo's als fobie aangeduid terwijl we wel spreken van Jodenhaat? Een fobie is immers een onbedwingbare angst, die als psychische aandoening wordt erkend. Het Grieksige achtervoegsel 'fobie' geeft zo'n ziekte een erkend wetenschappelijke status. Algemeen bekend zijn agorafobie (pleinvrees), claustrofobie…

's Avonds, tijdens het tandenpoetsen, kreeg ik plots een heldere, onderscheiden gedachte:   'Ik ben een postmodern denker.' Dat feit op zich, dat ik iets met zekerheid wist, was eigenlijk al een weerlegging van de conclusie die ik net maakte, want veel postmodernisten zijn notoire relativisten. Maar dat verhinderde me niet om mezelf te feliciteren…

Ik had het niet verwacht Nooit eerder aan gedacht Nooit eerder willen zien Dat ik het mis had misschien Ben jij dan niet de ware man Waaraan ik mijn liefde geven kan Ben jij niet mijn ziel en zaligheid Is onze liefde niet een feit Ik had het niet verwacht Nooit eerder aan gedacht Nooit eerder willen zien Dat ik van hem hield misschien…

Niet eerder noch later dringt het Licht door wanneer loslaten van de donkerte intreedt; niet eerder!…

En de wereld bleek niet wat jij altijd voor ogen hield Daar sta je dan als gevolg van fouten eerder zelf gemaakt Nooit eerder zo diep gezonken Nu kan je dan alleen nog maar omhoog............…

De lieden die het onheil onderzoeken Dat ik heb aangericht met mijn sigaar Ontdekken telkens weer een nieuw gevaar, Want wat doen zij mij ditmaal uit de doeken? Meeroken is ook heel erg ongezond Voor mijn konijn, mijn poesje en mijn hond.…

En toen die handen elkaar hadden gevonden, toen gaven ze emoties aan mij door, die ik in je ogen eerder had gelezen, maar je vond er toen de woorden nog niet voor. Jouw handen om mijn handen, zomaar even een wisselstroom van jou naar mij. Je was verbaasd, dat dit zo maar gebeurde. Nooit eerder was je tegenover mij zo vrij.…

het sluiten kiert nog steeds jouw licht ik voel in zachte tocht jouw warmte langs me gaan ze raakt me aan en streelt mijn zinnen ik weet heel diep van binnen dat ik deel in jouw bestaan je vonkte bij het eerst begroeten we brandden vuur in ons ontmoeten zacht gloeit liefde rood in het warmen van ons beiden nooit gaven we ons eerder…

Paardebloem Het is eerder gebeurd, ook dat ik zei: nooit eerder. Dat het geel van de paardebloem nooit geler geweest is eerder nooit eerder geweest. Dat hij zei: liever niet, en mij niet kuste - of bijna niet. Het zal ook eerder voorbij zijn gegaan.…

of om eerder zo het was weet van veiligheid en kracht natuurlijk toen geborgen door ‘t zoete in het zacht…

Wie tegenwoordig het gevang in moet Om daar een aantal jaartjes op te knappen Heeft absoluut geen zin meer te ontsnappen; Hij heeft het in de cel daarvoor te goed. Maar soms gaat er iets van zijn straftijd af En dat vindt hij waarschijnlijk echt een straf.…

Nee, Ik vaar niet meer Geen schilderij Eerder een collage En eigenlijk Van beenderlijm en slijk Trekt men net, Geen thee.…

Verdriet refereert aan eerder geluk.…

Verdriet refereert aan eerder geluk.…